پیش از توضیح علائم و نشانه های شوک سپتیک، باید علت اصلی بروز این عارضه را بشناسیم. شوک سپتیک ممکنست بر اثر ابتلا باکتریمی (وجود باکتری در خون) بروز کند که نشانه ها و روند ناشی از آن بر سیستم ایمنی فرد اثر گذاشته در نتیجه سبب افت شدید فشار خون می شود.

نشانه های شوک سپتیک شامل تپش قلب، افزایش یا کاهش میزان دمای بدن، کوتاه شدن تنفس، سرد شدن و رنگ پریدگی اندام های بدن، پیش از افت فشار خون بیمار بسیار بی قرار می شود. بیقراری بیمار سبب بروز تنش شده و گاه به صورت رفتار های پرتنش و تحریک شونده نمایان می شود. یکی از نشانه های شوک سپتیک لرز است. اسید لاکتیک وارد جریان خون شده و اختلالاتی را در ارگان های بدن ایجاد می کند. از آن جا که در برخی از موارد اختلال در عملکرد کلیه ها با کم شدن میزان ادرار معلوم می شود. می توان کاهش میزان ادرار ناشی از نارسایی کلیوی را هم یکی از نشانه های شوک سپتیک بر شمرد. لخته شدن خون هم یکی دیگر از نشانه های این عارضه است که به صورت انعقاد درون رگی منتشر بروز می کند و باید به سرعت درمان شود.

وقتی که نشانه های شوک سپتیک بیشتر مشهود می گردد، نارسایی و اختلال در عملکرد ارگان های بدن هم بیشتر و شدیدتر می شود. مواد متابولیکی در خون فرد انباشته می شود. عملکرد ریه ها کاهش یافته و بیمار نمی تواند به راحتی نفس بکشد. در نتیجه غلظت اکسیژن خون کاهش می یابد. نشانه های شوک سپتیک در موارد سرکوب شدن سیستم ایمنی بروز می کند. سیستم ایمنی بدن فرد می تواند بر اثر مصرف داروهای خاص تضعیف یا سرکوب شود، مانند داروهایی که در درمان سرطان به کار می رود یا حتی ابتلا به بیماری های تضعیف کننده سیستم ایمنی بدن مانند ایدز. یکی از نشانه های گمراه کننده ی شوک سپتیک افزایش میزان دمای بدن است که پیرکسی نامیده می شود. میزان دمای طبیعی بدن 37 درجه سانتیگراد است.

به محض مشاهده ی نشانه های حاکی از بروز شوک سپتیک باید بیمار بلافاصله به بیمارستان منتقل شود. اولین کار در درمان بیمار تامین مایعات بدن است تا حجم مایعات و میزان فشار خون افزایش یابد. داروها خاصی هم بدین منظور تجویز می شود تا بتوان خونرسانی به اندام های حیاتی بدن را حفظ کرد. خونرسانی به اندام های بدن به معنای تامین اکسیژن بافت هاست.

اگر در شروع درمان میزان دمای بدن افزایش پیدا کرد، ممکنست در مرحله ی بعد به طور ناگهانی کاهش یابد. نشانه های شوک سپتیک  در بیشتر موارد گمراه کننده است. زمانی مقدار شاخص ها زیاد می شود و بعد از مدتی ممکنست کاهش یابد. از بین این نشانه ها می توان به بیقراری که به لتارژی می انجامد هم اشاره نمود. واضح است که بدن بیمار نمی تواند در یک مرحله ی زمانی تغییرات شدید را تحمل کند. با وجود تلاش هایی که برای نجات بیمار انجام می شود در 23 درصد از موارد شوک سپتیک به مرگ می انجامد.

برخی از نشانه های شوک سپتیک با بیماری های دیگر همراه است که باید آزمایش خون انجام شود. پس از شناسایی نشانه های حاکی از بروز شوک سپتیک باید نمونه ی خون به آزمایشگاه فرستاده شود. به محض مشخص شدن نتیجه آزمایش و وجود باکتری در خون ابتلا به شوک سپتیک مورد تایید قرار می گیرد. سپس آنتی بیوتیک مخصوص تجویز می شود تا با از بین بردن باکتری مولد بیماری نشانه های شوک سپتیک از بین برود.
 

ادامه این موضوع

شوک سپتیک

شوک سپتیک یک عارضه ی بسیار مهم است که می تواند بر ارگان ها و اندام های بدن تاثیر گذاشته و حتی به مرگ بیمار منجر شود. عواقب های خطرناک ناشی از آن بر اثر ابتلا به عفونت بروز می کند. بیشتر مبتلایان کودکان یا سالمندان هستند زیرا آن ها سیستم ایمنی ضعیفی دارند در نتیجه نمی توانند با عفونت ها بجنگند.

بررسی روند پیدایش و پیش آگهی شوک سپتیک

مواد یا عوامل پیش التهابی در بروز شوک سپتیک نقش مهمی ایفا می کنند، یکی از این عوامل سایتوکین ها هستند. سایتوکین ها به بروز شوک کمک می کنند.

درمان شوک سپتیک

لازمست که با مشاهده ی نشانه های حاکی از بروز شوک سپتیک به سرعت پزشک را با خبر سازیم. از آن جا که بیشتر نشانه ها خاص این بیماری نیست و ممکنست بر اثر بروز بیماری دیگر بروز کرده باشد، پزشکان دستور به انجام آزمایش خون می دهند. اگر بیمار مبتلا به این عارضه تشخیص داده شد، درمان شوک سپتیک باید بلافاصله شروع شود.

علت شوک سپتیک

شوک سپتیک ممکنست بر اثر ابتلا به یک بیماری دیگر بروز کند. مهم ترین عارضه، ابتلا به عفونت است که منجر به بروز شوک سپتیک می شود. همچنین، ابتلا به بدخیمی ها، بیماری های مزمن کبدی، دیابت، نارسایی مزمن کلیوی هم به بروز این بیماری می انجامد.

مرگ ناشی از شوک سپتیک

مرگ ناشی از شوک سپتیک در نیمی از موارد ابتلا به این عارضه دیده می شود. شوک سپتیک یک بیماری یا یک عارضه ی مزمن است که با عفونت گسترده و منتشر همراه بوده و به کاهش فشار خون و کاهش حجم خون منجر می شود.

Top