ادامه موضوع

انواع تنگی کانال نخاعی
معرفی کلی تنگی کانال نخاعی ناحیه ی قفسه سینه ای
آزمون ها و بررسی های تنگی کانال نخاعی
تنگی کانال نخاعی
علائم تنگی کانال نخاعی
شناخت عوامل خطر تنگی کانال نخاعی و پرهیز از وقوع آن ها
تشخیص اختلال تنگی کانال نخاعی
بهبود درد در تنگی کانال نخاعی با استفاده از تمرینات و ورزش های مخصوص
روش های پیشگیری از تنگی کانال نخاعی
پروگنوز تنگی کانال نخاعی
تنگی نخاعی در ناحیه ی کمری
عوارض تنگی کانال نخاعی
تنگی کانال نخاعی ناحیه ی گردنی
علل تنگی کانال نخاعی

شبکه های اجتماعی مربوط

 

برخی از پزشکان سایت

 
تنگی کانال نخاعی به وضعیتی اشاره دارد که در آن یک یا چند ناحیه از ستون فقرات دچار تنگ شدن می شود. این باریک شدگی در اکثر موارد در ناحیه کمری و گردنی رخ می دهد و در اثر این روند باریک شدگی، فشاری بر روی نخاع و اعصاب وارد می شود.

علائم تنگی کانال نخاعی بسیار طیف گسترده ای دارد. این علائم می تواند از درد و بی حسی در اندام ها، کمر، شانه ها و گردن شروع شود. از طرفی فقدان حس و گاها مشکلات همراه با کنترل روده و مثانه (دفع ادرار و مدفوع) هم می توانند علائمی برای تنگی کانال نخاعی باشند.

درمان

درمان تنگی کانال نخاعی می تواند با استفاده از روش های جراحی و غیر جراحی و یا بسیاری از گزینه های درمانی جایگزین انجام شود.

با چه کسی در مورد درمان غیرجراحی مشورت کنیم

پزشک عمومی و یا متخصصین داخلی می توانند درمان های غیر جراحی را برای تنگی کانال نخاعی مطرح کنند. روماتولوژیست ها که در درمان آرتریت ( التهاب مفصل) و بیماری های مشابه خبره هستند، هم می توانند تنگی نخاعی را درمان کنند. همچنین متخصصین اعصاب هم می توانند به ما در این زمینه کمک کنند. همچنین جراحان مغز و اعصاب هم می توانند این اختلال را درمان کنند.

درمان های غیر جراحی

اگر تنگی کانال نخاعی خیلی شدید نباشد، پزشک می تواند درمان های زیر را تجویز نماید:
  • داروهای غیر استروئیدی شامل ناپروکسن (naproxen)، آسپرین (aspirin) و ایبوپروفن (ibuprofen) که می توانند برای تسکین درد بیمار تجویز شوند.
  • داروهای ضد درد از جمله استامینوفن (acetaminophen) هم می تواند تجویز شود.
  • برای تسکین التهاب و برای کاهش انتشار درد پزشکان می توانند از تزریقات کورتیکواستروئید ها در غشای خارجی طناب نخاعی استفاده کنند.
  • بلوک های عصبی که برای تزریقات بی حس کننده ضروری است هم می تواند استفاده شود. این موارد درد را به طور گذرا تسکین می دهند.
  • بر اساس وسعتی که اعصاب در اثر تنگی تحت تاثیر قرار می گیرند، فعالیت های بیمار محدود می شود.
  • برای ثبات ستون فقرات، ورزش های فیزیکی تجویز می شود. این ورزش ها عضلات کمر و عضلات شکم را تقویت می کنند.
  • برای بیماران مسن تر و بیمارانی با ضعف عضلات شکمی، بریس ( محافظ) کمری به کار می رود. این وسایل باعث حمایت بیمار می شوند و به بازگشت وی به حرکات طبیعی کمک می کنند.

درمان های جایگزین

معمولا درمان های جایگزین به عنوان بخشی از درمان رایج و مرسوم محسوب نمی شود، ولی در برخی سیستم های مراقبتی سلامتی اشاره شده که در درمان تنگی مفید هستند. برخی از این موارد در زیر شرح داده شده اند:

Chiropractics (طب جایگزین برای درمان مشکلات ستون فقرات)- فلسفه ی این نوع درمان بیان می کند که اگر حرکات در ستون فقرات محدود شود، ممکن است بر روی عملکرد صحیح فرد اثر بگذارد و در نتیجه بیمار دچار درد شود. متخصصین کایروپرکتیک ستون فقرات را تنظیم می کنند، در نتیجه حرکات طبیعی ترمیم می شوند. می توان برای افزایش فضا در بین مهره و در نتیجه برای کاهش فشار بر روی اعصاب از کشش ( ترکشن) (Traction ) استفاده کرد.

Acupuncture (طب سوزنی)- این نوع درمان به این صورت است که بخش هایی از پوست با ورود سوزن های فلزی تحریک می شوند. گزارش شده که کمردرد با استفاده از طب سوزنی تسکین می یابد.
تحقیقات در رابطه ی با این درمان ها در حال پیگیری می باشد.

درمان جراحی

هنگامی که روش های درمانی غیر جراحی و درمان های جایگزین برای تنگی کانال نخاعی نتوانند تسکین دراز مدتی را برای این بیماری فراهم نمایند، پزشکان از روش های جراحی بهره می برند. در حالی که، معمولا روش جراحی در آخرین مرحله ی درمان قرار دارد. هر زمانی که، ضعف و یا بی حسی با راه رفتن طبیعی فرد، عملکرد های روده ای و مثانه ای ( دفع ادرار و مدفوع) تداخل پیدا کند، جراحی لازم الاجرا می شود.

شایع ترین جراحی به کار رفته برای درمان تنگی کانال نخاعی، لامینکتومی (برداشت لامینای مهره) همراه با برداشت فشار ( دکمپرسیو ) (de-compressive laminectomy) می باشد. در این نوع از جراحی سقف و یا لامینای برخی مهره ها برداشته می شود و در نتیجه فضای بیشتری برای قرار گیری و عبور اعصاب فراهم می شود.

خطرات

در کل تمامی روش های جراحی که در آن ها از بی هوشی استفاده می شود خطراتی را به همراه دارند و وقتی که در افراد مسن تر انجام شود، ممکن است حتی خطرناک تر هم بشود. پس از انجام جراحی برای درمان تنگی کانال نخاعی، ممکن است عوارضی همانند پارگی در غشایی که طناب نخاعی را پوشانده دیده شود، و یا ممکن است عفونت و یا خونریزی دیده شود و در ورید ها لخته هایی ایجاد شود. این وضعیت ها قابل درمان هستند ولی معمولا بازتوانی از این ضایعات زمان طولانی می برد.

نتیجه گیری

درمان تنگی کانال نخاعی می تواند با روش های گوناگونی انجام شود. معمولا پزشکان از روش های غیر جراحی برای درمان مراحل اولیه این بیماری استفاده می کنند. اگر لازم باشد که جراحی انجام شود، می بایست با مراقبت و دقت زیادی انجام شود و باید در ذهن داشت که این جراحی اثرات طولانی مدتی دارد. می بایست بدانیم که طناب نخاعی بخش حساس و ظریفی از بدن است و می بایست به واقع با مراقبت و دقت کافی تحت درمان قرار بگیرد.
 
 
دسته بندی
گردن-کمر درد » تنگی کانال نخاعی
 

جستجوی پزشک

 
تخصص
استان/شهر
منطقه
 
 
نام پزشک
حداقل۳ حرف
استان/شهر
 

پرسش و پاسخ های مربوط

وبلاگ های مربوط

 

برخی از تمرینات

کشش فوقانی بدن با صندلی

پرس بردفورد/ راکی

پرس سینه با زنجیر

پرس پشت بازو ایستاده

پرس سینه با تخته

حرکت ضربدری با دستگاه سیم کش

Top