هایپرکلسترولمیا شرایط طبی است که با افزایش سطح خونی لیپوپروتئین با دانسیته ی پایین (LDL) مشخص می شود. این نوع لیپوپروتئین به عنوان کلسترول بد در نظر گرفته می شود، در حالی به لیپوپروتئین با دانسیته بالا کلسترول خوب گفته می شود. با توجه به عارضه های خطرناک هایپرکلسترولمی مانند حمله ی قلبی و سکته ی مغزی این بیماری بلافاصله بعد از تشخیص باید درمان شود. این عارضه ها در اثر گرفتگی عروق رخ می دهند.

درمان اولیه ی این بیماری حفظ یک رژیم غذایی مناسب برای هایپرکلسترولمی می باشد. پیش از شروع هر نوع درمان دارویی فرد باید درمان با رژیم غذایی مناسب که شامل غذاهای بدون چربی و کلسترول می باشد را تجربه کند. هر دو نوع چربی، اشباع شده و ترانس خطرناک می باشند. زمانی که تحت درمان رژیم مخصوص هایپرکلسترولمیا می باشید باید از مصرف هر دو نوع چربی پرهیز کنید.

رژیم درمانی این بیماری بر خلاف دارو درمانی آن هیچ نوع عارضه ی جانبی ندارد. اگر این رژیم غذایی به طور سفت وسخت اجرا شود بسیار مؤثر واقع می گردد. با درمان های غیر دارویی در موارد هایپرکلسترولمی ژنتیکی با تغییر در شیوه ی زندگی، ورزش و حفظ وزن نرمال می توان میزان LDL را پایین نگه داشت، در این موارد رژیم غذایی مخصوص به تنهایی مؤثر نمی باشد.

در رژیم غذایی مخصوص هایپرکلسترولمی حداکثر ۳۰ درصد کالری مورد نیاز روزانه باید چربی باشد و از این میزان ۱۰ درصد آن می تواند چربی های اشباع باشد و نباید LDL غذایی بیش از ۱۰۰ میلی گرم در هر ۱۰۰۰ کیلوکالری شود و اگر این میزان به بیش از ۳۰۰ برسد رژیم کاملا بی اثر و غیرمفید خواهد بود. به طور کلی افراد مبتلا به هایپرکلسترولمی باید از مصرف غذاهای پرچرب با میزان LDL بالا پرهیز کنند. پیش از هرگونه مداخلات تغذیه ای میزان کالری دریافتی روزانه فرد باید بررسی شود و بعد از آن تغییرات متعدد در این رژیم اعمال گردد.

رژیم مخصوص هایپرکلسترولمی تنها بر میزان لیپوپروتئین با دانسیته ی پایین (LDL) و سطح چربی های اشباع مؤثر است. جهت تشخیص هایپرکلسترولمی و بیماری های مسبب آن مانند دیابت و اختلال غده ی تیروئید اجرای یکسری تست های تشخیصی ضروری می باشد. این بیماری ها به عنوان علت ثانویه ی هایپرکلسترولمی در نظر گرفته می شوند. رعایت رژیم تغذیه ای مخصوص هایپرکلسترولمی بر این علل نیز تأثیر مختصر و مفیدی دارد.

این رژیم غذایی مخصوص باید برای مدت طولانی رعایت شود و برای مطمئن شدن از تأثیر آن باید میزان LDL خون هر چند وقت یکبار چک شود. توصیه شده میزان LDL طی ۶ ماه اول بررسی شود و بعد از آن سالیانه اندازه گیری گردد.
 

ادامه این موضوع

هایپرکلسترولمی

هایپر کلسترولمی یک اختلال متابولیک می باشد که در اثر نقص عملکردی گیرنده های LDL (لیپوپروتئین با دانسیته پایین) ایجاد می شود و به صورت افزایش سطح خونی LDL بروز می کند. علت اصلی هایپرکلسترولمی و تشکیل پلاک چربی، میزان بالای کلسترول بد یا همان LDL می باشد.

درمان هایپرکلسترولمی

اولین قدم در درمان این بیماری تغییر در شیوه ی زندگی می باشد. داشتن یک رژیم غذایی سالم یک قسمت از درمان است. فعالیت ورزشی با یک الگوی منظم می تواند شرایط بیمار را بهبود دهد. ترک سیگار نیز نقش بسزایی در درمان دارد.

علل هایپرکلسترولمی

زمانی که جذب لیپوپروتئین با دانسیته ی پایین درست صورت نگیرد، می تواند باعث بروز هایپرکلسترولمی گردد. در این شرایط درمان با داروهایی که جذب کلسترول را بهبود می بخشند صورت می گیرد.

هایپرکلسترولمی در اطفال

هایپرکلسترولمی در اطفال اغلب می تواند منجر به آترواسکلروزیس شود به همین دلیل مراجعه به پزشک و درمان آن اهمیت دارد. تشخیص و درمان زودهنگام این بیماری در اطفال می تواند پیشرفت بروز عوارض آترواسکلروز عروق کرونر قلب را به تأخیر بیندازد.

Top