مرگ ناشی از شوک سپتیک در نیمی از موارد ابتلا به این عارضه دیده می شود. شوک سپتیک یک بیماری یا یک عارضه ی مزمن است که با عفونت گسترده و منتشر همراه بوده و به کاهش فشار خون و کاهش حجم خون منجر می شود. این عارضه به طور معمول بر اثر ابتلا به بیماری دیگر پدید می آید. همچنین، با نارسایی ارگان های بدن هم همراه می شود. این مجموعه بیمار را به سمت مرگ پیش می برد. ارگان هایی که بیش از سایرین تحت تاثیر قرار می گیرند شامل مغز، کبد، قلب و کلیه هاست. وقتی این ارگان ها دچار نارسایی شوند، بیمار نمی تواند زنده بماند.

عوامل متعددی بر ایجاد این عارضه و پیشرفت آن تاثیر می گذارد. در نتیجه، می توان عوامل متعددی را نام برد که به نارسایی ارگان های حیاتی بدن و سرانجام مرگ بیمار کمک می کنند. بیشتر این عوامل میانجی نامیده می شوند. لازمست که نقش آن ها در هنگام بروز شوک سپتیک و کشاندن بیمار به سمت مرگ به وضوح مشخص شود. سایتوکین های پیش التهابی و ضد التهابی نقش مهمی در گسترش عفونت ایفا می کنند. خطر بروز مرگ ناشی از شوک سپتیک زمانی که تعداد سایتوکین های ضدالتهابی کم تر از سایتوکین های پیش التهابی باشد بیشتر خواهد بود. این حالت را سرکوب یا توقف سیستم ایمنی می نامند. برون ده قلبی هم باید به منظور پیشگیری از بروز مرگ ناشی از شوک سپتیک بهبود یابد. هرچند در مواردی وقتی که برون ده قلب یا جریان خون مرکزی هم که بهبود یابد، جریان خون موضعی تغییر نیافته باز هم خطر بیمار را تهدید می کند. شوک سپتیک وقتی بروز می کند که عفونت باکتریایی به سرعت گسترش یابد. در صورت درمان نشدن شوک سپتیک، مرگ بیمار را تهدید می کند. البته قابل ذکر است که در بیشتر موارد مرگ ناشی از شوک بر اثر نارسایی ارگان های بدن است. علت دیگر آن هم عفونت های بیمارستانی است.

پی گیری درمان در جلوگیری از مرگ بیمار اهمیت زیادی دارد. در برخی از بیماران این عارضه به سرعت وخیم می شود. به همین سبب است که باید درمان های تهاجمی را بپذیریم. انجام آزمایش های خون، تعیین برون ده کلیوی، سطح اسید لاکتیک باید مرتب صورت گیرد. بدین ترتیب می توان موثر بودن درمان را تایید کرد. اگر درمان بیمار موثر باشد سطح اسید لاکتیک خون کاهش می یابد.

میزان جریان خون بیمار هم باید اندازه گیری و نشان داده شود. اندازه ی فشار خون، میزان گازهای خون باید تعیین شده و با مقادیر طبیعی مقایسه گردد. برای اندازه گیری میزان گاز های خون نمونه ی خون را از شریان بیمار می گیرند.

یکی از درمان هایی که به زنده ماندن بیمار کمک می کند مایعات درمانی است. در این روش حجم مایعات بدن تامین می شود هرچند وقتی درمان ناموثر تشخیص داده شود، ممکنست به مصر ف داروهای تنگ کننده عروق نیاز داشته باشیم تا از وخیم تر شدن وضع بیمار جلوگیری شود.
 

ادامه این موضوع

شوک سپتیک

شوک سپتیک یک عارضه ی بسیار مهم است که می تواند بر ارگان ها و اندام های بدن تاثیر گذاشته و حتی به مرگ بیمار منجر شود. عواقب های خطرناک ناشی از آن بر اثر ابتلا به عفونت بروز می کند. بیشتر مبتلایان کودکان یا سالمندان هستند زیرا آن ها سیستم ایمنی ضعیفی دارند در نتیجه نمی توانند با عفونت ها بجنگند.

بررسی روند پیدایش و پیش آگهی شوک سپتیک

مواد یا عوامل پیش التهابی در بروز شوک سپتیک نقش مهمی ایفا می کنند، یکی از این عوامل سایتوکین ها هستند. سایتوکین ها به بروز شوک کمک می کنند.

درمان شوک سپتیک

لازمست که با مشاهده ی نشانه های حاکی از بروز شوک سپتیک به سرعت پزشک را با خبر سازیم. از آن جا که بیشتر نشانه ها خاص این بیماری نیست و ممکنست بر اثر بروز بیماری دیگر بروز کرده باشد، پزشکان دستور به انجام آزمایش خون می دهند. اگر بیمار مبتلا به این عارضه تشخیص داده شد، درمان شوک سپتیک باید بلافاصله شروع شود.

علائم و نشانه های شوک سپتیک

نشانه های شوک سپتیک شامل تپش قلب، افزایش یا کاهش میزان دمای بدن، کوتاه شدن تنفس، سرد شدن و رنگ پریدگی اندام های بدن، پیش از افت فشار خون بیمار بسیار بی قرار می شود. بیقراری بیمار سبب بروز تنش شده و گاه به صورت رفتار های پرتنش و تحریک شونده نمایان می شود.

علت شوک سپتیک

شوک سپتیک ممکنست بر اثر ابتلا به یک بیماری دیگر بروز کند. مهم ترین عارضه، ابتلا به عفونت است که منجر به بروز شوک سپتیک می شود. همچنین، ابتلا به بدخیمی ها، بیماری های مزمن کبدی، دیابت، نارسایی مزمن کلیوی هم به بروز این بیماری می انجامد.

Top