آنمی پرنیشیوز با برخی از کمبود های ویتامین B12 یا همان کوبالامین در بدن ارتباط دارد. این اختلال نشان می دهد که چگونه تولید گلبول های قرمز کاهش می یابد. در این حالت، گلبول های قرمز بسیار بزرگ می شوند و نمی توانند به اندازه ی مناسبی تقسیم شوند. ویتامین B12 جزء اصلی و مهمی برای ایجاد گلبول های قرمز می باشد ولی برای عملکرد دستگاه عصبی هم مهم می باشد و باعث می شود تا دستگاه عصبی، فعالیت های طبیعی را نشان دهد.

جذب ویتامین B12 توسط پروتئینی به نام فاکتور داخلی انجام می شود. این پروتئین توسط سلول های جداره ی معده تولید می شود. اگر در طی جراحی بخشی از بافت های معده آسیب ببیند، سلول های خاصی که این پروتئین را می سازند هم نمی توانند به فعالیت طبیعی خود ادامه دهند. کمبود ویتامین B12، در آنمی پرنیشیوز ممکن است به علت عدم رعایت رژیم غذایی متعادل باشد (حالتی که رژیم غذایی گیاه خواری نام دارد).

برای فهمیدن این که بدن کمبود ویتامین B12 دارد، آزمایش خون انجام می شود. آزمون شمارش کامل سلول های خونی (CBC) اطلاعاتی را در مورد تعداد گلبول های قرمز، تعداد گلبول های سفید، هموگلوبین، هماتوکریت و اندازه ی گلبول های قرمز ارائه می دهد. آزمون بررسی مغز استخوان روشی است که در طی آن نمونه ای از مغز استخوان برای ارزیابی آزمایشگاهی برداشته می شود. از این روش برای شناسایی لوکمی هم استفاده می شود و تنها برای تشخیص آنمی پرنیشیوز کاربرد ندارد. آزمون شیلینگ سطح جذبی ویتامین B12 را در بدن نشان می دهد. آنمی پرنیشیوز را می توان پس از آزمون بررسی سطح ویتامین B12 هم تشخیص داد. پس از انجام سایر آزمون ها و زمانی که آنمی مگالوبلاستیک (کم خونی با سلول های بزرگ تر از حد عادی) تشخیص داده شد، واضح است که احتمال آنمی پرنیشیور وجود دارد. (کم خونی پرنیشیوز نوعی آنمی مگالوبلاستیک است).

آنمی پرنیشیوز در اطفال معمولا در اثر عوامل ژنتیکی رخ می دهد و این نوع کم خونی، نمونه ای از آنمی پرنیشیوز مادرزادی است. این نوع آنمی پرنیشیوز بسیار نادر است. مطلب جالب دیگر در مورد آنمی پرنیشیوز این است که به نژاد هم بستگی دارد.

همان طور که پیش تر اشاره شد، آنمی پرنیشیوز باعث ایجاد مشکلات عصبی، قلبی عروقی و معده ای – روده ای می شود و خود را با کوتاه شدن تنفس (تنگی نفس)، ضربان قلب بالا، اسهال، خونریزی لثه ای و یا خستگی نشان می دهد.

درمان آنمی پرنیشیوز معمولا شامل تزریق ویتامین B12 است. اگر آتروفی معده مشخص شد، در ادامه مکمل های ویتامین B12 به صورت خوراکی تجویز می شود. همچنین ماده ای شامل ویتامین B12 وجود دارد که می توان آن را از راه داخل بینی تجویز کرد. درمان آنمی پرنیشیوز می بایست همیشه توسط رژیم غذایی مناسبی پیگیری شود، تا مقادیر کافی و مورد نیاز فولیک اسید، آهن و ویتامین ث در دسترس باشد.

بیمار مبتلا به آنمی پرنیشیوز ممکن است به سرطان معده هم مبتلا باشد. همچنین ممکن است پولیپ معده هم وجود داشته باشد که در زمان مشخص و صحیحی درمان نشود، ولی می تواند اختلالات شدید دستگاه عصبی هم وجود داشته باشد که باعث ایجاد سوزن سوزن شدن و تحریک شود.
 

ادامه این موضوع

آنمی

آنمی یا کم خونی یکی از رایج ترین بیماری های خون است که با کاهش مقدار هموگلوبین یا تعداد اریتروسایت ها مشخص می گردد. در برخی از موارد معلوم می شود که فرد هم کمبود هموگلوبین دارد و هم با کاهش تعداد اریتروسایت ها روبه روست.

آزمایش های تشخیصی آنمی و پیشگیری

پیشگیری از بروز آنمی کار ساده ایست و باید از دستورات پزشک پیروی کرد، آنمی به ندرت به شکل شدید و خطرناک بروز می کند. نوزادانی که از شیر مادر تغذیه می کنند آهن کافی دریافت نمی کنند. مصرف شیر گاو علاوه بر شیر مادر می تواند از بروز آنمی فقر آهن در نوزادان پیشگیری کند. لازم به ذکر است که مصرف شیر گاو به عنوان مکمل برای نوزادان باید از سن 1 سالگی به بعد در نظر گرفته شود.

آنمی آپلاستیک

موثرترین درمان برای آنمی آپلاستیک، پیوند مغز استخوان است. اما امکان پس زدن و نپذیرفتن پیوند وجود دارد. به منظور جلوگیری از بروز عفونت، آنتی بیوتیک تجویز می شود. اگر بیماری بر اثر قرار گرفتن در معرض اشعه یا مواد شیمیایی ایجاد شده باشد، قرار نگرفتن در معرض این عوامل وضعیت بیمار را بهتر می کند.

آنمی داسی شکل

یکی از انواع کم خونی که با شکل غیر عادی گلبول های قرمز تظاهر می کند، کم خونی داسی شکل می باشد. گلبول های قرمز دیگر مقعر الطرفین نبوده و به شکل داس هستند، پس ممکن است در رگ های ریز گیر کنند و اختلال اکسیژن رسانی به بافت ها ایجاد شود.

آنمی فقر آهن

کم خونی فقر آهن شایع ترین نوع کم خونی می باشد. می دانیم که هموگلوبین دو جزء دارد، یکی پروتئینی به نام گلوبین و دیگری ماده ی معدنی به نام آهن. اگر آهن به هر دلیلی به اندازه کافی در دسترس بدن قرار نگیرد، کم خونی فقر آهن ظاهر می شود.

آنمی مزمن

آنمی مزمن را نمی توان یک بیماری بر شمرد. در بیشتر موقعیت ها تشخیص آنمی مزمن حاکی از ابتلا به بیماری دیگر است. در این مورد اختلال در تعداد سلول های قرمز خون ایجاد می شود، یعنی تعداد آن ها کاهش می یابد.

آنمی یا کم خونی همولیتیک

همولیز به معنای تجزیه ی هموگلوبین می باشد. در آنمی های همولیتیک، به دنبال تجزیه ی هموگلوبین، تعداد گلبول های قرمز هم کاهش می یابد.

انواع آنمی

بیش از یک نوع آنمی وجود دارد. طبقه بندی آنمی بر اساس معیار های متعددی انجام می شود. لازمست که برخی از متغیر ها برای شناسایی نوع آنمی در فرد مبتلا بررسی شود. در بررسی تشخیصی تعیین تعداد رتیکولوسایت ها ی خون بیمار نقش مهمی دارد.

تشخیص آنمی

مهم ترین آزمایشی که جهت تشخیص آنمی باید انجام شود آزمایش خون است. ابتدا شمارش سلول های خون بررسی می شود. اگر تعداد سلول های قرمز خون کم باشد یعنی ابتلا به عارضه ی دیگری سبب بروز آنمی شده است. در این مرحله از تشخیص، مقدار هموگلوبین (پروتئین حاوی آهن) باید اندازه گیری شود.

درمان آنمی

اگر بیماری آنمی بر اثر فقر آهن به وجود آمده است، روش درمانی آنمی باید شامل مصرف آهن خوراکی باشد. به بیماران توصیه می شود که مکمل های حاوی آهن را مصرف کنند. ویتامین ث هم در جذب آهن نقش مهمی دارد. درنتیجه باید رژیم درمانی بیمار مکمل های حاوی ویتامین ث را هم در بر داشته باشد. این روش درمانی در مورد آنمی فقر آهن موثر و موفقیت آمیز خواهد بود.

علائم و نشانه های آنمی

یکی از نشانه های آنمی، از حال رفتن و بیحالی است. خستگی هم براثر کمبود انرژی عارض می شود. کمبود انرژی براثر کمبود برخی از پروتئین ها ی مورد نیاز در اکسیژن رسانی توسط آهن هم ایجاد می شود.

علل آنمی

شناسایی عوامل بروز آنمی بسیار با اهمیت است زیرا درمان بیماری بستگی زیادی به علت بروز آن دارد. همچنین شناسایی علت های بروز بیماری به پیشگیری از آن کمک می کند.

Top