جراحيِ ليفتينگِ پا يا جراحيِ ليفتينگِ پايين تنه، نوعي جراحيِ زيباييِ رايج است كه به منظورِ برطرف كردن و جداسازيِ كليه‌ي پوست‌ها و چربي‌هاي اضافي در ناحيه‌ي پاها، بخصوص باسن، ساق‌ها و غيره انجام مي‌شود. از طريقِ عمل ليفتينگ پا، همه‌ي بافت‌ها و پوست‌هاي اضافي از اين نواحيِ بدن برداشته و جدا مي‌شوند. اين نوع جراحي اغلب روي بيماراني انجام مي‌گيرد كه در مدت زمانِ كوتاهي، مقدار قابل توجهي از توده‌ي بدن‌شان را به دلايل مختلف از دست داده‌اند. از طريق اين عمل، عضلاتِ ساق‌ها و باسن در محل خود كشيده و سِفت مي‌شوند (از حالت شُل و آويزان خارج مي‌شوند) و همه‌ي بافت‌هاي پوستي و چربيِ اضافي و آويزان بُريده و برداشته مي‌شود.

هميشه مهم‌ترين مسئله اين است كه آيا فردي كه براي جراحي ليفتينگ پا (پايين تنه) مراجعه مي‌كند، كانديد مناسبي براي اين نوع جراحي هست يا نه. افرادي كه در قسمت تحتانيِ بدن‌شان (پايين تنه) داراي پوست يا بافت چربيِ آويزان و اضافي هستند، كانديد مناسبي براي جراحيِ ليفتينگ پا به شمار مي‌روند. كساني هم كه تحت تأثير دوران بارداري يا به دليلِ كهولتِ سن، به ضعف اندام تحتاني مبتلا شده‌اند، مي‌توانند از اين جراحي استفاده كنند.

شيوه‌ي انجام جراحي

پزشك جراح، قسمت‌هايي از اندام تحتاني را كه بايستي روي آنها برش‌هايي انجام شود، علامت گذاري مي‌كند. مقدارِ توده‌اي از بافت‌هاي بدن و چربي‌هايي كه بايستي از بدن جدا شوند فقط در اتاق عمل تعيين مي‌شود. براي اين‌كه پزشك جراح بتواند حداكثر توده‌ي ممكن را از بدن بيمار خارج كند، او را در موقعيت‌ها و پوزيشن‌هاي مختلف مي‌خوابانند. پس از جداسازيِ بافت‌هاي اضافي، عضلات باقي مانده كشيده و سفت مي‌شوند و توسط بخيه در محل جديد و مناسبِ خود ثابت و محكم مي‌شوند.

جراحي‌هاي ناحيه‌ي باسن

جراحيِ ‌ايمپلنت باسن، يكي از مراحلِ جراحيِ ليفتينگِ پا (ليفتينگِ اندام تحتاني) است. اين نوع ايمپلنت اغلب روي بيماراني انجام مي‌شود كه عضلات گلوتئال (عضلات سه گانه‌ي باسن كه عاملِ حركتِ ران‌ها هستند) در آنها رشد كافي نكرده يا دچار ضعف است، يا افرادي كه در باسن‌شان چربي و عضله‌ي كافي ندارند. گاهي از اين نوع جراحي براي برداشتنِ چربي و پوست شُل و آويزان از ناحيه‌ي باسن استفاده مي‌شود. ايمپلنتِ سيليكون و در برخي موارد، چربيِ بدنِ خودِ بيمار براي حجم‌دهي و بزرگ كردنِ باسنِ او به كار مي‌رود. اغلب براي ايجاد بُرشِ جراحي، از محل اتصالِ لب‌هاي باسن به ران‌ها استفاده مي‌شود، زيرا به دليل فرو رفتگي و شكلِ خاصِ اين قسمت، زخم‌هاي ايجاد شده بر اثر برش‌ها، قابلِ رؤيت نخواهند بود.

جراحيِ ايمپلنتِ ساق پاها، يكي ديگر از مراحل جراحيِ ليفتينگِ پاها (و اندام‌هاي تحتاني) است. به واسطه‌ي اين جراحي، شكل و اندازه‌ي ساق‌ها بهبود پيدا مي‌كند. بر اثر اين تغييرات، ظاهرِ ساق‌ها زيباتر خواهد شد، به طوري كه فرد هنگام پوشيدن لباس‌ها يا دامن‌هاي كوتاه، اعتماد به نفسِ بيشتري پيدا مي‌كند. بي‌قواره‌گي يا بدشكليِ ساق‌ها در افراد، دلايل گوناگوني مي‌تواند داشته باشد. پولیومیلیت (Poliomyelitis عفونت شدیدِ سیستم عصبیِ واقع در ستون فقرات که اغلب منجر به فلج شدن بخش‌هایی از بدن، و ناتوانی در تحرکات عضلانی می‌شود- م) يكي از علل اصليِ بدشكلي يا بي‌شكليِ ساق‌هاست. عضله‌ي ساق پا دو سر دارد. اين بستگي به تمايلِ بيمار دارد كه سرِ داخلي يا سرِ بيروني عضله را افزايشِ حجم دهد. بُرش‌هاي جراحي در چينِ پشتِ زانوها ايجاد مي‌شود. به همين دليل است كه زخم‌هاي بجا مانده از برش‌هاي جراحي، به راحتي ديده نمي‌شوند. مدت زمانِ جراحي براي هر يك از ساق‌ها حدود 50 دقيقه است.

مدت زمانِ جراحي

زمان مورد نياز براي جراحيِ ايمپلنتِ باسن، حدود 2 تا 3 ساعت است. مدت زمانِ كليِ جراحيِ ليفتينگ پا (اندام تحتاني) حدود  4 تا 6 ساعت است كه البته بستگي به مساحت و حجمِ نواحي‌اي دارد كه تحتِ عمل قرار مي‌گيرند. در اين نوع جراحي، اغلب بيمار را در بيهوشيِ كامل قرار مي‌دهند.

خطرات جراحيِ ليفتينگ اندام تحتاني

خطراتي كه در اين جراحي بيمار را تهديد مي‌كنند، دست نيافتن به شكل و سايزِ دلخواه به دليلِ جداسازيِ بيش از حدِ بافت‌هاي چربي يا برداشتنِ كمتر از ميزانِ لازمِ بافت‌ها، احساس ضعف و كِرختي، بروز زخم، واكنش‌هاي غيرعادي به داروهاي تجويز شده يا بيهوشي، خونريزي، عفونت و بروز درد است. از عوارض ناشي از اين جراحي مي‌توان به گلو درد، بروزِ لخته‌ي خون، حالت تهوع و استفراغ و ابتلا به ذات‌الريه اشاره كرد.

پس از جراحي

بروزِ تورّم و كبودي در محل جراحي مسئله‌اي رايج است. پاها بايد تا مدتي بالا نگه داشته شوند و همه‌ي كارهايي كه به هر شكل به پاها و اندام تحتاني فشار بياورند بايستي تا مدتي كنار گذاشته شوند. احتمال بروز عفونت در محل بُرش‌ها وجود دارد. دوره‌ي بهبودي (ريكاوري) حدود دو هفته خواهد بود. علاوه بر تورم و كبودي، به دليل كشيده شدنِ عضلات و بافت‌ها در فرآيندِ جراحي، بروز درد نيز گزارش شده است.

پيش از جراحي

قبل از جراحي بايستي به بيمار توضيح كاملي در مورد فرآيند جراحي و عوارض آن ارائه شود. اگر بيمار سيگاري است، به توصيه‌ي جراح بايستي از استعمال دخانيات پيش از عمل اجتناب كند. داروهايي كه پزشك تجويز مي‌كند بايد بطور دقيق و سر موقع مصرف شوند و از مصرف داروهايي كه پزشك پرهيز داده است، خودداري شود.
 

ادامه این موضوع

جراحي‌هاي پا

جراحي‌هاي پا اغلب به منظورِ زيباتر و شكيل‌تر كردنِ ظاهرِ پاها انجام مي‌گيرند. كاربرد ديگر اين نوع جراحي‌ها، برطرف كردنِ نقص‌هاي موجود در شكل و وضعيتِ پاهاست. از ميانِ رايج‌ترين جراحي‌هاي پا مي‌توان به جراحيِ افزايشِ طولِ پاها، ليفتينگ پاها/ ليفتينگ ران‌ها، ايمپلنت ساق‌ها، اسكلروتراپي (درمان بدشكليِ و اتساع عروق از طريق تزريق محلول اسكلروزه كننده) اشاره كرد.

جراحیِ ایمپلنت ساق پا

جراحيِ ايمپلنت ساق پا با هدف بهبود اندازه، ظاهر و شكلِ عضلات ساق پاها انجام مي‌گيرد. امروزه زنان بيش از مردان از اين جراحي استقبال مي‌كنند.

ليپوساكشن پا

جراحی لیپوساکشن پا برای برطرف کردنِ بافتِ چربی از قسمت های خاصی از پا که از طریق رژیم غذایی و تمرینات ورزشی امکانِ چربی زدایی از آنها وجود ندارد مورد استفاده قرار میگیرد.

Top