تنگی نخاعی ناحیه ی گردنی چه نوع اختلالی است؟

تنگی نخاعی ناحیه ی گردنی به صورت وضعیت طبی شناخته می شود که در آن تنگی و باریک شدگی مجرای ستون فقرات مشاهده می شود که مستقیما باعث فشردگی اعصاب نخاعی می شود. دژنریشن (روند تخریبی) نخاعی معمولا به علت پروسه ی افزایش سن رخ می دهد و موجب فقدان ظرفیت جذبی در آن می شود و بنابراین زمینه کولاپس (روی هم افتادن) دیسک بین مهره ای را فراهم می کند. این بیماری معمولا با تومور، استئوپروز (پوکی استخوان) (osteoporosis) و یا دیسک بین مهره ای دچار فتق همراه می باشد.

علل تنگی نخاعی ناحیه ی گردنی

علت اصلی وقوع تنگی نخاعی ناحیه ی گردنی در انسان ها، روند دژنریشن (تخریب) دیسک بین مهره ای است که علل متعددی دارد. در مورد روند بالا، روند افزایش سن به طور مشخص با علت اولیه همراهی دارد. با افزایش سن، به علت احتباس محتوای آب، ژل مربوط به دیسک شروع به جدا شدن از مهره می کند، و بنابراین ظرفیت جذبی آن کاهش یافته و مستعد کلاپس دیسک بین مهره ای ( روی هم افتادن دیسک بین مهره ای ) می شود. در این روند، فضای بین مهره ای کاهش می یابد و به مفاصل فاست ( آپوفیزیال) اجازه می دهد تا در سمت پشتی ستون فقرات قرار بگیرند.
بنابر این، این وضعیت باعث افزایش فشار بر روی غضروف مفصلی می شود، و علائم تنگی ستون فقرات ناحیه ی گردنی شروع می شود و نهایتا این بیماری ایجاد می شود.

تشخیص تنگی نخاعی ناحیه ی گردنی

تشخیص صحیح و به جای تنگی نخاعی ناحیه ی گردنی یکی از موارد اصلی است که باعث اتخاذ درمان صحیح می شود.
  • اولین و بهترین اقدام اینست که هر پزشک متبحر و کارآزموده ای ارزیابی کاملی از شرح حال پزشکی بیمار انجام دهد. پزشک در مورد علائم احتمالی که هر بیمار در هر زمان دچار آن می شود، سوال می پرسد و علائم شایع بیماری را بررسی می کند.
  • سپس پزشک چندین معاینه بالینی را بر اساس میزان دردی انجام می دهد که بیمار ممکن است آن را تحمل کند، بنابر این ارزیابی می کند که وسعت این ناراحتی در چه حدی است؟
  • پس از این مراحل، پزشک چندین آزمون تشخیصی انجام می دهد که ممکن است شامل تصویربرداری با استفاده از اشعه ایکس، سی تی اسکن ( توموگرافی کامپیوتری) و ام آر آی باشد تا تصویر 3 بعدی را از ستون فقرات ناحیه ی گردنی فراهم کند.

علائم تنگی نخاعی ناحیه ی گردنی

علائم بیماری خیلی متنوع نیست و به راحتی قابل تقسیم بندی است. گردن درد، که الزاما شدید هم نیست، علامت اولیه بیماری است. جدا از گردن، درد در پاها ( ران ها)، شانه ها و بازوها همراه با تجربه ی بی حسی می تواند علامتی از این بیماری باشد. احساس سوزن سوزن شدن و یا سوختگی در اندام های انتهایی ایجاد می شود، بویژه در پاها و بازوها. به طور غیر شایع، عدم کنترل روده ای و نیز اختلالات مثانه ای در برخی از موارد شدید این بیماری مشاهده می شوند. در برخی موارد نادر، علائم مشابه پاراپلژی (paraplegia ) ( فلج اندام تحتانی) و حتی فقدان کامل و یا نسبی عملکردی هم مشاهده می شود.

درمان تنگی نخاعی ناحیه ی گردنی

اساسا، در مورد روند تنگی نخاعی ناحیه ی گردنی، دو راه شامل جراحی و روش غیر جراحی وجود دارد. درمان غیر جراحی در اکثر موارد از موفق ترین راه های درمانی در این بیماری است. این روش درمانی شامل داروهای ضد درد و ضد التهابی می باشد. پوشیدن کولار گردنی و یا حلقه های گردنی هم در این روش استفاده می شود، ولی برای موارد شدید کاربرد ندارد. تمرینات منظم و درمان فیزیکی برای تقویت و ثبات گردن و برای بهبود تحمل بیمار و همراه با انعطاف مهره، طرح ریزی شده است که در نهایت بسیار مفید می باشند.

اگر تنها درمان غیر جراحی موثر نباشد، در ادامه پزشکان به سراغ گزینه ی جراحی هم می روند. روش جراحی می تواند متنوع باشد و برای معالجه ی موارد شدید تنگی نخاعی ناحیه ی گردنی طرح ریزی شده است. یکی از شاخص ترین انتخاب ها برای درمان جراحی، انجام جراحی لامینکتومی دکمپرسیو ( همراه با برداشت فشار از روی اعصاب) (decompressive laminectomy) است. دیگر روش به عنوان دیسککتومی (discectomy ) ( برداشتن دیسک) شناخته می شود که برای ایجاد تسکین کافی در این بیماری به کار می رود. همچنین پزشکان از فیوژن ( الحاق) ستون فقرات همراه با جراحی برداشت فشار برای حصول بهترین نتایج استفاده می کنند.
 

ادامه این موضوع

تنگی نخاعی در ناحیه ی کمری

تنگی نخاعی در ناحیه ی کمری، بیماری است که معمولا به دنبال افزایش سن دیده می شود، ولیکن ممکن است از زمان تولد هم ایجاد می شود. بدون در نظر گرفتن سن بیمار، شناسایی و درمان بیماری در زمان صحیح، بسیار مهم و حیاتی است و در همان زمان می بایست با جدیت کامل بررسی های لازم انجام شود.

تنگی کانال نخاعی

تنگی کانال نخاعی یک اختلال جدی است که می تواند شمار زیادی از افراد را در سرتاسر جهان گرفتار کند. تنگی می تواند باعث وضعیت های بدنی مشخص غیر قابل تحملی شود، ولی خوشبختانه، این بیماری یک اختلال غیر قابل علاج نمی باشد. اگر درمان صحیحی انجام شود، و مراقبت فراوانی اتخاذ شود، این بیماری می تواند علاج پیدا کند.

آزمون ها و بررسی های تنگی کانال نخاعی

تنگی کانال نخاعی بیماری مزمنی است که می تواند موجب ایجاد درد شدیدی در اندام ها و اختلال در انجام فعالیت های روزانه شود. درمان های مربوط به این اختلال در دسترس هستند، ولی پیش از انجام درمان، می بایست تشخیص مناسبی انجام شود. این کار با استفاده از آزمون های گوناگون و متعددی انجام می شود از جمله، ام آر آی ( تصویر برداری با تشدید مغناطیسی ) (MRI)، تصویر برداری با استفاده از اشعه ی ایکس (X-Ray)، سی تی اسکن محوری (Computed Axial Tomography) (CAT scan)، و اسکن استخوان (Bone Scan) و سایر روش های تصویر برداری.

انواع تنگی کانال نخاعی

تنگی کانال نخاعی بر اساس شدت بیماری به تعدادی زیر گروه تقسیم بندی می شود. این تقسیم بندی ها در مورد علائم مختلف هر یک از انواع آن اطلاعات کاملی را ارائه می دهد.

بهبود درد در تنگی کانال نخاعی با استفاده از تمرینات و ورزش های مخصوص

تنگی کانال نخاعی یک بیماری شدید است که ممکن است در هر زمانی و در هر فردی رخ دهد. در برخی شرایط، تمرینات مختص تنگی نخاعی تنها راه است که می تواند به بیمار در حفظ تناسب بدنی کمک کند و در برابر تنگی نخاعی تاثیر گذار است.

پروگنوز تنگی کانال نخاعی

تنگی کانال نخاعی یک تهدید رو به افزایش در میان بخش مسن جامعه است. این بیماری باعث درد و مشکلات شدیدی می شود. درمان جراحی راه حل کلی می باشد ولی نه در هر موردی.

تشخیص اختلال تنگی کانال نخاعی

تشخیص هر نوع بیماری همواره می بایست پیش از درمان آن انجام شود و این مرحله از برخورد با بیماری، در تنگی نخاعی بسیار مهم می باشد. هر زمان که شما در پاها و یا کمر خود احساس درد داشتید، فورا با پزشک مشورت کنید. پزشک یک سری آزمایشات را برای تشخیص این مشکل درخواست می کند و هنگامی که مشخص شود بیمار علائم تنگی نخاعی دارد، درمان را می توان شروع کرد.

درمان تنگی کانال نخاعی

تنگی کانال نخاعی اختلالی است که می تواند بسیار دردسر ساز شود، ولی قابل درمان است. 3 راه برای درمان آن وجود دارد، این روش ها عبارتند از، روش های غیر جراحی، جراحی و درمان های جایگزین برای تنگی کانال نخاعی. درمان جراحی خطرات و عوارض خودش را دارد، پس می بایست با دقت فراوانی به کار رود.

روش های پیشگیری از تنگی کانال نخاعی

تنگی کانال نخاعی یک بیماری شدید است که شمار زیادی از افراد را در کل جهان گرفتار می کند. اکثر ما، یا از آن آگاه نیستیم و یا آن را جدی نمی گیریم. همانطور که همیشه گفته شده، پیشگیری از درمان بهتر است. (Prevention Is Better Than Cure)، در اینجا برخی از معیار های کلیدی پیشگیری از تنگی نخاعی بیان می شود، که با استفاده از آن ها می توان از وقوع آن پیشگیری کرد.

شناخت عوامل خطر تنگی کانال نخاعی و پرهیز از وقوع آن ها

معدودی از ما می دانیم که درد کمر و یا درد گردن می تواند به تدریج باعث ایجاد بیماری بسیار خطرناکی شود که تنگی کانال نخاعی (Spinal Stenosis) نام دارد. در این جا جزئیاتی وجود دارد که بیان می کند چه عوامل خطری می تواند موجب ایجاد این بیماری شوند.

علائم تنگی کانال نخاعی

تنگی کانال نخاعی می تواند بر روی بخش های مختلف طناب نخاعی اثر بگذارد و در نتیجه علائم تنگی کانال نخاعی هم بر این اساس بسیار متغیر است. معمولا علائم این اختلال شامل بی حسی در اعضا و گردن و شانه می باشد و اگر درمان صحیح و به جایی انجام نشود، این وضعیت می تواند بدتر هم بشود.

علل تنگی کانال نخاعی

تنگی کانال نخاعی نوعی بیماری مزمن است که با تنگ شدن فضاهای بین مهره ای مشخص می شود. این تنگ شدگی به علت دژنریشن ( روند تخریبی) در طناب نخاعی به دنبال افزایش سن ایجاد می شود.

عوارض تنگی کانال نخاعی

تنگی کانال نخاعی باعث ایجاد چندین بیماری دیگر می شود که ممکن است از راه های گوناگون و سوء ای اثرگذار باشند. اختلال عصبی موجب پارالیزیس (فلج) (paralysis)، پارزی ( ضعف و فلج عضلانی ) (paresis)، عدم کنترل سایر اعضا و بسیاری از علائم ثانویه دیگر می شود.

معرفی کلی تنگی کانال نخاعی ناحیه ی قفسه سینه ای

تنگی کانال نخاعی در ناحیه ی توراسیک یک بیماری بسیار شایع در افراد مسن است و موردی است که نمی بایست از آن غفلت کرد. تنگی کانال نخاعی ناحیه ی توراسیک به علت باریک شدگی مجرای نخاعی رخ می دهد که باعث ایجاد درد غیر قابل تحملی می شود.

Top