تنگی کانال نخاعی، باریک شدن فضاهای ستون فقرات است که باعث عملکرد نامناسب طناب نخاعی و اعصاب نخاعی به علت فشار زیادی بر روی آن ها می شود. این حالت باعث مشکلات بهداشتی و طولانی می شود به طوری که جزء مهم تری از سیستم عصبی در این اختلال دچار درگیری می شود. برای پرهیز از این مشکل، بیمار می بایست هشیار باشد و با پزشک مشورت کند و بدین منظور علائم بیماری را بداند که این ها ملزومات بنیادی هستند.

اختلال تنگی نخاعی اغلب بر روی بخش سن و سال دار جمعیت اثر می گذارد که بالای 50 سال هستند. ولی نشانه ی این نیست که نمی تواند بر روی جمعیت جوان تر اثر داشته باشد. باریک شدن مجرای ستون فقرات، علت اصلی برای ایجاد این اختلال است. این حالت در برخی اوقات ممکن است از زمان تولد ایجاد شود و یا به علت آسیب شدید در ناحیه ی ستون فقرات و نخاع باشد.

طناب نخاعی درون ستونی از استخوان های خارجی قرار دارد که از قاعده ی جمجمه تا ناحیه ی لگنی گسترش می یابند. در بین این استخوان ها، دیسک هایی وجود دارد که به عنوان جاذب شوک عمل می کنند. به علت روند افزایش سن، فضای بین این دیسک های بین مهره ای خشک می شود و چروک می خورد. این خشک شدن و چروک شدن به علت کاهش سطح آب در روند افزایش سن رخ می دهد. این امر باعث باریک شدن فضای ستون فقرات می شود که در واقع باعث افزایش فشار بر روی طناب نخاعی می شود.

مهره شامل طناب نخاعی است. ستون مهره ها ساختار اولیه ای است که از بخش فوقانی بدن انسان حمایت می کند. این ساختار به ایستادن، خم شدن و پیچ و تاب خوردن کمک می کند. بخش هایی از بدن که به حد بسیار زیادی توسط بیماری تنگی کانال نخاعی متاثر می شوند، دیسک های بین مهره ای، لامینا، مفاصل فاست (آپوفیزیال)، سوراخ های بین مهره ای، پدیکل ها، لیگامان ها، ریشه عصب / طناب نخاعی، کودا اکوئینا (دم اسب)، سینوویوم (مایع مفصلی) و قوس مهره ای می باشد.

این بیماری می‌تواند ارثی باشد و یا به طور اکتسابی ایجاد شود. گاهی اوقات باریک شدن از زمان تولد پدیدار می شود. ولی در اکثر مواقع در سن و سال پیری ایجاد می شود. در حالت ارثی، به عنوان آکندروپلازی (achondroplasia) شناخته می شود، که به معنای نقص شکل گیری استخوان ها است که باعث کاهش قطر ستون فقرات می شود و فشاری را بر روی طناب نخاعی ایجاد می کند.

در مواردی که بیماری در اثر روند افزایش سن ایجاد شود، علت آن یا التهاب و یا تغییرات ساختاری است. لیگامان های ناحیه ی نخاعی ممکن است خشک شوند و با افزایش سن کلسیفیه شوند، مفاصل و استخوان ها هم ممکن است افزایش سایز پیدا کنند و باعث ایجاد این بیماری شوند.

اسپوندیلولیستزیس (Spondylolisthesis) (سر خوردن مهره ها)، اختلالی است که در آن مهره ای بر روی مهره ی دیگر سر می خورد و همچنین ممکن است باعث بیماری نخاعی شود از جمله تنگی نخاعی.

دو نوع معمول آرتریت (التهاب مفصل) در بیماران مبتلا به این اختلال وجود دارد، که آرتریت روماتوئید (روماتیسم مفصلی) (rheumatoid arthritis) و استئوآرتریت (osteoarthritis) (آرتروز) نام دارند. هر دوی این اشکال التهاب مفصلی هم ممکن است باعث ایجاد تنگی شوند و در فرد تنگی کانال نخاعی ایجاد کنند، به طوری که این اختلالات هم معمولا بر روی بخش مسن جمعیت اثر دارند.

در شروع بیماری، افراد مبتلا ممکن است دردی را در گردن و یا کمر خود احساس کنند و ممکن است دردی را هم حس نکنند. معمولا، بیماران مبتلا کرامپ (گرفتگی ماهیچه ای)، ضعف، بی حسی و یا درد طبیعی را در پاها و بازوهای خود تجربه می کنند. این مشکلات با خم شدن بخش تحتانی کمر بیمار و یا فقط با نشستن به راحتی برطرف می شوند. افرادی که مدت طولانی بیمار هستند، بی اختیاری روده ای و یا مثانه ای (عدم کنترل ادرار و مدفوع) و مشکلاتی را در پاها تجربه می کنند. همچنین ممکن است در مواردی عملکردهای جنسی هم تحت تاثیر قرار بگیرند و در یکی از پاها و یا هر دوی پاها بی حسی ایجاد شود. این ها، علائم اختلال خاصی هستند که بسیار شدید می باشد.
در برخی شرایط فرد می بایست قبل از بدتر شدن وضعیت خود فورا با پزشک مشورت کند.
 مجموعه
گردن-کمر درد » تنگی کانال نخاعی
 
Top