بیماری اسکیزوفرنی یا روان گسیختگی یک بیماری متداول است که با واکنش های غیرعادی هیجانی و عاطفی همراه است. در این بیماری روند تفکر منطقی مختل شده و فرد قادر به انجام فعالیت های اجتماعی نیست و با هذیان و توهم دست و پنجه نرم می کند. 

انواع بیماری اسکیزوفرنی عبارتند از:

 اسکیزوفرنی پارانویید: در این بیماری توهم و هذیان های شنوایی بروز می کند ،در حالی که عملکرد عاطفی و شناختی فرد تا حدودی دست نخورده باقی می ماند. این بیماران به طور معمول دچار خود بزرگ بینی می شوند، ظاهری عادی دارند و زمانی که با پرسش ها و ابهامات شخصیتی روبه رو شوند، تغییر رفتار می دهند. پارانویا وضعیتی روانی است که در آن فرد مبتلا شکاک است، خود را در اوج شکوه و جلال می بیند یا بر این باور نادرست تاکید دارد که دیگران او را سرزنش می کنند یا فریب می دهند.
 
 اسکیزوفرنی کاتاتونیک: در این نوع ،بیماران چند ثانیه بیحرکت باقی می مانند که به این موقعیت کاتالپسی می گویند. حالت آشفتگی و فعالیت حرکتی دراین بیماران به صورت بهت زدگی دیده می شود. اگر بیماران صداهایی را تکرار کنند ،اکولالی و اگر به تقلید حرکات بپردازند ،اکوپراکسی نامیده می شوند. در حالت دیگر ممکن است فرد مبتلا با حالات پر تحرک و پر انرژی و حرکات تکراری خودنمایی کند. نوع کاتاتونیک امروزه کمتر رایج است ،ولی مرحله پیچیده ای از بیماری را منعکس می سازد. بیماران نسبت به محرک های اطراف خود بی تفاوت هستند و نمی دانند که در اطرافشان چه می گذرد. بیمارانی که به این حالت دچار می شوند مدت طولانی در یک حالت باقی می مانند و مانند یک مجسمه می ایستند. در ظاهر فلج به نظر می آیند به طوری که قادر به لباس پوشیدن، غذا خوردن و حتی صحبت کردن نیستند.

 اسکیزوفرنی سازمان پریش: در این نوع بیماری ،با رفتارها و گفتارهای آشفته و بی ربط بیمار روبرو هستیم. در نوع سازمان پریش، فرد مبتلا در برقراری ارتباط با دیگران و تفکر مشکل دارد، رفتارهای عجیبی بروز می دهد و طرز لباس پوشیدن و عملکردش غیر عادی است. به این بیماران،بیماران هبه فرنی هم گفته می شود. مبتلایان دچار آشفتگی های شدید روانی و از لحاظ اجتماعی گوشه گیر هستند و حرکات غیر عادی انجام داده و صورتشان را در هم می کشند. خلق و خوی یک فرد مبتلا به اسکیزوفرنی از این نوع ،به صورت کُند، تحت فشار یا نامناسب بروز می کند. آن ها به محیط زندگی خود و سایر موقعیت های فردی پاسخ مناسبی نمی دهند. ادا در می آورند و پوزخند از خود رضامندانه ای بر لب دارند. این نشانه ها در اوایل نوجوانی بروز می کند و سپس به سرعت پیشرفت می کند.

اسکیزوفرنی باقیمانده: در این نوع بیماری فرد بدون این که سابقه ای از بیماری اسکیزوفرنی داشته باشد ،نشانه های این بیماری را بروز می دهد. انزوا طلبی، بی تفاوتی عاطفی-هیجانی، افکار غیر منطقی و درونگرایی از این جمله موارد است. از نشانه های دیگر بیماری توهم و هذیان است که بروز آن ها چشمگیر نیست. 

 علاوه بر انواع یاد شده ،نوعی از این بیماری هم وجود دارد که بسیار پیچیده است و مبتلایان ،نشانه های اسکیزوفرنی را بروز می دهند در حالی که سابقه ای از حملات آن را نشان نمیدهند. نوع دیگری هم به نام اسکیزوفرنی نهفته وجود دارد که با بررسی های بیشتر قابل تشخیص است و نشانه های قابل مشاهده ای ندارد. 

 

ادامه این موضوع

اسکیزوفرنی

بیماری اسکیزوفرنی نوعی اختلال در عملکرد مغز است. مبتلایان به این بیماری دچار توهم و هذیان شده و صداهایی را می شنوند که وجود خارجی ندارد. آن ها نسبت به دیگران شکاک هستند و فکر می کنند دیگران قصد آزار و اذیت آن ها را دارند.

آزمون های تشخیصی اسکیزوفرنی و پیشگیری از بروز آن

یکی از راههای تشخیصی بیماری اسکیزوفرنی انجام آزمون WCST است و SIPS است. بررسی ها نشان می دهد افزایش میزان کورتیزول و تستوسترون در سنین نزدیک به 20 سالگی مقدار DHEA را کاهش داده و سبب کاهش رشد و تکامل مغز می شود.

اسکیزوفرنی در کودکان

بیماری اسکیزوفرنی در کودکان و نوجوانان به ندرت دیده می شود و شایع ترین زمان بروز آن در دوران نوجوانی است. نشانه های این بیماری تفکرات عجیب و غریب، هذیان های شنوایی، بینایی، چشایی و احساسی هستند.

تشخیص بیماری اسکیزوفرنی

بیماری اسکیزوفرنی نشانه هایی دارد که در بیماری های دیگر هم دیده می شود. بدین ترتیب لازم است که معاینه بیمار به طور دقیق توسط پزشک متخصص انجام گیرد تا سایر موارد مشابه رد شود.

حقایقی درباره بیماری اسکیزوفرنی (روان گسیختگی)

جهت شناسایی آسیب شناسی، نوروفیزیولوژی و علل بیماری اسکیزوفرنی، اقدامات علمی پیچیده ای انجام گرفته است. اگر چه رابطه ی بین عوامل ژنتیک و غیر ژنتیک و بروز نشانه های بیماری هنوز مبهم و ناشناخته است ، اما مدارک معتبری وجود دارد که این موضوع را تایید می کنند.

درمان اسکیزوفرنی

برای درمان بیماری اسکیزوفرنی از روش های مختلفی از جمله روش، روان درمانی و روش های درمانی جایگزین استفاده می شود.

علائم و نشانه های بیماری اسکیزوفرنی

پژوهش ها نشان می دهد بروز برخی از نشانه ها در دوره کودکی می تواند به بروز بیماری اسکیزوفرنی دربزرگسالی بیانجامد. بر همین اساس حدود 30 تا 40 درصد از مبتلایان به اسکیزوفرنی در دوره کودکی تا سن 11 سالگی ، بروزعلائم روانپریشی را ذکر نموده اند.

علل بروز اسکیزوفرنی

عوامل متعددی در بروز اسکیزوفرنی نقش دارند. از جمله عوامل ژنتیکی، هورمونی، روانی و حتی شرایط محیطی که بر ساختار شیمیایی مغز تاثیر می گذارند و زمینه را برای بروز این بیماری فراهم می کنند.َ

Top