بر خلاف تالاسمی ماژور، تالاسمی مینور عوارضی با شدت کمتر دارد. معمولا، کودکانی که تالاسمی مینور دارند، به عنوان حامل های تالاسمی شناخته می شوند. این زیر گروه از اختلال خونی اصلی مذکور  را می توان مجددا تقسیم بندی کرد. انواع مختلفی از تالاسمی آلفای مینور وجود دارد و یک نوع تالاسمی بتای مینور داریم.

افرادی که نوع اول تالاسمی مینور را دارند، علائم خاصی را نشان نمی دهند. به علاوه، کم خونی در این وضعیت دیده نمی شود. این بدین معنی است که تعداد گلبول های قرمز خون در محدوده ای طبیعی است و اختلال کارکردی در تولید هموگلوبین وجود ندارد.

در نوع دوم تالاسمی مینور آلفا، گلبول های قرمز کمی غیر عادی هستند. در حالی که، این حالت هنوز نشانه ای از کم خونی نیست. فرم سوم تالاسمی مینور آلفا با کم خونی با شدت کمتر مشخص می شود. در اکثر موارد، این فرم از کم خونی عوارض شدیدی را نشان نمی دهند. اریتروسیت ها (گلبول های قرمز) در این حالت،  کمی غیر عادی هستند. این نوع از تالاسمی مینور آلفا را نمی بایست با کم خونی فقر آهن اشتباه گرفت، اگر چه این دو نوع وضعیت طبی، موارد مشابه زیادی دارند.

تالاسمی بتای مینور ممکن است در برخی مواقع، هیچ نشانه ی بالینی را نشان ندهد و وقتی که علائم وجود نداشته باشد و یا به سختی مشاهده شود، بهتر است که بررسی های خونی انجام شود. تغییراتی در خون می تواند نشان دهنده ی وجود این اختلال خونی باشد و در این مورد، کودکانی که تالاسمی بتای مینور دارند، به عنوان حامل تالاسمی شناخته می شوند. شیوه ی زندگی این کودکان در این اختلال خونی تغییری نمی کند. بررسی خون، آزمایشی را نشان می دهد که می بایست برای قطعی شدن تشخیص انجام شود. وقتی که گلبول های قرمز خون کوچک تر از حد طبیعی باشند، بتا تالاسمی مینور برای بچه های تشخیص داده می شود. وقتی که کم خونی وجود دارد، بسیار مهم است که  تالاسمی بتای مینور را با کم خونی فقر آهن اشتباه نگیریم. وقتی که نتوانیم این دو را از هم تشخیص دهیم، پزشکان درمانی را پیشنهاد می کنند که شامل مکمل های بر پایه ی آهن می باشد. این معیار   هیچ اثری بر روی تالاسمی بتای مینور ندارد.

یکی از موثرترین راه ها برای تشخیص تالاسمی، آزمون شمارش کامل سلول های خونی (CBC) می باشد. نتیجه ی آزمایش خون اطلاعات با ارزشی را در مورد تعداد گلبول های قرمز، عملکرد آن ها و هموگلیوبین ارائه می دهد. برخی اوقات،  نمی توان تالاسمی مینور آلفا و بتا و کم خونی فقر آهن را از هم تشخیص داد. این حالت به این علت رخ می دهد که این مشکلات طبی اشتراکات زیادی دارند.  ولی بیماران می بایست بدانند که افرادی که تالاسمی مینور آلفا و یا بتا دارند، سطح آهن خون در حد طبیعی دارند. پیشنهاد می شود که زمانی که تشخیص مطرح شد، آزمایشات متعددی انجام شود، تا مطمئن شویم که تشخیص تالاسمی مینور آلفا و یا بتا صحیح است. مکمل آهن توصیه نمی شود، چون ممکن است باعث اضافه بار آهن در بدن شود و می تواند نارسایی قلبی بدهد. به علت آن که در اکثر موارد،  تالاسمی مینور آلفا و یا بتا هیچ علامتی ندارد، نیازی به پیگیری درمان نمی  باشد.
 

ادامه این موضوع

تالاسمی

تالاسمی یک بیماری ارثی خونی است. تالاسمی انواع آلفا و بتا، و همچنین ماژور و مینور دارد. شایع ترین درمان برای آن ترانسفیوژن خون است. نام این بیماری با روند غیر طبیعی که در خون رخ می دهد، مشخص می شود

تالاسمی آلفا

اختلال در زنجیره ی هموگلوبین موجب ایجاد بیماری تالاسمی می شود. می دانیم که هموگلوبین دو نوع زنجیره ی پلی پپتیدی دارد، یکی آلفا و دیگری بتا. در بیماری تالاسمی آلفا در تعداد این زنجیره ها اختلالاتی ایجاد می شود به طوری که ممکن است حتی پیش از تولد، باعث مرگ جنین شود.

تالاسمی بتا

تالاسمی بتا با ساخت غیر طبیعی زنجیره های بتا گلوبین مشخص می شود. تالاسمی بتا، به عنوان تالاسمی ماژور هم شناخته می شود چون باعث ایجاد انواع جدی کم خونی می شود. در تالاسمی بتا جنسیت بیمار نقشی در میزان بروز آن ندارد. این اختلال می تواند مشکلاتی را در اسکلت بدن ایجاد کند.

تالاسمی تریت و علل آن

تالاسمی یکی از انواع کم خونی های همولیتیک ارثی است که بدن نمی تواند زنجیره ی هموگلوبین بسازد، در نتیجه آنمی رخ می دهد. بر حسب میزان اختلال و نوع اختلال در زنجیره های هموگلوبین، انواع مختلف این بیماری ظاهر می شود.

تالاسمی ماژور

تالاسمی ماژور سیر پیشرونده ای دارد. بیماران ممکن است مشکلات استخوانی و ذهنی پیدا کنند. درمان فوری برای پیشگیری از نارسایی قلبی بسیار مهم است.

درمان بیماری تالاسمی

از مهم ترین روش های درمانی برای تالاسمی، انتقال خون است. افزایش ترانسفیوژن، خطر افزایش بار آهن را به همراه دارد. در اکثر موارد، لازم نیست تا درمان تالاسمی از راه انتقال خون انجام شود. برخی از بیماران در موارد بسیار نادری همواره به این درمان نیاز دارند، ولی افرادی که تالاسمی دارند، به صورت دوره ای به انتقال خون نیازمند هستند.

علائم بیماری تالاسمی

علائم تالاسمی شامل مشکلات اسکلتی، افزایش سایز قلب، کبد و طحال می باشد. بررسی و پیگیری، به محض مشخص شدن علائم این بیماری مهم است. علائم تالاسمی را می توان در افرادی که تالاسمی ماژور دارند، مشاهده کرد،

Top