پس از مشاهده ی نشانه های حاکی از ابتلا به آنمی یا اختلالات خونی، بهترین راه برای تشخیص آنمی انجام آزمایش خون است. آزمایش خون اطلاعات لازم در مورد تعداد سلول های قرمز خون، غلظت هموگلوبین و ابعاد اریتروسایت ها را به دست می دهد. اگر بررسی و آزمایش های تشخیصی به طور مرتب انجام گیرد، پیشگیری از بروز آنمی امکان پذیر خواهد بود.

پیشگیری از بروز آنمی کار ساده ایست و باید از دستورات پزشک پیروی کرد، آنمی به ندرت به شکل شدید و خطرناک بروز می کند. نوزادانی که از شیر مادر تغذیه می کنند آهن کافی دریافت نمی کنند. مصرف شیر گاو علاوه بر شیر مادر می تواند از بروز آنمی فقر آهن در نوزادان پیشگیری کند. لازم به ذکر است که مصرف شیر گاو به عنوان مکمل برای نوزادان باید از سن 1 سالگی به بعد در نظر گرفته شود. همچنین مقدار شیری که به نوزاد داده می شود هم باید با دقت تعیین شود و نباید از مقدار 24 اونس یا 125 گرم در روز بیشتر باشد. تامین آهن مورد نیاز کودکانی که خوب غذا نمی خورند هم باید با مصرف مکمل صورت گیرد. به علاوه، می توان به کودکان غذا های حاوی غلات و حبوبات داد. این روش هم در پیشگیری از بروز آنمی موثر است.

در بزرگسالان، پیشگیری از آنمی اگر به سبب فقر آهن باشد به روش یاد شده انجام می گیرد. مصرف غذا های حاوی آهن به پیشگیری از بروز آنمی کمک می کند. گوشت قرمز یکی از منابع اصلی تامین کننده ی آهن به شمار می رود. در نتیجه، مصرف غذا های حاوی گوشت قرمز یکی از روش های پیشگیری از بروز آنمی فقرآهن است. همچنین، مصرف حبوبات خشک، قیسی، کشمش و انواع میوه های خشک در پیشگیری از بروز آنمی بسیار موثر است. بادام، جلبک های دریایی و همه ی غلات و حبوبات منابعی سرشار از آهن به شمار رفته و مصرف آن ها در جلوگیری از بروز آنمی بسیار سودمند است.

افراد مبتلا به بیماری سرطان هم باید مرتب مواد شیمیایی مصرف کنند تا سلول های سرطانی از بین بروند. به این نوع درمان شیمی درمانی گفته می شود که خود یکی از علت های بروز آنمی به شمار می آید. به منظور پیشگیری از بروز آنمی لازمست که پزشک عوارض جانبی ناشی از مصرف داروهای ضد سرطان یا شیمی درمانی را مورد توجه قرار دهد. توقف شیمی درمانی ممکنست به درمان کم خونی یا آنمی کمک کند اما بهتر است داروهایی مصرف شود که به بروز آنمی کمک نمی کنند.

در برخی از موارد، آنمی بر اثر کمبود ویتامین ب6 و ب12 بروز می کند. در این مورد مصرف مکمل های حاوی این دو ویتامین توصیه می شود.
در موارد دیگر پیشگیری از بروز آنمی ممکن نیست بلکه باید درمان را شروع کرد. آنمی سیکل سل یا آنمی داسی شکل یکی از انواع اختلالات خونی وراثتی است. در این مورد می توان پیش از به دنیا آمدن کودک پیشگیری از بروز آنمی را پی گیری کرد.
 

ادامه این موضوع

آنمی

آنمی یا کم خونی یکی از رایج ترین بیماری های خون است که با کاهش مقدار هموگلوبین یا تعداد اریتروسایت ها مشخص می گردد. در برخی از موارد معلوم می شود که فرد هم کمبود هموگلوبین دارد و هم با کاهش تعداد اریتروسایت ها روبه روست.

آنمی آپلاستیک

موثرترین درمان برای آنمی آپلاستیک، پیوند مغز استخوان است. اما امکان پس زدن و نپذیرفتن پیوند وجود دارد. به منظور جلوگیری از بروز عفونت، آنتی بیوتیک تجویز می شود. اگر بیماری بر اثر قرار گرفتن در معرض اشعه یا مواد شیمیایی ایجاد شده باشد، قرار نگرفتن در معرض این عوامل وضعیت بیمار را بهتر می کند.

آنمی پرنیشیوز

آنمی پرنیشیوز و یا آنمی بدخیم در اثر کمبود ویتامین B12 در بدن رخ می دهد. برای جذب این ویتامین می بایست گلیکوپروتئینی به نام فاکتور داخلی از سلول های جداره ی معده تولید شود تا بتواند این ویتامین را حمل کند. در این نوع کم خونی، اختلال در تولید حامل ویتامین، وجود دارد.

آنمی داسی شکل

یکی از انواع کم خونی که با شکل غیر عادی گلبول های قرمز تظاهر می کند، کم خونی داسی شکل می باشد. گلبول های قرمز دیگر مقعر الطرفین نبوده و به شکل داس هستند، پس ممکن است در رگ های ریز گیر کنند و اختلال اکسیژن رسانی به بافت ها ایجاد شود.

آنمی فقر آهن

کم خونی فقر آهن شایع ترین نوع کم خونی می باشد. می دانیم که هموگلوبین دو جزء دارد، یکی پروتئینی به نام گلوبین و دیگری ماده ی معدنی به نام آهن. اگر آهن به هر دلیلی به اندازه کافی در دسترس بدن قرار نگیرد، کم خونی فقر آهن ظاهر می شود.

آنمی مزمن

آنمی مزمن را نمی توان یک بیماری بر شمرد. در بیشتر موقعیت ها تشخیص آنمی مزمن حاکی از ابتلا به بیماری دیگر است. در این مورد اختلال در تعداد سلول های قرمز خون ایجاد می شود، یعنی تعداد آن ها کاهش می یابد.

آنمی یا کم خونی همولیتیک

همولیز به معنای تجزیه ی هموگلوبین می باشد. در آنمی های همولیتیک، به دنبال تجزیه ی هموگلوبین، تعداد گلبول های قرمز هم کاهش می یابد.

انواع آنمی

بیش از یک نوع آنمی وجود دارد. طبقه بندی آنمی بر اساس معیار های متعددی انجام می شود. لازمست که برخی از متغیر ها برای شناسایی نوع آنمی در فرد مبتلا بررسی شود. در بررسی تشخیصی تعیین تعداد رتیکولوسایت ها ی خون بیمار نقش مهمی دارد.

تشخیص آنمی

مهم ترین آزمایشی که جهت تشخیص آنمی باید انجام شود آزمایش خون است. ابتدا شمارش سلول های خون بررسی می شود. اگر تعداد سلول های قرمز خون کم باشد یعنی ابتلا به عارضه ی دیگری سبب بروز آنمی شده است. در این مرحله از تشخیص، مقدار هموگلوبین (پروتئین حاوی آهن) باید اندازه گیری شود.

درمان آنمی

اگر بیماری آنمی بر اثر فقر آهن به وجود آمده است، روش درمانی آنمی باید شامل مصرف آهن خوراکی باشد. به بیماران توصیه می شود که مکمل های حاوی آهن را مصرف کنند. ویتامین ث هم در جذب آهن نقش مهمی دارد. درنتیجه باید رژیم درمانی بیمار مکمل های حاوی ویتامین ث را هم در بر داشته باشد. این روش درمانی در مورد آنمی فقر آهن موثر و موفقیت آمیز خواهد بود.

علائم و نشانه های آنمی

یکی از نشانه های آنمی، از حال رفتن و بیحالی است. خستگی هم براثر کمبود انرژی عارض می شود. کمبود انرژی براثر کمبود برخی از پروتئین ها ی مورد نیاز در اکسیژن رسانی توسط آهن هم ایجاد می شود.

علل آنمی

شناسایی عوامل بروز آنمی بسیار با اهمیت است زیرا درمان بیماری بستگی زیادی به علت بروز آن دارد. همچنین شناسایی علت های بروز بیماری به پیشگیری از آن کمک می کند.

Top