یکی از علائم اصلی که نشان می دهد یک فرد به سندرم میلودیسپلاستیک مبتلا شده است، کم خونی است. فرد مبتلا علائمی همچون خستگی و حتی در برخی موارد تنگی نفس را نشان می دهد. علاوه بر این، در فرد به صورت دوره ای به عفونت رخ می دهد و همچنین دچار خونریزی می شود که از علائم کم خونی هستند، و همه این علائم می تواند بیانگر سندرم میلودیسپلاستیک باشد.

یک آزمایش خون روتین ممکن است به پزشک برای تشخیص سندرم میلودیسپلاستیک کمک کند حتی اگر فرد علائم و نشانه های این بیماری را نشان ندهد. با این حال، به محض اینکه فرد متوجه علائم آشکار شود باید برای تشخیص سندرم میلودیسپلاستیک به پزشک مراجعه کند. تشخیص سندرم میلودیسپلاستیک شامل تست های متعددی است که پزشکان را در تشخیص بیماری مطمئن می کند.

در قدم اول، به عنوان بخشی از تشخیص سندرم میلودیسپلاستیک، شمارش کامل خون انجام می شود. این تست به وسیله یک پزشک متخصص خون انجام می شود. پزشک متخصص خون تعداد سلول های قرمز خون، سلول های سفید خون و پلاکت را بررسی می کند. اگر در طی تشخیص سندرم میلودیسپلاستیک تعداد کم یکی از این سلول های خونی کشف شود، تست های دیگر به منظور اطمینان از دقت و صحت تشخیص انجام می شود.

یکی از تست های موثری که در تشخیص سندرم میلودیسپلاستیک استفاده می شود، آزمایش از مغز استخوان است. زمانی که مغز استخوان توسط این سندرم مبتلا شده است، نتیجه این تست وجود یا عدم وجود این وضعیت پزشکی ویژه را نشان می دهد. این روش تشخیص سندرم میلودیسپلاستیک را می توان به دو روش انجام داد. روش اول به عنوان بیوپسی مغز استخوان شناخته می شود، در حالی که از روش دوم تشخیص سندرم میلودیسپلاستیک با نام آسپیره کردن مغز استخوان یاد می شود. در بیوپسی، یک نمونه کوچک از مغز استخوان جمع آوری می شود. قبل از اقدام به این روش تشخیصی باید برای بیمار بی حسی انجام شود، چرا که این پروسه جمع‌آوری نمونه ممکن است برای وی دردناک باشد. در این روش بعد از بی حسی یک سوزن به استخوان وارد می شود. نمونه معمولا از استخوان لگن خاصره یا استخوان سینه گرفته می شود.در این روش تشخیص سندرم میلودیسپلاستیک با مکش نمونه مغز استخوان به درون یک سرنگ کشیده می شود. در برخی موارد، ممکن است پزشک برای تشخیص نیاز داشته باشد که یک هسته کوچک از مغز استخوان جمع آوری شود. به این روش نمونه برداری بیوپسی مته گفته می شود. طول مدت این روش تشخیص سندرم میلودیسپلاستیک بیشتر است. تا زمانی که بی حسی موضعی انجام شود، این روش تشخیصی همراه با درد نخواهد بود. معمولا، نمونه ای از بافت که در طول نمونه برداری جمع آوری شده است توسط یک پاتولوژیست مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد. با این حال، بررسی مغز استخوان توسط پزشک متخصص خون نیز انجام می شود. نمونه در زیر میکروسکوپ مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد. بعد از مشخص شدن جواب این روش تشخیصی، پزشک قادر خواهد بود تشخیص دهد که بیمار به این سندرم مبتلا شده است یا خیر.

تشخیص سندرم میلودیسپلاستیک از طریق مطالعات کروموزومی نیز ممکن است. بیمارانی که مشکوک به این سندرم هستند، در روند تشخیصی باید تحت این چنین مطالعاتی قرار گیرند. این آزمون هر گونه اختلال در کروموزوم ها را نشان می دهد. مطالعات کروکوزومی اغلب برای طبقه بندی انواع سندرم میلودیسپلاستیک استفاده می شود.
 

ادامه این موضوع

سندرم میلودیسپلاستیک

سندرم میلودیسپلاستیک به گروهی از بیماری های مختلف اطلاق می شود که با مشکلات خونسازی کلونال همراه هستند. همه بیماری هایی که در این گروه قرار می گیرند با مغز استخوان پر سلول یا کم سلول مشخص می شوند.

درمان سندرم میلودیسپلاستیک

درمان سندرم میلودیسپلاستیک به برخی عوامل نظیر سلامت عمومی، سن بیمار، نوع خاصی از سندرم میلودیسپلاستیک ، شرایطی که بیمار مبتلا بعد از شروع درمان نشان می دهد، بستگی دارد.

نشانه های سندرم میلودیسپلاستیک

یکی از شایع ترین نشانه های سندرم میلودیسپلاستیک کم خونی است. این وضعیت پزشکی با خستگی بیش از حد و تنگی نفس ارتباط دارد. کم خونی در بسیاری از موارد با انجام شمارش کامل خون تشخیص داده می شود.

Top