در تنگی کانال نخاعی، طناب نخاعی و ریشه های اعصاب با باریک شدن ستون فقرات به علل خاص تحت فشار قرار می گیرد. این امر باعث ایجاد درد شدید و زیاد و بی حسی در اندام ها می شود. گاهی مواقع این بیماری ممکن است پیشرفته تر شود، ولی هر زمان که علائم بیماری مشهود باشد، بیمار می بایست فورا با پزشک مشورت کند. تشخیص این بیماری لازمه ی درمان صحیح می باشد. تشخیص، با استفاده از آزمون های متعددی حاصل می شود. این آزمون ها و بررسی ها برای تنگی کانال نخاعی اختصاصی می باشند.

پزشکان برای بررسی روند تشخیصی بیمار از شرح حال گرفتن شروع می کنند. در ادامه معاینات بالینی برای بیمار انجام می شود. پس از آن، آزمون های متعددی شامل تصویر برداری با استفاده از اشعه ی ایکس، تصویر برداری با تشدید مغناطیسی (Magnetic Resonance Imaging (MRI))، سی تی اسکن محوری (Computerized Axial Tomography (CAT), ) و اسکن استخوانی انجام می شود. معمولا این تست ها زمانی انجام می شوند که هر یک از تست ها به تنهایی نمی توانند اختلال را در بیمار نشان دهند. پس از انجام این تست ها و پس از آن که ثابت شد که این بیماران دچار تنگی کانال نخاعی شده اند، درمان شروع می شود. درمان ها شامل ورزش ها، دارو ها و در موارد زیادی از تنگی کانال نخاعی، جراحی می باشد. معمولا به خاطر عوارضی که جراحی دارد از آن اجتناب می شود. جزئیات تست های مختلفی که در بخش قبلی بیان شد، در پاراگراف های زیر مطرح می شود.

آزمون ها

پزشکان از راه های گوناگونی برای انجام آزمون های مربوط به تنگی کانال نخاعی استفاده می کنند. با استفاده از این آزمون ها، آن ها می توانند سایر تشخیص های محتمل را رد کنند.

مرحله ی اول این تست ها، بررسی و چک شرح حال پزشکی بیمار است. پزشک از بیمار در مورد آسیب ها، علائم و سایر مشکلات معمول بهداشتی و سلامتی سوال می پرسد، که می توانند علت بالقوه ای برای ایجاد این علائم باشند.

پس از آن، معاینات بالینی انجام می شود. با استفاده از این بررسی ها پزشک متوجه می شود که فعالیت ها و حرکات بیمار در چه حدی محدود شده است. همچنین هنگامی که بیمار خم می شود، به ایجاد درد در بیمار توجه می کند. مورد بعدی بررسی حس و رفلکس ها ( پاسخ های غریزی با منشاء نخاع) می باشد.

آزمون های کامل پزشکی در بخش زیر بحث شده اند

تصویر برداری با استفاده از اشعه ی ایکس (X-Ray)- معمولا این روش پیش از تمام دیگر آزمون ها انجام می شود تا ببینیم آیا آسیب وجود دارد، و یا آیا توموری وجود دارد که باعث درد شده است یا که خیر. پرتوهای اشعه ی ایکس برای عبور از بخش کمری بیمار استفاده می شوند و تصویر 2 بعدی از کمر را ارائه می دهد. ساختار مهره را می توان تعیین کرد و کلسیفیکاسیون را هم می توان بررسی کرد.

تصویربرداری با تشدید مغناطیسی (Magnetic Resonance Imaging (MRI- در این آزمون برای تصویر برداری از انرژی مغناطیسی استفاده می شود. سیگنال های تولید شده، تصاویر 3 بعدی از کمر ایجاد می کنند. آسیب های بافت های نرم به بهترین نحو با استفاده از ام آر آی نشان داده می شوند. ام آر آی ریشه های اعصاب و طناب نخاعی را همراه با افزایش سایز آن ها نشان می دهد، از طرفی می توان با آن تومورها و یا دژنریشن ( روند تخریبی) را اگر وجود داشته باشد، مشاهده کرد.

توموگرافی محوری کامپیوتری (Computerized Axial Tomography (CAT- این آزمون تصویر برداری هم همانند ام آر آی است. در این نوع تصویر برداری، پرتوهای ایکس در زوایای مختلف بر روی کمر بیمار هدایت می شوند و آن ها تصاویر 3 بعدی از کمر ایجاد می کنند. ساختار و ناهنجاری های مجرای نخاعی را می توان با کمک این تست شناسایی کرد.

اسکن استخوانی- ماده ی رادیواکتیو مخصوصی به داخل استخوان ها تزریق می شود. این ماده به استخوان ها می چسبد، بویژه به نواحی که شکستگی فعال در استخوان ها وجود دارد و یا جایی که استخوان ها شکل گرفته اند. تومورها، شکستگی ها، آرتریت ( التهاب مفصل) و عفونت ها را می توان با استفاده از اسکن استخوانی شناسایی کرد، ولی این روش نمی تواند بین اختلالات مختلف تمایز قائل شود. پس اسکن استخوانی معمولا همراه با سایر تست های مهم انجام می شود.

نتیجه

علل زیادی وجود دارد که می تواند موجب ایجاد تنگی نخاعی شوند. علت آن هر چه که باشد، این اختلال همواره قابل علاج است. پیش از آغاز روند درمانی، در ابتدا می بایست این اختلال تشخیص داده شود. این کار با استفاده از آزمون های متعددی انجام می شود. این آزمون ها می بایست با دقت فراوانی انجام شوند، به طوری که تنگی می تواند عوارض زیادی را ایجاد کند. بر اساس گزارشات حاصله از آزمون ها، درمان صحیح می بایست اتخاذ شود. روش های درمانی ممکن است به صورت جراحی و یا غیر جراحی باشد و یا درمان های جایگزین استفاده شوند. در حالی که، جراحی به عنوان گزینه ی درمانی آخر در نظر گرفته می شود.
 

ادامه این موضوع

تنگی نخاعی در ناحیه ی کمری

تنگی نخاعی در ناحیه ی کمری، بیماری است که معمولا به دنبال افزایش سن دیده می شود، ولیکن ممکن است از زمان تولد هم ایجاد می شود. بدون در نظر گرفتن سن بیمار، شناسایی و درمان بیماری در زمان صحیح، بسیار مهم و حیاتی است و در همان زمان می بایست با جدیت کامل بررسی های لازم انجام شود.

تنگی کانال نخاعی

تنگی کانال نخاعی یک اختلال جدی است که می تواند شمار زیادی از افراد را در سرتاسر جهان گرفتار کند. تنگی می تواند باعث وضعیت های بدنی مشخص غیر قابل تحملی شود، ولی خوشبختانه، این بیماری یک اختلال غیر قابل علاج نمی باشد. اگر درمان صحیحی انجام شود، و مراقبت فراوانی اتخاذ شود، این بیماری می تواند علاج پیدا کند.

تنگی کانال نخاعی ناحیه ی گردنی

تنگی نخاعی در ناحیه ی گردنی فرمی از بیماری است که می بایست بدون هر نوع سهل انگاری فورا به آن توجه شود. در اغلب موارد مراقبت دقیقی مورد نیاز است، ولی پیش از آن شما می بایست دید کلی در مورد چند عنوان مهم در مورد این یماری داشته باشید، از جمله علل، تشخیص، علائم و درمان آن.

انواع تنگی کانال نخاعی

تنگی کانال نخاعی بر اساس شدت بیماری به تعدادی زیر گروه تقسیم بندی می شود. این تقسیم بندی ها در مورد علائم مختلف هر یک از انواع آن اطلاعات کاملی را ارائه می دهد.

بهبود درد در تنگی کانال نخاعی با استفاده از تمرینات و ورزش های مخصوص

تنگی کانال نخاعی یک بیماری شدید است که ممکن است در هر زمانی و در هر فردی رخ دهد. در برخی شرایط، تمرینات مختص تنگی نخاعی تنها راه است که می تواند به بیمار در حفظ تناسب بدنی کمک کند و در برابر تنگی نخاعی تاثیر گذار است.

پروگنوز تنگی کانال نخاعی

تنگی کانال نخاعی یک تهدید رو به افزایش در میان بخش مسن جامعه است. این بیماری باعث درد و مشکلات شدیدی می شود. درمان جراحی راه حل کلی می باشد ولی نه در هر موردی.

تشخیص اختلال تنگی کانال نخاعی

تشخیص هر نوع بیماری همواره می بایست پیش از درمان آن انجام شود و این مرحله از برخورد با بیماری، در تنگی نخاعی بسیار مهم می باشد. هر زمان که شما در پاها و یا کمر خود احساس درد داشتید، فورا با پزشک مشورت کنید. پزشک یک سری آزمایشات را برای تشخیص این مشکل درخواست می کند و هنگامی که مشخص شود بیمار علائم تنگی نخاعی دارد، درمان را می توان شروع کرد.

درمان تنگی کانال نخاعی

تنگی کانال نخاعی اختلالی است که می تواند بسیار دردسر ساز شود، ولی قابل درمان است. 3 راه برای درمان آن وجود دارد، این روش ها عبارتند از، روش های غیر جراحی، جراحی و درمان های جایگزین برای تنگی کانال نخاعی. درمان جراحی خطرات و عوارض خودش را دارد، پس می بایست با دقت فراوانی به کار رود.

روش های پیشگیری از تنگی کانال نخاعی

تنگی کانال نخاعی یک بیماری شدید است که شمار زیادی از افراد را در کل جهان گرفتار می کند. اکثر ما، یا از آن آگاه نیستیم و یا آن را جدی نمی گیریم. همانطور که همیشه گفته شده، پیشگیری از درمان بهتر است. (Prevention Is Better Than Cure)، در اینجا برخی از معیار های کلیدی پیشگیری از تنگی نخاعی بیان می شود، که با استفاده از آن ها می توان از وقوع آن پیشگیری کرد.

شناخت عوامل خطر تنگی کانال نخاعی و پرهیز از وقوع آن ها

معدودی از ما می دانیم که درد کمر و یا درد گردن می تواند به تدریج باعث ایجاد بیماری بسیار خطرناکی شود که تنگی کانال نخاعی (Spinal Stenosis) نام دارد. در این جا جزئیاتی وجود دارد که بیان می کند چه عوامل خطری می تواند موجب ایجاد این بیماری شوند.

علائم تنگی کانال نخاعی

تنگی کانال نخاعی می تواند بر روی بخش های مختلف طناب نخاعی اثر بگذارد و در نتیجه علائم تنگی کانال نخاعی هم بر این اساس بسیار متغیر است. معمولا علائم این اختلال شامل بی حسی در اعضا و گردن و شانه می باشد و اگر درمان صحیح و به جایی انجام نشود، این وضعیت می تواند بدتر هم بشود.

علل تنگی کانال نخاعی

تنگی کانال نخاعی نوعی بیماری مزمن است که با تنگ شدن فضاهای بین مهره ای مشخص می شود. این تنگ شدگی به علت دژنریشن ( روند تخریبی) در طناب نخاعی به دنبال افزایش سن ایجاد می شود.

عوارض تنگی کانال نخاعی

تنگی کانال نخاعی باعث ایجاد چندین بیماری دیگر می شود که ممکن است از راه های گوناگون و سوء ای اثرگذار باشند. اختلال عصبی موجب پارالیزیس (فلج) (paralysis)، پارزی ( ضعف و فلج عضلانی ) (paresis)، عدم کنترل سایر اعضا و بسیاری از علائم ثانویه دیگر می شود.

معرفی کلی تنگی کانال نخاعی ناحیه ی قفسه سینه ای

تنگی کانال نخاعی در ناحیه ی توراسیک یک بیماری بسیار شایع در افراد مسن است و موردی است که نمی بایست از آن غفلت کرد. تنگی کانال نخاعی ناحیه ی توراسیک به علت باریک شدگی مجرای نخاعی رخ می دهد که باعث ایجاد درد غیر قابل تحملی می شود.

Top