ادامه موضوع

انواع تنگی کانال نخاعی
درمان تنگی کانال نخاعی
معرفی کلی تنگی کانال نخاعی ناحیه ی قفسه سینه ای
آزمون ها و بررسی های تنگی کانال نخاعی
تنگی کانال نخاعی
علائم تنگی کانال نخاعی
شناخت عوامل خطر تنگی کانال نخاعی و پرهیز از وقوع آن ها
بهبود درد در تنگی کانال نخاعی با استفاده از تمرینات و ورزش های مخصوص
روش های پیشگیری از تنگی کانال نخاعی
پروگنوز تنگی کانال نخاعی
تنگی نخاعی در ناحیه ی کمری
عوارض تنگی کانال نخاعی
تنگی کانال نخاعی ناحیه ی گردنی
علل تنگی کانال نخاعی

شبکه های اجتماعی مربوط

 

برخی از پزشکان سایت

 
در تنگی کانال نخاعی مجرای ستون فقرات (مجرای محل عبور نخاع) باریک و تنگ می شود، و در نتیجه بر روی طناب نخاعی و ریشه های عصبی این ناحیه فشار وارد می کند. اگر تنگی بر روی بخش بالایی بدن اثرگذار باشد، به عنوان تنگی ناحیه ی گردنی (cervical stenosis) نامیده می شود و اگر بخش پائینی تحت تاثیر قرار بگیرد، به عنوان تنگی نخاعی ناحیه ی کمری (lumbar stenosis) شناخته می شود. علائم مشخص و ویژه برای تنگی کانال نخاعی شامل درد در اندام ها، پاها و باتک (باسن) و سایر علائم دیگر می باشد. تنگی ناحیه ی گردنی می تواند در شانه ها هم درد ایجاد کند. همراه با درد، بیماران ممکن است در پاهای خود احساس بی حسی داشته باشند. در موارد شدید تنگی، بیماران می توانند دچار عدم کنترل عملکرد مثانه و روده شوند.

تشخیص

این ها برخی از علائم تنگی نخاعی هستند. ولی جای نگرانی و ترس وجود ندارد، چون این اختلال قابل درمان است. در حالی که، پیش از شروع درمان تنگی نخاعی، بیمار و پزشک وی می بایست بدانند که این اختلال تنها نوعی تنگی در نخاع است. بدین منظور تشخیص مناسب این اختلال مورد نیاز است. مراحل معدود و برخی آزمایشات وجود دارد که برای تشخیص تنگی ناحیه ی نخاعی استفاده می شوند.

در بخش زیر به صورت جزء به جزء این موارد شرح داده شده اند:

شرح حال پزشکی (Medical History ) بیمار- شرح حال پزشکی در تشخیص تنگی کانال نخاعی بسیار مهم است. پزشک نیاز دارد که در مورد علائم بیماری همه چیز را بداند و اینکه آیا بیمار دچار صدمه و آسیب شده است یا که خیر. مشکلات عمومی بهداشتی هم می تواند این علائم را ایجاد کنند.

معاینات بالینی (Physical Examination ) بیمار-  معاینه ی بالینی، قدم بعدی در راه تشخیص این اختلال است. پزشک میزان محدودیت حرکات بیمار را بررسی می کند. همچنین وجود کمی درد و یا عدم وجود درد را وقتی که کمی به جلو خم می شود را بررسی می کند. به این علامت هم توجه می کند. از طرفی عملکرد عصبی بیمار هم مورد بررسی قرار می گیرد.

آزمایشات

در مرحله ی دوم تشخیص بیماری، برخی آزمایشات بالینی انجام می شوند. این موارد در زیر شرح داده شده اند:

تصویر برداری با استفاده از اشعه ی ایکس (X-Ray)- با تصویر برداری توسط اشعه ی ایکس، ساختار مهره و کلسیفیکاسیون ( کلسیفیه شده) (calcification) مهره را هم می توان شناسایی کرد. ناحیه ی کمری بیمار تحت اشعه ی ایکس قرار می گیرد و تصویری 2 بعدی از آن ایجاد می شود. عموما تصویر برداری با استفاده از اشعه ی ایکس اولین آزمونی است که برای تعیین نشانه های هر نوع آسیب و یا توموری انجام می شود.

توموگرافی کامپیوتری محوری- Computerized Axial Tomography -CAT- در روش CAT هم از پرتوهای اشعه ی ایکس استفاده می شود. تصویر برداری اشعه ی ایکس بر روی ناحیه ی کمری بیمار از زوایای متفاوتی انجام می شود و در این مسیر از نماهای 3 بعدی استفاده می شود. شکل و اندازه ی ستون فقرات و ساختارهای اطراف آن را می توان به خوبی با CAT تعیین کرد و از این رو یکی از وسایل مهم برای شناسایی و تشخیص این نوع بیماری است.

MRI ( ام آر آی)-  MRI در واقع یک نوع روش تصویر برداری با تشدید مغناطیسی است. نیروی مغناطیسی قدرتمندی برای تولید سیگنال ها استفاده می شود. اسکنر ها آن ها را شناسایی نمی کنند و کامپیوتر سیگنال های تولیدی را تجزیه و تحلیل می کند. این روش بویژه برای تعیین آسیب بافت های نرم کاربرد دارد. علاوه بر شناسایی طناب نخاعی و نواحی اطراف، این روش می تواند تومورها و افزایش سایز های این نواحی را هم شناسایی کند.

میلوگرام (Myelogram) (تزریق‌ ماده‌ رنگی‌ در مایع‌ اطراف‌ ستون‌ مهره ای‌ تا در زمان تصویر برداری با اشعه‌ ایکس‌ به‌ راحتی‌ دیده‌ شود)- در این روش، ماده ی رنگی مایع و اپک ( جاذب و رنگی) در زمان تصویربرداری با اشعه ایکس در ستون فقرات تزریق می شود. این ماده به تدریج در طناب نخاعی و اعصاب اطراف پخش می شود. هنگامی که ناحیه ی کمری بیمار تحت تصویر برداری با پرتوهای اشعه ایکس قرار می گیرد، این ماده رنگی بصورت نواحی سفیدی آن ها را نشان می دهد. فشار بر روی طناب نخاعی به علت زائده ها و یا دیسک های بین مهره ای بیرون زده ( دچار فتق) (herniated disks) و یا به عللی همانند تومور، می تواند با این تست نشان داده شوند.

اسکن استخوانی (Bone Scan)-  ماده ی رادیواکتیو در استخوان ها تزریق می شود. این ماده خودبه خود این قابلیت را دارد که به استخوان ها بچسبد، بویژه در نواحی که استخوان های جدید شکل گرفته اند و یا در جاهایی که استخوان ها شکسته شده اند. اسکن استخوانی در شناسایی عفونت ها، تومورها، شکستگی ها و آرتریت ( التهاب مفصلی ) (arthritis) موثر است و کاربرد دارد، ولی عیب آن اینست که نمی تواند بین اختلالات گوناگون تمایز قائل شود. به این دلیل، اسکن استخوانی تقریبا همیشه همراه با سایر آزمایشات انجام می شود.
 
 
دسته بندی
گردن-کمر درد » تنگی کانال نخاعی
 

جستجوی پزشک

 
تخصص
استان/شهر
منطقه
 
 
نام پزشک
حداقل۳ حرف
استان/شهر
 

پرسش و پاسخ های مربوط

وبلاگ های مربوط

 

برخی از تمرینات

Butt-ups

حرکت دو ضرب با کتل بل

تمرین با کتل بل

فشار به صورت

چرخش روسی با دستگاه سیم کش

چرخش بازو

Top