جراحي پا يكي از رايج‌ترين نوع جراحي‌هاي بدن است. جراحي‌هاي پا اغلب به منظورِ زيباتر و شكيل‌تر كردنِ ظاهرِ پاها انجام مي‌گيرند. كاربرد ديگر اين نوع جراحي‌ها، برطرف كردنِ نقص‌هاي موجود در شكل و حالتِ پاهاست. از ميانِ رايج‌ترين جراحي‌هاي پا مي‌توان به جراحيِ افزايشِ طولِ پاها، ليفتينگ پاها/ ليفتينگ ران‌ها، ايمپلنت ساق‌ها، اسكلروتراپي (درمان بدشكليِ و اتساع عروق) و غيره اشاره كرد.

جراحيِ افزايشِ طول پاها بر روي بيماراني انجام مي‌گيرد كه از كوتاهيِ قد و قامتِ خود ناراضي هستند. بلنديِ قد يكي از عواملي است كه باعث مي‌شود ظاهر فرد، خوش شكل و حالت و لاغرتر و متناسب‌تر به نظر برسد. با استفاده از جراحيِ افزايش طول پا مي‌توان قد فرد را به اندازه‌ي 2 تا 4 اينچ (حدود 5 تا 10 سانتي‌متر) افزايش داد. در اين نوع جراحي، استخوان‌ها بريده و قطع مي‌شوند و پس از تغيير وضعيت، دوباره به هم متصل مي‌شوند. به منظور ايجاد تغيير در محل و وضعيتِ استخوان‌ها، از روشِ ”ايليزاروف“ The Ilizarov Method استفاده مي‌شود. اين روش، در درمان شكستگي‌هاي استخوان‌ها بكار مي‌رود. ترميم و بازسازيِ استخوان‌هاي شكسته را خودِ بدن انجام مي‌دهد. اين فرآيند ترميمي باعث افزايشِ چند سانتي‌متريِ طول پاها در محل مفاصل زانو‌ها، قوزك پاها و ساير نقاطِ دچار شكستگي خواهد شد. اين جراحي، يكي از 5 جراحيِ زيبايي است كه به شدت توصيه شده است كه تا حد امكان از انجام آنها اجتناب شود. يكي از دلايلِ اين توصيه، بالا بودنِ ريسكِ اين عمل و همچنين دردناك بودنِ آن است. برش‌ها و شكستگي‌هايي كه در اين نوع جراحي در استخوان‌ها ايجاد مي‌شوند آثاري ماندگار بر روي استخوان‌ها بجا مي‌گذارند كه فرآيند بهبوديِ آن‌ها بسيار آهسته بوده و با درد و تألم فراوان و فرسايشي همراه است.

جراحيِ ليفتينگِ ران‌ها يا ليفتينگِ پاها يكي ديگر از جراحي‌هاي رايجي است كه روي پا انجام مي‌شود. اين عمل، به تاي‌پلاستي Thighplasty يا جراحيِ پلاستيكِ ران نيز موسوم است. هدف از اين نوع جراحي، كشيدن و فشرده كردنِ عضلات ران‌ها و باسن و از اين طريق، سفت كردن اين نواحي از بدن است. علاوه بر اين، طي اين جراحي، پوست‌هاي آويزان و شل نيز بريده و جدا مي‌شوند. اين پوست‌هاي اضافي و آويزان ممكن است در نتيجه‌ي كاهشِ (ناگهاني) وزن يا برداشتنِ بافتِ اضافيِ چربي در جراحيِ ليپوساكشنِ ران‌ها ايجاد شوند. تركيبي از جراحيِ پلاستيك ران‌ها و جراحيِ ليپوساكشنِ بافت‌هاي چربيِ عموميِ بدن (ليپِكتومي) مي‌تواند شكل و تركيب كليِ بدن را تا حد زيادي بهبود ببخشد. براي انجام اين نوع جراحي، برش‌هايي در اطراف ران‌ها در محل مرز ميان باسن و ران‌ها تا كشاله‌ها ايجاد مي‌شود تا پس از انجام جراحي، زخمِ برش‌ها به راحتي قابل رؤيت نباشند. كلِ فرآيند جراحي، بين دو تا چهار ساعت به طول مي‌انجامد. براي انجام اين عمل، معمولاً بيمار را در وضعيتِ بيهوشيِ كامل قرار مي‌دهند. دو هفته پس از جراحي، بيمار مي‌تواند به كار و زندگيِ عاديِ خود بازگردد. از جمله آثار و عوارض ناشي از اين جراحي، مي‌توان به سرخي و كبوديِ محل جراحي، تورم، آسيب به رشته‌هاي عصبي، تجمع خونابه و ترشحات ديگر، بروز چين و چروك و مواردي از اين قبيل اشاره كرد.

يكي ديگر از انواع جراحي‌هاي پا، عمل ايمپلنت ساق پاهاست. تزريق يا قرار دادنِ‌ ماده‌‌ يا قالبِ ايمپلنت در عضلات ساقِ پاها و بخش‌هاي تحتانيِ پاها باعث زيبايي و بهبود شكل و سايز ظاهريِ آنها مي‌شود. اين نوع جراحي، روي افرادي كه مبتلا به بدشكليِ مادرزادي در ساق‌ها و بخش‌هاي تحتاني پاها هستند و همچنين براي كاهش علائم و بهبود شكل ظاهريِ افرادي كه به اصطلاح ”پاهاي پرانتزي“ دارند يا كساني كه دچار پيچ خوردگيِ استخوانِ درشت‌نيِ ساق (پيچ‌خوردگي پا در قسمتِ زير زانوها) و نيز براي درمانِ پولیومیلیت (Poliomyelitis عفونت شدیدِ سیستم عصبیِ واقع در ستون فقرات که اغلب منجر به فلج شدن بخش‌هایی از بدن و ناتوانی در تحرکات عضلانی می‌شود) انجام مي‌شود. اين جراحي، تحت بي‌حسيِ موضعي يا از طريق تزريق آرام‌بخش‌ها يا تحت بيهوشيِ كامل در عرض يك ساعت انجام مي‌شود. پزشك جراح از طريق ايجاد برش در خط چينِ پشتِ زانو‌ها، كيسه‌اي را در پشتِ ساق‌ها ايجاد مي‌كند و قالبِ ايمپلنت را در داخل اين كيسه و پشتِ لايه‌ي پوششي ماهيچه‌ي ساق پا قرار مي‌دهد. در برخي موارد، قبل از قرار دادنِ قالب ايمپلنت در ساق‌ها، ابتدا از ابزارهاي بازشونده‌اي به منظور كشيدن پوست ساق‌ها بطور موقتي استفاده مي‌شود كه بعداً با قالب‌هاي ايمپلنت مناسب جايگزين مي‌شوند. معمولاً در هر ساق، دو قالب ايمپلنت قرار مي‌گيرد. در صورتي كه قالب‌هاي ايمپلنت در داخل ساق‌ها در حالت و محل مناسب خود قرار نگيرند يا جابجا شوند، براي اصلاح محلِ قرارگيري‌شان لازم است جراحِ ديگري انجام شود. از بين رفتنِ حس (تماس) در ساق‌هاي پا، بروز زخم‌هاي مختلف و … از جمله عوارض ناشي از جراحي ايمپلنت ساق‌هاست.

عروق اسپايدري يا تلانژكتازي (Telangiectasiaنوعي بيماري عروقي كه منجر به اتساع و گشادشدگي عروق مي‌گردد) سرخرگ‌هاي بسيار كوچك و مويرگ‌هايي هستند كه عمدتاً در زير پوستِ ران‌ها مشاهده مي‌شوند. اين عارضه به عروق واريسي هم موسوم است. عروق مبتلا، گاهي بزرگ و دردناك مي‌شوند. براي درمان اين بيماري، از شيوه‌ي اسكلروتراپي (Sclerotherapy درمان از طريق تزریق مواد اسکلروزه کننده) استفاده مي‌شود و بسيار مؤثر است. در اين شيوه‌ي درماني، محلولي اسكلروزه كننده به درون عروق تزريق مي‌شود كه اين محلول، خون را به محل ديگري هدايت مي‌كند و باعث سفيد يا شفاف شدنِ عروق مي‌شود. اين عروق به تدريج كمرنگ و ناپديد مي‌شوند. طي فرآيند درمان، بين 70 تا 100 تزريق در عرض 15 دقيقه انجام مي‌شود. همزمان با انجامِ روش تزريق براي عروق بزرگ‌تر، براي درمانِ عروقي كه به دليلِ كوچكيِ بيش از حد، امكان تزريق محلول در آنها وجود ندارد، از اشعه‌ي ليزر براي سوزاندن و از بين بردن‌شان استفاده مي‌شود. يكي از عوارض ناشي از اين شيوه‌ي درماني، شكل‌گيريِ لخته‌ي خون در محل تزريق محلول است. ليزر- درماني هم عوارض و خطرات خاصِ خود را دارد.
 

ادامه این موضوع

جراحي‌هاي پا -ليفتينگ پا

جراحيِ ليفتينگ پا، زير مجموعه‌ي جراحيِ زيباييِ ليفتينگِ اندام تحتاني است. جراحي‌هاي ايمپلنتِ باسن، ايمپلنتِ ساقِ پاها و … از جمله جراحي‌هايي هستند كه تحتِ جراحِ جامعِ ليفتينگ اندام تحتاني انجام مي‌شوند.

جراحیِ ایمپلنت ساق پا

جراحيِ ايمپلنت ساق پا با هدف بهبود اندازه، ظاهر و شكلِ عضلات ساق پاها انجام مي‌گيرد. امروزه زنان بيش از مردان از اين جراحي استقبال مي‌كنند.

ليپوساكشن پا

جراحی لیپوساکشن پا برای برطرف کردنِ بافتِ چربی از قسمت های خاصی از پا که از طریق رژیم غذایی و تمرینات ورزشی امکانِ چربی زدایی از آنها وجود ندارد مورد استفاده قرار میگیرد.

Top