علل هایپرکلسترولمیا نقش بسیار مهمی در تشخیص این بیماری دارند. بعضی از فاکتورها از علل هتیپرکلسترولمی محسوب می شوند، در حالی که فاکتورهای دیگر به عنوان ریسک فاکتور می توانند مشخص کننده ی بروز مشکلات سلامتی باشند.

سن و جنسیت دو ریسک فاکتور جهت هایپرکلسترولمیا می با شند. آقایان 45 سال به بالا شانس ابتلای بیشتری به هایپرکلسترولمی دارند و در خانم ها از 55 سال به بالا این ریسک افزایش می یابد که می تواند مربوط به دوره ی یائسگی باشد. در این دوران میزان  LDL  در خانم ها بالاتر می رود.

در موارد خاصی هایپرکلسترولمیا در اثر عارضه ی جانبی بعضی داروها مانند دیورتیک های خاص، کورتیکواستروئیدها و داروهای سرکوب کننده ایمنی عارض می گردد.
گاهی اوقات هایپرکلسترولمی عارضه ی بیماری دیگری می باشد. دیابت و هیپوتیروئیدیسم جزء شایع ترین علل می باشند. در این موارد درمان بیماری زمینه ای وضعیت بیمار را بهبود می بخشد.

سیگار کشیدن یک ریسک فاکتور برای هایپرکلسترولمی است و مضرات بسیار دیگری نیز جهت فرد مانند، سرطان ریه و دهان ایجاد می کند.
ترک سیگار باعث درمان هایپرکلسترولمی نمی شود ولی از دچار شدن فرد به عارضه های این بیماری مانند حمله ی قلبی و سکته جلوگیری می کند. فرد با توجه به علل ایجاد کننده ی هایپرکلسترولمی می تواند در کاهش ریسک مرگ مؤثر باشد.

یکی از عوارض فشارخون بالا نیز هایپرکلسترولمی می باشد، که معمولأ در افراد چاق رخ می دهد. خود چاقی یکی از علل هایپرکلسترولمی در نظر گرفته می شود.
زمانی که درفرد به علت بیماری خاصی ریسک ابتلا به هایپرکلسترولمی بالا رود به وی توصیه می گردد که به طور منظم آزمایشات لازم را انجام دهد، زیرا غربالگری این بیماری می تواند از اثرات سوء آن جلوگیری کند.

در موارد نادری هایپرکلسترولمی به طور ارثی از یک نسل به نسل دیگر منتقل می گردد که فاکتور ژنتیک در این موارد دخیل است. افرادی که سابقه ی بیماری زود رس در خانواده دارند مستعد افزایش LDL خون هستند که این نوع را هایپرکلسترولمی فامیلی می نامند.

رژیم های تغذیه ای خاصی نیز می توانند منجر به هایپرکلسترولمی شوند. زمانی که دریافت لیپوپروتئین با دانسیته پایین در رژیم فرد بالا باشد این مسئله بروز می کند. در این موارد پیشگیری و درمان می تواند با رعایت یک رژیم غذایی کم کلسترول انجام شود.
زمانی که جذب لیپوپروتئین با دانسیته ی پایین درست صورت نگیرد، می تواند باعث بروز هایپرکلسترولمی گردد. در این شرایط درمان با داروهایی که جذب کلسترول را بهبود می بخشند صورت می گیرد.
 

ادامه این موضوع

هایپرکلسترولمی

هایپر کلسترولمی یک اختلال متابولیک می باشد که در اثر نقص عملکردی گیرنده های LDL (لیپوپروتئین با دانسیته پایین) ایجاد می شود و به صورت افزایش سطح خونی LDL بروز می کند. علت اصلی هایپرکلسترولمی و تشکیل پلاک چربی، میزان بالای کلسترول بد یا همان LDL می باشد.

درمان هایپرکلسترولمی

اولین قدم در درمان این بیماری تغییر در شیوه ی زندگی می باشد. داشتن یک رژیم غذایی سالم یک قسمت از درمان است. فعالیت ورزشی با یک الگوی منظم می تواند شرایط بیمار را بهبود دهد. ترک سیگار نیز نقش بسزایی در درمان دارد.

رژیم غذایی هایپرکلسترولمی

درمان اولیه ی این بیماری حفظ یک رژیم غذایی مناسب برای هایپرکلسترولمی می باشد. پیش از شروع هر نوع درمان دارویی فرد باید درمان با رژیم غذایی مناسب که شامل غذاهای بدون چربی و کلسترول می باشد را تجربه کند. هر دو نوع چربی، اشباع شده و ترانس خطرناک می باشند.

هایپرکلسترولمی در اطفال

هایپرکلسترولمی در اطفال اغلب می تواند منجر به آترواسکلروزیس شود به همین دلیل مراجعه به پزشک و درمان آن اهمیت دارد. تشخیص و درمان زودهنگام این بیماری در اطفال می تواند پیشرفت بروز عوارض آترواسکلروز عروق کرونر قلب را به تأخیر بیندازد.

Top