شب ادراری به شرایطی می گویند که فرد ناخواسته طی خواب در بستر ادرار می کند. توانایی کنترل ادرار کردن در فرد معمولا ً در مراحل دیرتری ایجاد می شود. فرد ابتدا توانایی کنترل ادرار در روز و سپس کنترل شبانه ادرار را به دست می آورد. این مسئله به علت تأخیر تکاملی عصب و کمبود ترشح هورمون ضد ادراری عارض می شود. کودکان تا سن 7 سالگی مستعد بروز این شرایط هستند ودر صورت شب ادراری به تنهایی نیازی به مداخلات پزشکی ندارد.

با این وجود بی اختیاری شبانه می تواند در همراهی با بیماری های جدی بسیاری وجود داشته باشد. کودک با یبوست ممکن است به علت تحریک مثانه دچار شب ادراری شود. کودکان با بی اختیاری مدفوع به همراه شب ادراری باید تحت درمان قرار گیرند. بی اختیاری روده ها می تواند دلیل بر وجود نقص تکاملی عصبی باشد و باید جدی گرفته شود و درمان به تأخیر نیفتد. عفونت ادراری می تواند در کودکان احساس سوزش ادرار و شب ادراری دهد که در آن صورت باید درمان مناسب داده شود. قطره قطره آمدن ادرار (dribbling) نیز باید جدی گرفته شود و درمان گردد.

کودکان مبتلا به دیابت نوجوانی نیز مستعد شب ادراری هستند. یعنی شب ادراری می تواند از علائم دیابت باشد و باید جدی گرفته شود که با یک آزمایش ادرار ساده با تست dipstick تشخیص داده می شود.

شب ادراری می تواند در نوجوانان و بالغین عارض شود که در آن صورت مورد اهمیت بوده و باید درمان گردد. شب ادراری ثانویه در بزرگسالان می تواند در اثر فاکتورهایی مانند عفونت سیستم ادراری، استرس، دیابت و غیره ایجاد شود که در صورت عدم درمان عواقب شدیدی خواهد داشت.

کودکان در سن 5 تا 7 سال ممکن است در اثر استرس روحی و کمبود محبت از سمت والدین خصوصا ٌ با تولد کودک جدید دچار شب ادراری شوند.

بعضی وقتها به دنبال جدایی کودک از والدین و دور شدن والد و نبودن با آنها ، در کودک استرس و شب ادراری ایجاد می شود. اکثرا ً این موارد دچار شب ادراری ثانویه می شوند که باید به طور جدی بررسی شوند.

اگر کودک تنها دچار شب ادراری بدون وجود یبوست، بی اختیاری روده و غیره باشد جای نگرانی نیست و با رشد وی شرایط بهتر خواهد شد. به کودک باید آموزش های صحیح دستشویی رفتن داده شود وهمچنین وی بابت عدم خیس کردن بستر تشویق گردد و این انگیزه و حمایت عاطفی بسیار مهم بوده و به کودک  کمک می کند تا کم کم بهبود یابد.
 مجموعه
روانی و رفتاری » شب ادراری
 
Top