بیشتر نشانه های آنمی واضح نیست. این مسئله تشخیص بیماری را دشوار می سازد. البته وقتی که فرد دریافت که قلبش تند تر می زند، رنگ پریده است، درد قفسه سینه و مشکلات شناختی دارد باید به پزشک مراجعه کند.

پزشکان نشانه های حاکی از بروز آنمی را بر مبنای معیار های معینی بررسی می کنند. نخستین پرسشی که پزشک از بیمار می پرسد، سوابق پزشکی بیمار است. در بیشتر موارد، بیماران به آنمی ثانویه دچار می شوند. در این مورد، تشخیص آنمی راحت تر است. بدین معنا که آنمی بر اثر بروز بیماری دیگری به وجود آمده است. هموراژی یا خونریزی می تواند سبب بروز آنمی فقر آهن شود. در نتیجه لازمست که پزشک از سابقه ی بروز خونریزی داخلی مطلع شود. تشخیص علت بروز آنمی به درمان بیماری کمک زیادی خواهد کرد. یعنی الگوی درمانی، هم درمان آنمی و هم درمان علت اصلی بروز آن را در بر می گیرد. یکی از اطلاعاتی که پزشک را در تشخیص بیماری یاری می دهد سابقه ی خونریزی های شدید قاعدگی در زنان است.

قدم بعدی در تشخیص آنمی، به دست آوردن اطلاعات در باره سوابق خانوادگی ابتلا به آنمی است. علت دانستن سوابق خانوادگی در مورد ابتلا به آنمی این است که برخی از انواع آنمی از نسلی به نسل دیگر منتقل می شود.

همچنین لازمست که پزشک درباره رژیم غذایی بیمار هم اطلاعاتی به دست آورد. به خصوص بیماری که مشکوک به ابتلا به بیماری آنمی فقر آهن باشد. این مرحله از تشخیص بیماری اهمیت زیادی دارد زیرا آنمی فقر آهن یکی از انواع رایج این بیماریست.

مهم ترین آزمایشی که جهت تشخیص آنمی باید انجام شود آزمایش خون است. ابتدا شمارش سلول های خون بررسی می شود. اگر تعداد سلول های قرمز خون کم باشد یعنی ابتلا به عارضه ی دیگری سبب بروز آنمی شده است. در این مرحله از تشخیص، مقدار هموگلوبین ( پروتئین حاوی آهن ) باید اندازه گیری شود.

به منظور تشخیص آنمی لازمست که پزشک مقادیر طبیعی تعداد سلول های قرمز خون و مقدار هموگلوبین را بداند. در صورت بروز آنمی در زنان، مقدار غلظت پروتئین باید کمتر از 5/7 میلی مول در لیتر باشد. در مردان هم مقدار غلظت پروتئین کمتر از 1/8 میلی مول در لیتر حاکی از ابتلا به آنمی است.

کاهش تعداد سلول های قرمز خون هم یکی از ملاک های تشخصی آنمی به شمار می رود. البته کاهش تعداد اریتروسایت ها ممکنست به سبب خونریزی یا کاهش میزان تولید سلول های خونی در مغز استخوان باشد. ممکنست انجام آزمایش مغز استخوان هم برای تشخیص علت بروز آنمی انجام شود. اندازه ی سلول های قرمز خون هم ملاک مهمی درتشخیص آنمی به شمار می آید. پزشک می تواند با توجه به نتیجه ی این آزمایش شکل های گوناگون آنمی را تشخیص دهد.

مهم این است که به محض روبه رو شدن با نشانه های آنمی به پزشک مراجعه کنیم. پزشک با انجام آزمایش های لازم، روند تشخیص بیماری را طی کرده و درمان مناسب را توصیه می کند.
 

ادامه این موضوع

آنمی

آنمی یا کم خونی یکی از رایج ترین بیماری های خون است که با کاهش مقدار هموگلوبین یا تعداد اریتروسایت ها مشخص می گردد. در برخی از موارد معلوم می شود که فرد هم کمبود هموگلوبین دارد و هم با کاهش تعداد اریتروسایت ها روبه روست.

آزمایش های تشخیصی آنمی و پیشگیری

پیشگیری از بروز آنمی کار ساده ایست و باید از دستورات پزشک پیروی کرد، آنمی به ندرت به شکل شدید و خطرناک بروز می کند. نوزادانی که از شیر مادر تغذیه می کنند آهن کافی دریافت نمی کنند. مصرف شیر گاو علاوه بر شیر مادر می تواند از بروز آنمی فقر آهن در نوزادان پیشگیری کند. لازم به ذکر است که مصرف شیر گاو به عنوان مکمل برای نوزادان باید از سن 1 سالگی به بعد در نظر گرفته شود.

آنمی آپلاستیک

موثرترین درمان برای آنمی آپلاستیک، پیوند مغز استخوان است. اما امکان پس زدن و نپذیرفتن پیوند وجود دارد. به منظور جلوگیری از بروز عفونت، آنتی بیوتیک تجویز می شود. اگر بیماری بر اثر قرار گرفتن در معرض اشعه یا مواد شیمیایی ایجاد شده باشد، قرار نگرفتن در معرض این عوامل وضعیت بیمار را بهتر می کند.

آنمی پرنیشیوز

آنمی پرنیشیوز و یا آنمی بدخیم در اثر کمبود ویتامین B12 در بدن رخ می دهد. برای جذب این ویتامین می بایست گلیکوپروتئینی به نام فاکتور داخلی از سلول های جداره ی معده تولید شود تا بتواند این ویتامین را حمل کند. در این نوع کم خونی، اختلال در تولید حامل ویتامین، وجود دارد.

آنمی داسی شکل

یکی از انواع کم خونی که با شکل غیر عادی گلبول های قرمز تظاهر می کند، کم خونی داسی شکل می باشد. گلبول های قرمز دیگر مقعر الطرفین نبوده و به شکل داس هستند، پس ممکن است در رگ های ریز گیر کنند و اختلال اکسیژن رسانی به بافت ها ایجاد شود.

آنمی فقر آهن

کم خونی فقر آهن شایع ترین نوع کم خونی می باشد. می دانیم که هموگلوبین دو جزء دارد، یکی پروتئینی به نام گلوبین و دیگری ماده ی معدنی به نام آهن. اگر آهن به هر دلیلی به اندازه کافی در دسترس بدن قرار نگیرد، کم خونی فقر آهن ظاهر می شود.

آنمی مزمن

آنمی مزمن را نمی توان یک بیماری بر شمرد. در بیشتر موقعیت ها تشخیص آنمی مزمن حاکی از ابتلا به بیماری دیگر است. در این مورد اختلال در تعداد سلول های قرمز خون ایجاد می شود، یعنی تعداد آن ها کاهش می یابد.

آنمی یا کم خونی همولیتیک

همولیز به معنای تجزیه ی هموگلوبین می باشد. در آنمی های همولیتیک، به دنبال تجزیه ی هموگلوبین، تعداد گلبول های قرمز هم کاهش می یابد.

انواع آنمی

بیش از یک نوع آنمی وجود دارد. طبقه بندی آنمی بر اساس معیار های متعددی انجام می شود. لازمست که برخی از متغیر ها برای شناسایی نوع آنمی در فرد مبتلا بررسی شود. در بررسی تشخیصی تعیین تعداد رتیکولوسایت ها ی خون بیمار نقش مهمی دارد.

درمان آنمی

اگر بیماری آنمی بر اثر فقر آهن به وجود آمده است، روش درمانی آنمی باید شامل مصرف آهن خوراکی باشد. به بیماران توصیه می شود که مکمل های حاوی آهن را مصرف کنند. ویتامین ث هم در جذب آهن نقش مهمی دارد. درنتیجه باید رژیم درمانی بیمار مکمل های حاوی ویتامین ث را هم در بر داشته باشد. این روش درمانی در مورد آنمی فقر آهن موثر و موفقیت آمیز خواهد بود.

علائم و نشانه های آنمی

یکی از نشانه های آنمی، از حال رفتن و بیحالی است. خستگی هم براثر کمبود انرژی عارض می شود. کمبود انرژی براثر کمبود برخی از پروتئین ها ی مورد نیاز در اکسیژن رسانی توسط آهن هم ایجاد می شود.

علل آنمی

شناسایی عوامل بروز آنمی بسیار با اهمیت است زیرا درمان بیماری بستگی زیادی به علت بروز آن دارد. همچنین شناسایی علت های بروز بیماری به پیشگیری از آن کمک می کند.

Top