علت های بروز شوک سپتیک متعدد است. شوک سپتیک ممکنست بر اثر ابتلا به یک بیماری دیگر بروز کند. مهم ترین عارضه، ابتلا به عفونت است که منجر به بروز شوک سپتیک می شود. همچنین، ابتلا به بدخیمی ها، بیماری های مزمن کبدی، دیابت، نارسایی مزمن کلیوی هم به بروز این بیماری می انجامد. شوک سپتیک می تواند بعد از انجام یک عمل جراحی وسیع، بروز تروما یا سوختگی شدید و گسترده هم بروز کند.

پزشکان باید علت های اصلی بروز شوک سپتیک را تشخیص دهند تا بتوانند بهترین روش درمانی را به کار برند. در ابتدا باید ابتلا به عفونت باکتریایی با باکتری های گرم مثبت را در نظر گرفت. در این صورت می توان عارضه را با تجویز داروهای آنتی بیوتیک درمان کرد. امروزه، باکتری های گرم مثبت یکی از رایج ترین عوامل موثر در بروز شوک سپتیک شناخته می شوند.

به منظور تعیین علت بروز شوک سپتیک باید منبع عفونت شناسایی وتعیین شود. بیشتر افرادی که دچار این عارضه می شوند یک منبع عفونی در بدن خود دارند. وقتی که تعداد نوتروفیل ها ی خون کاهش غیر طبیعی داشته باشد، سیستم ایمنی بدن تحریک شده و شروع به دفاع می کند. در این موقعیت ارتباطی بین علت های بروز شوک سپتیک و منشاء عفونت برقرار می شود که قابل تشخیص نیست. زیرا تعیین کردن محل اصلی عفونت دشوار است.

عفونت های تنفسی و مجاری ادرار هم یکی از رایج ترین علت های بروز شوک سپتیک به شمار می روند. ابتلای مکرر به این عفونت ها منجر به انتشار عفونت می شود. در نتیجه عفونت شکمی همراه با عفونت بافت نرم بروز می کند. در 25 درصد از افراد مبتلا، علت بروز شوک سپتیک به عفونت های مجاری تنفسی تحتانی ارتباط دارد. باکتری استرپتوکوک پنومونی یکی از مهم ترین عوامل بروز شوک سپتیک شناخته می شود. این باکتری به باکتری کلبسیلا پنومونی دسته بندی می شود. استافیلوکوک (آرئوس) طلائی، اشه ریشیا کلی و لژیونلا هم که در مجاری تحتانی تنفسی یافت می شوند می توانند عامل بروز شوک سپتیک باشند. باکتری دیگر، از نوع هموفیلوس است که همراه با بی هوازی ها، می توان از باکتری های گرم منفی و قارچ ها نام برد.

25 درصد دیگر از موارد ابتلا به شوک سپتیک، عفونت مجاری ادراریست. علت بروز این عفونت ها انواع باکتری های پروتئوس، سراتیا و اینتروباکتر است.

در 15 درصد از موارد ابتلا به شوک سپتیک، عفونت های بافت نرم دخالت دارد. در این شرایط، عوامل بیماری زا شامل استرپتوکوک، کلستریدیا، باکتری های گرم منفی، بی هوازی ها و استافیلوکوک طلایی است. در 15 درصد بقیه از موارد ابتلا به شوک سپتیک، عفونت های مجاری گوارشی دخالت دارند. سرانجام 10 درصد از موارد ابتلا به این عارضه ناشی از ابتلا به عفونت های دستگاه تناسلی زنان و مردان است.

به کارگیری بعضی از وسایل درمانی در عروق خونی هم می تواند در بروز شوک سپتیک دخالت داشته باشد. سطح خارجی این ابزارها می تواند عفونت کرده و به بروز شوک سپتیک کمک کند.
 

ادامه این موضوع

شوک سپتیک

شوک سپتیک یک عارضه ی بسیار مهم است که می تواند بر ارگان ها و اندام های بدن تاثیر گذاشته و حتی به مرگ بیمار منجر شود. عواقب های خطرناک ناشی از آن بر اثر ابتلا به عفونت بروز می کند. بیشتر مبتلایان کودکان یا سالمندان هستند زیرا آن ها سیستم ایمنی ضعیفی دارند در نتیجه نمی توانند با عفونت ها بجنگند.

بررسی روند پیدایش و پیش آگهی شوک سپتیک

مواد یا عوامل پیش التهابی در بروز شوک سپتیک نقش مهمی ایفا می کنند، یکی از این عوامل سایتوکین ها هستند. سایتوکین ها به بروز شوک کمک می کنند.

درمان شوک سپتیک

لازمست که با مشاهده ی نشانه های حاکی از بروز شوک سپتیک به سرعت پزشک را با خبر سازیم. از آن جا که بیشتر نشانه ها خاص این بیماری نیست و ممکنست بر اثر بروز بیماری دیگر بروز کرده باشد، پزشکان دستور به انجام آزمایش خون می دهند. اگر بیمار مبتلا به این عارضه تشخیص داده شد، درمان شوک سپتیک باید بلافاصله شروع شود.

علائم و نشانه های شوک سپتیک

نشانه های شوک سپتیک شامل تپش قلب، افزایش یا کاهش میزان دمای بدن، کوتاه شدن تنفس، سرد شدن و رنگ پریدگی اندام های بدن، پیش از افت فشار خون بیمار بسیار بی قرار می شود. بیقراری بیمار سبب بروز تنش شده و گاه به صورت رفتار های پرتنش و تحریک شونده نمایان می شود.

مرگ ناشی از شوک سپتیک

مرگ ناشی از شوک سپتیک در نیمی از موارد ابتلا به این عارضه دیده می شود. شوک سپتیک یک بیماری یا یک عارضه ی مزمن است که با عفونت گسترده و منتشر همراه بوده و به کاهش فشار خون و کاهش حجم خون منجر می شود.

Top