در اکثر موارد، لازم نیست تا درمان تالاسمی از راه انتقال خون انجام شود. برخی از بیماران در موارد بسیار نادری همواره به این درمان نیاز دارند، ولی افرادی که تالاسمی دارند، به صورت دوره ای به انتقال خون نیازمند هستند.

تا همین اواخر، این بیماری میزان مرگ زیادی داشت. درمان تالاسمی که در زمان ما انجام می شود، در نتیجه ی تحقیقات وسیعی حاصل شده است. تکنولوژی حاصله در اثر تاثیر درمان تالاسمی می باشد که امروزه استفاده می شود. در نتیجه، تالاسمی دیگر یک بیماری کشنده نمی باشد و امروزه، به عنوان یک بیماری مزمن شناخته می شود.

به محض این که افراد متوجه علائم تالاسمی می شوند، می بایست تحت مراقبت های درمانی قرار بگیرند. معمولا، وقتی که نشانه های این بیماری مشهود است، با متخصص خون شناسی می بایست مشورت کرد. پزشکان تشخیص را مطرح می کنند و درمان تالاسمی را شرح می دهند. درمان تالاسمی که انتخاب می شود، بر حسب شدت بیماری است. در نتیجه، افرادی که به انتقال خون نیاز دارند، تنها از درمان تالاسمی سود می برند، در حالی که سایرین گزینه های دیگری هم دارند. افرادی که تالاسمی دارند، می بایست 2 تا 6 بار در سال برای آزمایشات مراجعه کنند. شمار آزمایشات به شدت بیماری بستگی دارد. پزشکان می بایست درمان تهاجمی را برای تالاسمی در موارد شدید بیماری انتخاب کنند.

به عنوان بخشی از درمان تالاسمی، به بیماران توصیه هایی می شود. برای مثال، به افرادی که این فرم از کم خونی را دارند توصیه می شود تا هیچ مکملی را که آهن داد استفاده نکنند. این معیار درمانی برای تالاسمی (برای پیشگیری از اضافه بار آهن) انجام می شود. بدن نمی تواند مقدار آهن را کاهش دهد، پس این ماده ی معدنی در بدن زیاد می شود. وقتی که مقدار آن زیاد می شود، اثر سمی آن ظاهر می شود و بر روی بیشتر اعضای بدن اثر دارد از جمله بر روی کبد و قلب. اضافه بار آهن باعث مرگ زودرس فرد مبتلا به تالاسمی می شود، چون اعضای بدن نمی تواند عملکرد مناسبی داشته باشند. برای پیشگیری از این روند، درمان مشخصی برای تالاسمی انجام می شود.

همان طور که قبلا اشاره شده، بدن نمی تواند خودش آهن را حذف کند. برای پیشگیری از اضافه بار آهن، پزشکان درمانی را برای تالاسمی توصیه می کنند که درمان دفع کننده ی آهن (شلاتور آهن) نام دارد. سوزنی در زیر پوست شکم و یا پاها وارد می شود. این سوزن به پمپ انفوزیونی متصل است. درمان تالاسمی در این حالت درد دارد و دشوار است و با استفاده از این روش دارو وارد بدن می شود، بین 5 تا 7 بار در هفته. مدت هر بار آن تا 12 ساعت است. آهن ها به هم وصل می شوند و زودتر از بدن حذف می شوند.

اگر بیمار به پیگیری درمان تالاسمی نیاز داشته باشد، معلوم می شود که توسط ترانسفیوژن گلبول های قرمز انجام می شود. برای این فرم از کم خونی، این درمان، مقبول ترین نوع درمان است. مطالعات نشان می دهد که انجان ترانسفیوژن گلبول های قرمز می تواند به طور مشخصی وضعیت بیماران را بهبود دهد. اکثر بیمارانی که دچار این فرم اصلی بیماری هستند، از درمان تالاسمی با پایه ی ترانسفیوژن های گلبول های قرمز سود می برند. میزان خونی که انتقال می یابد، در هر سال ممکن است به 29 لیتر هم برسد. این نوع درمان برای تالاسمی، از موثرترین روش های درمانی برای تالاسمی است.
 

ادامه این موضوع

تالاسمی

تالاسمی یک بیماری ارثی خونی است. تالاسمی انواع آلفا و بتا، و همچنین ماژور و مینور دارد. شایع ترین درمان برای آن ترانسفیوژن خون است. نام این بیماری با روند غیر طبیعی که در خون رخ می دهد، مشخص می شود

تالاسمی آلفا

اختلال در زنجیره ی هموگلوبین موجب ایجاد بیماری تالاسمی می شود. می دانیم که هموگلوبین دو نوع زنجیره ی پلی پپتیدی دارد، یکی آلفا و دیگری بتا. در بیماری تالاسمی آلفا در تعداد این زنجیره ها اختلالاتی ایجاد می شود به طوری که ممکن است حتی پیش از تولد، باعث مرگ جنین شود.

تالاسمی بتا

تالاسمی بتا با ساخت غیر طبیعی زنجیره های بتا گلوبین مشخص می شود. تالاسمی بتا، به عنوان تالاسمی ماژور هم شناخته می شود چون باعث ایجاد انواع جدی کم خونی می شود. در تالاسمی بتا جنسیت بیمار نقشی در میزان بروز آن ندارد. این اختلال می تواند مشکلاتی را در اسکلت بدن ایجاد کند.

تالاسمی تریت و علل آن

تالاسمی یکی از انواع کم خونی های همولیتیک ارثی است که بدن نمی تواند زنجیره ی هموگلوبین بسازد، در نتیجه آنمی رخ می دهد. بر حسب میزان اختلال و نوع اختلال در زنجیره های هموگلوبین، انواع مختلف این بیماری ظاهر می شود.

تالاسمی ماژور

تالاسمی ماژور سیر پیشرونده ای دارد. بیماران ممکن است مشکلات استخوانی و ذهنی پیدا کنند. درمان فوری برای پیشگیری از نارسایی قلبی بسیار مهم است.

تالاسمی مینور

تالاسمی مینور شدت کمتری دارد و ممکن است با آنمی فقر آهن اشتباه شود. باید به مصرف مکمل های آهن در این حالت توجه کرد. این زیر گروه از اختلال خونی اصلی مذکور را می توان مجددا تقسیم بندی کرد. انواع مختلفی از تالاسمی آلفای مینور وجود دارد و یک نوع تالاسمی بتای مینور داریم.

علائم بیماری تالاسمی

علائم تالاسمی شامل مشکلات اسکلتی، افزایش سایز قلب، کبد و طحال می باشد. بررسی و پیگیری، به محض مشخص شدن علائم این بیماری مهم است. علائم تالاسمی را می توان در افرادی که تالاسمی ماژور دارند، مشاهده کرد،

Top