فرد بلافاصله بعد از اینکه متوجه علائم افزایش کلسترول در خود گردید باید به پزشک مراجعه کند. پزشک بعد از بررسی علائم با انجام آزمایشات تکمیلی تشخیص هایپر کلسترولمی را در فرد تأیید می کند.  بعد از قطعیت تشخیص با در نظر گرفتن میزان کلسترول تام، LDL ،HDL و تری گلیسرید فرد، درمان جهت بیمار تجویز می گردد.

اولین قدم در درمان این بیماری تغییر در شیوه ی زندگی می باشد. داشتن یک رژیم غذایی سالم یک قسمت از درمان است. فعالیت ورزشی با یک الگوی منظم می تواند شرایط بیمار را بهبود دهد. ترک سیگار نیز نقش بسزایی در درمان دارد. اگر این تغییرات در پایین آمدن میزان LDL یا همان کلسترول بد مؤثر نباشد پزشک درمان دارویی را آغاز می کند.

با توجه به ریسک فاکتورهای موجود و شرایط سنی و جسمی  درمان هایپرکلسترولمیا، فرد به فرد متفاوت بوده  و درمان های دارویی متنوعی برای درمان اکثر موارد موجود است.

استاتین ها (Statins) جزء دسته داروهایی هستند که به طور رایج  برای کاهش میزان  LDL به کار می روند. کلسترول در کبد ساخته می شود. استاتین ها با تأثیر بر ماده ی خاصی که در کبد مسئول ساخت LDL می باشد در درمان هایپرکلسترولمی مؤثر است. یکی از عوارض هایپرکلسترولمی رسوب کلسترول در دیواره ی عروق می باشد که منجر به بیماری کرنر قلب می گردد، یکی از مهمترین تأثیرات استاتین ها در درمان هایپرکلسترولمی اثر درمانی آنها روی بیماری عروق کرونر می باشد واین مسئله مطرح کنندهی نقش مهم درمانی این دسته ی دارویی است.

رزین های متصل شونده به اسید صفراوی نیز در درمان هایپرکلسترولمی به کار می روند. کلسترول در کبد برای ساخت اسیدهای صفراوی به کار می رود. این اسیدها در هضم غذا نقش مهمی دارند. یک سری داروها مانند کلستیرامین(cholestyramine)، کلسولام (colesevelam) و کلستپل(colestpol) به علت کاهش سطح LDL از طریق اتصال به اسیدهای صفراوی در درمان هایپرکلسترولمی به کار می روند. این داروها باعث افزایش مصرف کلسترول در کبد و افزایش ساخت اسید صفراوی و در نتیجه کاهش سطح کلسترول خون می شوند.

درمان دیگر هایپرکلسترولمی استفاده از مهارکننده های جذب کلسترول می باشد. LDL در روده ی کوچک جذب شده وبه جریان خون می ریزد. ازیتیماید (Ezetimide) دارویی است که با کاهش جذب LDL غذا از طریق روده ها می تواند باعث کاهش میزان LDL  خون شود. این دارو گاهی با استاتین ها در درمان هایپرکلسترولمی به کار می رود.

فیبرات ها (fibrates) و نیاسین (Niacin) نیز در درمان هایپرکلسترولمی به کار می روند. این داروها با مهار ساخت LDL در کبد، باعث کاهش میزان تری گلسیرید نیز می شوند.
در کل، تمامی داروهایی که برای درمان هایپرکلسترولمی به کار می روند در جلوگیری از عوارض این بیماری مؤثر می باشند.
 

ادامه این موضوع

هایپرکلسترولمی

هایپر کلسترولمی یک اختلال متابولیک می باشد که در اثر نقص عملکردی گیرنده های LDL (لیپوپروتئین با دانسیته پایین) ایجاد می شود و به صورت افزایش سطح خونی LDL بروز می کند. علت اصلی هایپرکلسترولمی و تشکیل پلاک چربی، میزان بالای کلسترول بد یا همان LDL می باشد.

رژیم غذایی هایپرکلسترولمی

درمان اولیه ی این بیماری حفظ یک رژیم غذایی مناسب برای هایپرکلسترولمی می باشد. پیش از شروع هر نوع درمان دارویی فرد باید درمان با رژیم غذایی مناسب که شامل غذاهای بدون چربی و کلسترول می باشد را تجربه کند. هر دو نوع چربی، اشباع شده و ترانس خطرناک می باشند.

علل هایپرکلسترولمی

زمانی که جذب لیپوپروتئین با دانسیته ی پایین درست صورت نگیرد، می تواند باعث بروز هایپرکلسترولمی گردد. در این شرایط درمان با داروهایی که جذب کلسترول را بهبود می بخشند صورت می گیرد.

هایپرکلسترولمی در اطفال

هایپرکلسترولمی در اطفال اغلب می تواند منجر به آترواسکلروزیس شود به همین دلیل مراجعه به پزشک و درمان آن اهمیت دارد. تشخیص و درمان زودهنگام این بیماری در اطفال می تواند پیشرفت بروز عوارض آترواسکلروز عروق کرونر قلب را به تأخیر بیندازد.

Top