پیش از تصمیم گرفتن برای انجام جراحی دیسک کمر لازمست که بیمار از نحوه ی عمل، مراقبت های بعد از جراحی و شرایط مورد نیاز اطلاع داشته باشد. باید اطلاعات مربوط به عمل جراحی و آن چه پس از عمل اتفاق می افتد، کسب شود.

پس از انجام جراحی چه انتظاری داشته باشیم؟

دیسِککتومی یک عمل جراحی وسیع و مهم است که به مراقبت های مناسب بعد از عمل نیاز دارد. پس از انجام جراحی دیسکتومی بیمار با اختلالات و مشکلات پس از عمل روبه رو می شود. اگرچه برای برخی از بیماران عادی به نظر می رسد اما برای عده ای هم نگران کننده است.

پس از اتمام جراحی، بیمار در ناحیه ی عمل درد احساس می کند. با از بین رفتن تاثیر داروی بیهوشی درد ناحیه ی عمل شده شروع می شود. در مواردی بیمار احساس می کند که مانند قبل از عمل عصب تحت فشار قرار دارد. این وضعیت در بیمارانی دیده می شود که پارگی وسیع دیسک داشته اند و عصب واقع در ناحیه ی مورد نظر بر اثر فشار دیسک آسیب دیده است. پزشک برای رفع درد پس از عمل داروی مسکن تجویز می کند. این مسکن ها از گروه ضد درد های مخدر هستند که مصرف آن ها عوارض جانبی مربوطه را به همراه دارد از جمله، اختلالات گوارشی، تهوع، استفراغ، گیجی و از دست دادن تعادل بدن در هنگام ایستادن.

بیمار باید نفس عمیق بکشد و سرفه کند تا ریه ها از مایعات جمع شده درهنگام بیهوشی پاک شوند. به محض این که تاثیر داروی بیهوشی از بین رفت و حس ناحیه ی پا ها برگشت بیمار باید راه برود و حرکت کند. حرکت کردن بیمار سبب تقویت جریان خون شده و از تشکیل لخته در عروق عمیق جلوگیری می کند. همچنین، میزان خون رسانی به ناحیه ی جراحی شده را افزایش می دهد و التیام زخم و بافت ها ی آسیب دیده سریع تر صورت می گیرد.

پیش از مرخص شدن از بیمارستان باید فیزیوتراپ وضعیت وی را بررسی کند تا بتواند حرکت های عادی از جمله بالا رفتن از پله ها، نشستن و پیاده شدن از ماشین و پایین آمدن از تخت را انجام دهد. درهنگام ترخیص، پزشک برنامه ی فیزیوتراپی مناسب را برای بیمار تجویز می کند.

پزشک از بیمار می خواهد که درمان خود را پی گیری کند. بیمار باید در زمان های تعیین شده به پزشک مراجعه کند و به توصیه های جراح و فیزیوتراپ عمل کند.
در مواردی توصیه های خاصی بنا بر وضعیت بیمار و عوامل خطر موجود ارائه می شود. این توصیه ها عواملی از جمله وزن، حالت بدن، محدودیت های حرکتی را در بر دارد. برخی از آن ها عبارتند از:
  • بیماران بیش وزن باید وزن خود را کم کنند و از رژیم غذایی مناسب پیروی کنند.
  • بیمارانی که مشکل دفع مزاج دارند باید غذا های سبک و قابل هضم مصرف کنند.
  • بیمارانی که کنترل ادرار ندارند باید داروی مناسب مصرف کنند. تمرین های خاصی هم باید انجام دهند تا عضلات ناحیه ی لگن تقویت شود.
  • بیمارانی که شغلشان ایجاب می کند که به مدت طولانی بایستند یا بنشینند باید در صورت امکان شغل خود را تغییر دهند یا در غیر این صورت باید تمرین هایی را انجام دهند که در شرایط ایستادن یا نشستن های طولانی به آن ها کمک می کند.
  • بیمارانی که حالت بدن نامناسب دارند باید طرز نشستن یا ایستادن خود را اصلاح کنند.
  • با توجه به وسعت جراحی و آسیب دیدگی به بیمار گفته می شود که حداکثر تا چه اندازه وزن را می تواند بلند کند.
  • برای بهتر خوابیدن بیماران، استفاده از بالش ها یا تشک های ارتوپدی مخصوص توصیه می شود.
جدا از همه ی توصیه های ذکرشده، لازمست که بیمار احتیاط کند واز زخم ناحیه ی جراحی شده مراقبت کند. هر نوع قرمزی، تورم، درد، گرما در این ناحیه که روز به روز بیشتر می شود باید به اطلاع جراح برسد. بیمار باید هر 6 ماه یک بار مورد معاینه کامل قرار بگیرد و از لحاظ عود بیماری ویا بروز هر گونه عارضه ای بررسی شود.
 مجموعه
گردن-کمر درد » دیسککتومی
 
Top