جهت شناسایی آسیب شناسی، نوروفیزیولوژی و علل بیماری اسکیزوفرنی، اقدامات علمی پیچیده ای انجام گرفته است. اگر چه  رابطه ی بین عوامل ژنتیک و غیر ژنتیک و بروز نشانه های بیماری هنوز مبهم و ناشناخته است ، اما مدارک معتبری وجود دارد که این موضوع را تایید می کنند. البته عوامل نوروپاتولوژیکی هنوز ناشناخته هستند. 
 
تصویربرداری از سیستم عصبی دوقلوهای مبتلا ، حاکی از وجود این ارتباط است. از آن جا که نشانه های بیماری متفاوت هستند، تعیین عوامل بروز بیماری با انجام آزمایشات عصبی و علمی به دسته بندی آن کمک می کند. هنوز هم وجود رابطه بین عوامل ژنتیک و عوامل محیطی در بروز بیماری اسکیزوفرنی با تردید همراه است ، اما مطالعات دقیق و بررسی های معتبر نشان می دهد که اسکیزوفرنی یک بیماری با دو عامل ژنتیک و غیر ژنتیک یا غیر وراثتی است. 

عوامل غیر ژنتیک شامل عواملی است که در ساختار یا عملکرد مغز تغییر ایجاد می کنند و مغز را به سمت بیماری سوق می دهند ، مانند کاهش حجمی، کمبود های فیزیولوژیکی و اختلال در عملکرد عصبی - روانی که خود عوامل منطقه ای و جهانی را در بر می گیرد.

نشانه های روانی مانند هذیان و توهم در مردان در اواخر نوجوانی و اوایل دهه 20 سالگی بروز می کند ، در حالی که در زنان در اواسط دهه 20 یا اوایل دهه 30 سالگی دیده می شود. نشانه های یاد شده در دوران بلوغ یا بعد از 40 سالگی به ندرت بروز می کنند. در بزرگسالان نشانه های بیماری شامل تغییر گروه دوستان، پایین آمدن نمرات درسی و اختلالات خواب است. در جوان تر ها که بیماری در حال شکل گیری است، این مرحله (پیش درآمد) نامیده می شود. 

تحقیقات درباره شیمی مغز و نحوه ارتباط آن با بیماری اسکیزوفرنی با سرعت رو به پیشرفت است و نتایج پرباری در پی دارد. مغز بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی، با مغز افراد دیگر تفاوت های بسیار جزئی و ناچیزی دارد. نتایج تحقیقات نشان می دهد که بطن های مغز (حفره های حاوی مایعات) در مبتلایان به اسکیزوفرنی بزرگتر است. کل ماده خاکستری مغز هم در این بیماران کوچک تراست و بعضی از قسمت های مغز آن ها فعالیت متابولیکی کمتری دارد. بررسی های میکروسکوپی بافت مغز بیماران ، حاکی از وجود تغییرات اندک در ویژگی های سلول های مغزی بوده است. بدین ترتیب، بیشتر این تغییرات مادرزادی هستند ، مانند سلول های گلیال که در آسیب دیدگی های سلول های مغزی هنگام تولد حضورمی یابند و در این مورد این سلول ها حضور ندارند. 

یافته بعدی مربوط به اختلال در رشد مغز است که تا دوران بلوغ  خاموش می ماند. تغییرات شدیدی که در دوران بلوغ در مغز پدید می آید، به فعال شدن نشانه های بیماری کمک می کند. احتمال وجود رابطه بین واکنش های شیمیایی مغز، شامل نوروترانسمیتر ها یا ناقل های شیمیایی مغز مانند دوپامین و گلوتامات در بروز اسکیزوفرنی مورد بررسی قرار گرفته است. ناقل های شیمیایی موادی هستند که ایجاد ارتباط سلول های عصبی مغز با یکدیگر را فراهم می سازد و در بیماری اسکیزوفرنی این ارتباط به هم می ریزد. 

بیماری اسکیزوفرنی با آشفتگی در رفتار و گفتار همراه است ،که تاثیرات درست یا نادرستی برجا می گذارد. در این نوع از بیماری اختلال در سلوک، ارتباطات و تفکر فرد مبتلا دیده می شود. آن ها ظاهری غیر عادی دارند، به صورت نامتعارف لباس می پوشند و کارهای عجیب انجام می دهند. این  نوع بیماری هبه فرنی نامیده می شود و از نوع آشفتگی های روانی بسیار شدید است. رفتارهایشان احمقانه همراه با خنده های ریز و بی معنی یا از خود رضامندانه است. دچار انزوای اجتماعی می شوند و رفتارهایشان همراه با  ادا و اصول وشکلک درآوردن است. این نشانه ها در اوایل نوجوانی شروع شده و به سرعت پیشرفت می کند. 

در نوع پارانویید این بیماری ، نشانه های توهم  دیداری و شنیداری هم وجود دارد ،اما عملکرد شناختی و عاطفیشان تغییر نمی کند و آسیب نخواهد دید. اگر چه  در ظاهر، بیمار آراسته به نظر می رسد ولی در مواردی به هم ریخته و ژولیده در جمع ظاهر می شود.  پارانویا به معنای سوء ظن یا عدم اعتماد و سرزنش خود یا دیگران است و با اختلالات هذیانی غیر واقعی نیز همراه  می باشد. مبتلایان به این بیماری رفتار های تهاجمی و خشونت آمیز ندارند بلکه می خواهند تنها و دور از جمع باشند. ارتکاب جرم و انجام اعمال خشونت آمیز را نمی توان به مبتلایان اسکیزوفرنی نسبت داد، بلکه بیشتر مصرف کنندگان مواد مخدر به این اقدامات دست می زنند. 

 مصرف مواد مخدر 

مصرف کنندگان مواد مخدر هم نشانه های شبیه به مبتلایان اسکیزوفرنی را بروز می دهند. به همین سبب ممکن است مبتلایان به این بیماری با مصرف کنندگان مواد مخدر اشتباه گرفته شوند. 
 

ادامه این موضوع

اسکیزوفرنی

بیماری اسکیزوفرنی نوعی اختلال در عملکرد مغز است. مبتلایان به این بیماری دچار توهم و هذیان شده و صداهایی را می شنوند که وجود خارجی ندارد. آن ها نسبت به دیگران شکاک هستند و فکر می کنند دیگران قصد آزار و اذیت آن ها را دارند.

آزمون های تشخیصی اسکیزوفرنی و پیشگیری از بروز آن

یکی از راههای تشخیصی بیماری اسکیزوفرنی انجام آزمون WCST است و SIPS است. بررسی ها نشان می دهد افزایش میزان کورتیزول و تستوسترون در سنین نزدیک به 20 سالگی مقدار DHEA را کاهش داده و سبب کاهش رشد و تکامل مغز می شود.

اسکیزوفرنی در کودکان

بیماری اسکیزوفرنی در کودکان و نوجوانان به ندرت دیده می شود و شایع ترین زمان بروز آن در دوران نوجوانی است. نشانه های این بیماری تفکرات عجیب و غریب، هذیان های شنوایی، بینایی، چشایی و احساسی هستند.

انواع بیماری اسکیزوفرنی

بیماری اسکیزوفرنی به چندین شکل بروز می کند. از جمله انواع پارانوییدی، کاتاتونیکی، سازمان پریش، باقیمانده و حالتی که فرد مبتلا انزوا طلب و درونگرا می شود. انواع پیچیده تر این بیماری نیز وجود دارد که جهت تشخیص بررسی های بیشتری می طلبد.

تشخیص بیماری اسکیزوفرنی

بیماری اسکیزوفرنی نشانه هایی دارد که در بیماری های دیگر هم دیده می شود. بدین ترتیب لازم است که معاینه بیمار به طور دقیق توسط پزشک متخصص انجام گیرد تا سایر موارد مشابه رد شود.

درمان اسکیزوفرنی

برای درمان بیماری اسکیزوفرنی از روش های مختلفی از جمله روش، روان درمانی و روش های درمانی جایگزین استفاده می شود.

علائم و نشانه های بیماری اسکیزوفرنی

پژوهش ها نشان می دهد بروز برخی از نشانه ها در دوره کودکی می تواند به بروز بیماری اسکیزوفرنی دربزرگسالی بیانجامد. بر همین اساس حدود 30 تا 40 درصد از مبتلایان به اسکیزوفرنی در دوره کودکی تا سن 11 سالگی ، بروزعلائم روانپریشی را ذکر نموده اند.

علل بروز اسکیزوفرنی

عوامل متعددی در بروز اسکیزوفرنی نقش دارند. از جمله عوامل ژنتیکی، هورمونی، روانی و حتی شرایط محیطی که بر ساختار شیمیایی مغز تاثیر می گذارند و زمینه را برای بروز این بیماری فراهم می کنند.َ

Top