شناسایی نشانه های ابتلا به آنمی اهمیت زیادی دارد. اگر چه عوارض ناشی از این بیماری فقط در موارد خاصی شدت می یابد اما لازمست که نشانه های حاکی از بروز آن را هر چه زودتر به اطلاع پزشک برسانیم تا درمان را شروع کند. بدین ترتیب در تشخیص و درمان بیماری به پزشک کمک خواهیم کرد. البته تشخیص این بیماری فقط بر اساس نشانه های ظاهری نیست و ممکنست علت بروز آن ابتلا به بیماری های دیگر باشد. تشخیص دقیق نیاز به انجام آزمایش خون دارد.

بیشتر نشانه های آنمی قابل مشاهده نیست. به همین سبب هم در بسیاری از موارد این عارضه نادیده گرفته می شود. در واقع نتایج حاصل از آزمایش خون است که به تشخیص پزشک کمک می کند.

ویژگی آنمی کاهش میزان اکسیژنی است که به بافت های بدن می رسد. سلول ها برای تولید انرژی به اکسیژن نیاز دارند. یکی از نشانه های آنمی، از حال رفتن و بیحالی است. خستگی هم براثر کمبود انرژی عارض می شود. کمبود انرژی براثر کمبود برخی از پروتئین ها ی مورد نیاز در اکسیژن رسانی توسط آهن هم ایجاد می شود.

نشانه های دیگر آنمی اختلال در عملکرد عضله و پاگوفژیا (یعنی مصرف مواد غیر عادی مانند خوردن خاک که در این مورد به معنای خوردن یخ است) است. این بیماری هم بر اثر کمبود پروتئین های دیگر بروز می کند. کاهش مقدار پروتئین ها یا اختلال در عملکرد آن ها سبب بروز نشانه ای آنمی خواهد شد.

ضعف تحصیلی هم یکی از نشانه های بروز آنمی است. در این صورت ممکنست با کمبود پروتئین همراه باشد. درافراد مبتلا به آنمی فقر آهن ممکنست درگیری سیستم ایمنی هم دیده شود. عدم توانایی در مقابله با عفونت ها هم یکی دیگر از نشانه های ابتلا به آنمی است.

علاوه بر مشاهده ی این نشانه ها که با رفتار فرد یا ساختار های میکروسکوپی ارتباط دارد، پزشکان توانسته اند رابطه ای بین برخی از علائم جسمانی و آنمی فقر آهن پیدا کنند. رنگ پریدگی یکی از نشانه های آنمی است که در هنگام معاینه بالینی قابل مشاهده است. آنمی فقر آهن ممکنست با نشانه های مهم دیگر همراه باشد، مانند تغییر در بافت اپیتلیال که یکی از نشانه های آنمی فقر آهن به شمار می رود. در این مورد می توان به التهاب یا تنگی مری و زخم شدن زبان (به سبب بروز زخم در سطح زبان فرد به خوردن یخ و نوشابه های یخ زده رو می آورد که سبب ترک خوردن دندان ها نیز می شود و پاگوفژیا نام دارد) و حتی آتروفی معده اشاره نمود. متخصصان هنوز نتوانسته اند رابطه ای بین آنمی فقر آهن و بروز این تغییرات در بافت اپیتلیال را بیابند. فقط در 15 درصد از بیماران عوارض تغییر در بافت اپیتلیال زبان و مری دیده شده است.

برخی از نشانه های آنمی کمتر دیده می شود از جمله بزرگ شدن کبد که در موارد محدودی گزارش شده است. با مشاهده نشانه های یاد شده هر چه زود تر به پزشک مراجعه کنیم، درمان موفقیت آمیز تر خواهد بود. این عارضه ی خونی به ندرت وخامت پیدا می کند. بهتر است از بروز آن پیشگیری کنیم تا به درمان آن بپردازیم. پزشک با توجه به نشانه های بیماری، روش درمانی مناسب را برگزیده و درمان بیماری را شروع می کند.
 

ادامه این موضوع

آنمی

آنمی یا کم خونی یکی از رایج ترین بیماری های خون است که با کاهش مقدار هموگلوبین یا تعداد اریتروسایت ها مشخص می گردد. در برخی از موارد معلوم می شود که فرد هم کمبود هموگلوبین دارد و هم با کاهش تعداد اریتروسایت ها روبه روست.

آزمایش های تشخیصی آنمی و پیشگیری

پیشگیری از بروز آنمی کار ساده ایست و باید از دستورات پزشک پیروی کرد، آنمی به ندرت به شکل شدید و خطرناک بروز می کند. نوزادانی که از شیر مادر تغذیه می کنند آهن کافی دریافت نمی کنند. مصرف شیر گاو علاوه بر شیر مادر می تواند از بروز آنمی فقر آهن در نوزادان پیشگیری کند. لازم به ذکر است که مصرف شیر گاو به عنوان مکمل برای نوزادان باید از سن 1 سالگی به بعد در نظر گرفته شود.

آنمی آپلاستیک

موثرترین درمان برای آنمی آپلاستیک، پیوند مغز استخوان است. اما امکان پس زدن و نپذیرفتن پیوند وجود دارد. به منظور جلوگیری از بروز عفونت، آنتی بیوتیک تجویز می شود. اگر بیماری بر اثر قرار گرفتن در معرض اشعه یا مواد شیمیایی ایجاد شده باشد، قرار نگرفتن در معرض این عوامل وضعیت بیمار را بهتر می کند.

آنمی پرنیشیوز

آنمی پرنیشیوز و یا آنمی بدخیم در اثر کمبود ویتامین B12 در بدن رخ می دهد. برای جذب این ویتامین می بایست گلیکوپروتئینی به نام فاکتور داخلی از سلول های جداره ی معده تولید شود تا بتواند این ویتامین را حمل کند. در این نوع کم خونی، اختلال در تولید حامل ویتامین، وجود دارد.

آنمی داسی شکل

یکی از انواع کم خونی که با شکل غیر عادی گلبول های قرمز تظاهر می کند، کم خونی داسی شکل می باشد. گلبول های قرمز دیگر مقعر الطرفین نبوده و به شکل داس هستند، پس ممکن است در رگ های ریز گیر کنند و اختلال اکسیژن رسانی به بافت ها ایجاد شود.

آنمی فقر آهن

کم خونی فقر آهن شایع ترین نوع کم خونی می باشد. می دانیم که هموگلوبین دو جزء دارد، یکی پروتئینی به نام گلوبین و دیگری ماده ی معدنی به نام آهن. اگر آهن به هر دلیلی به اندازه کافی در دسترس بدن قرار نگیرد، کم خونی فقر آهن ظاهر می شود.

آنمی مزمن

آنمی مزمن را نمی توان یک بیماری بر شمرد. در بیشتر موقعیت ها تشخیص آنمی مزمن حاکی از ابتلا به بیماری دیگر است. در این مورد اختلال در تعداد سلول های قرمز خون ایجاد می شود، یعنی تعداد آن ها کاهش می یابد.

آنمی یا کم خونی همولیتیک

همولیز به معنای تجزیه ی هموگلوبین می باشد. در آنمی های همولیتیک، به دنبال تجزیه ی هموگلوبین، تعداد گلبول های قرمز هم کاهش می یابد.

انواع آنمی

بیش از یک نوع آنمی وجود دارد. طبقه بندی آنمی بر اساس معیار های متعددی انجام می شود. لازمست که برخی از متغیر ها برای شناسایی نوع آنمی در فرد مبتلا بررسی شود. در بررسی تشخیصی تعیین تعداد رتیکولوسایت ها ی خون بیمار نقش مهمی دارد.

تشخیص آنمی

مهم ترین آزمایشی که جهت تشخیص آنمی باید انجام شود آزمایش خون است. ابتدا شمارش سلول های خون بررسی می شود. اگر تعداد سلول های قرمز خون کم باشد یعنی ابتلا به عارضه ی دیگری سبب بروز آنمی شده است. در این مرحله از تشخیص، مقدار هموگلوبین (پروتئین حاوی آهن) باید اندازه گیری شود.

درمان آنمی

اگر بیماری آنمی بر اثر فقر آهن به وجود آمده است، روش درمانی آنمی باید شامل مصرف آهن خوراکی باشد. به بیماران توصیه می شود که مکمل های حاوی آهن را مصرف کنند. ویتامین ث هم در جذب آهن نقش مهمی دارد. درنتیجه باید رژیم درمانی بیمار مکمل های حاوی ویتامین ث را هم در بر داشته باشد. این روش درمانی در مورد آنمی فقر آهن موثر و موفقیت آمیز خواهد بود.

علل آنمی

شناسایی عوامل بروز آنمی بسیار با اهمیت است زیرا درمان بیماری بستگی زیادی به علت بروز آن دارد. همچنین شناسایی علت های بروز بیماری به پیشگیری از آن کمک می کند.

Top