شکاف لب و شکاف کام، مالفورماسیون ( ناهنجاری ) های ناحیه ی دهان و صورت هستند که در مراحل  بسیار ابتدایی  دوران بارداری ایجاد می شوند، در زمانی که جنین در بدن مادر در حال نمو است. شکاف دار شدن زمانی رخ می دهد که بافت کافی در دهان و یا در لب ها موجود نباشد و بافتی هم که وجود دارد به درستی به هم نرسد.

شکاف لب  تقسیم و یا جدا شدن فیزیکی دو سمت لب فوقانی است و بصورت دهانه و یا فاصله باریکی در پوست لب فوقانی ظاهر می شود. این جدا شدن اغلب در خارج قاعده ی بینی پیشروی می کند و شامل استخوان های فک فوقانی و یا فک تحتانی است.

شکاف کام یک محل تقسیم و یا دهانه در سقف دهان است. شکاف کام می تواند کام سخت ( بخش جلویی استخوانی سقف دهان)، و یا کام نرم ( بخش نرم پشتی سقف دهان) را در بر بگیرد.

شکاف لب و شکاف کام ممکن است در یک سمت و یا در هر دو سمت دهان ایجاد شود. به علت آن که لب و کام به صورت مجزا نمو می یابند، ممکن است شکاف لب را بدون شکاف کام داشته باشیم، و یا شکاف کام را بدون شکاف لب ببینیم، و یا اینکه هر دو را با هم مشاهده کنیم.

چه کسی دچار شکاف کام و شکاف لب می شود؟


شکاف لب، با و یا بدون شکاف کام، در 1 کودک از 700 کودک  در طول سال  رخ می دهد، و چهارمین نقص شایع زمان تولد در ایالات متحده می باشد. این شکاف ها اغلب در کودکان آسیایی، آمریکای لاتین، و یا بومیان آمریکایی رخ می دهد. در مقایسه با دختران،  دو برابر  پسران دچار شکاف لب می شوند،  هم با شکاف کام و هم بدون آن. در حالی که، در مقایسه با پسران، دو برابر دختران  دچار شکاف کام می شوند و آن هم بدون شکاف لب.
 
چه مواردی باعث ایجاد شکاف لب و شکاف کام می شوند؟

در اکثر موارد، علت شکاف لب و شکاف کام ناشناخته است. از این عوامل  نمی توان پیشگیری کرد. اکثر دانشمندان  بر این باورند که علت شکاف، ترکیبی از عوامل محیطی و ژنتیکی است. به نظر می رسد که اگر  برادر و خواهر، والدین و یا یکی از بستگان سابقه ی این مشکل را داشته باشند، احتمال بالاتری برای بروز شکاف دار شدن در کودکان تازه متولد وجود دارد.

علت بالقوه دیگر  ممکن است به دارویی مربوط باشد که مادر در طی بارداری مصرف کرده است. برخی داروها ممکن است باعث ایجاد شکاف لب و شکاف کام شوند. از بین آن ها، داروهای ضد تشنج/ ضد صرع، داروهای موثر در درمان آکنه شامل آکوتان (Accutane)، و متوتروکسات (methotrexate)، دارویی که به طور شایع برای درمان سرطان، آرتریت (التهاب مفصل) (arthritis) و پسوریازیس (psoriasis) (صدفک =  بیماری شایع پوستی  همراه با نقاط و لکه های نقره ای ضخیم و خارش دار، خشک و یا بخش های های قرمز و گاه دردناک در نقاط اطراف پوست سر، آرنج و زانو) مصرف می شود، را می توان نام برد.

شکاف لب و شکاف کام ممکن است در زمانی که جنین در حال نمو در رحم است، در نتیجه ی مواجهه با ویروس ها و یا مواد شیمیایی هم رخ بدهد.
در شرایط دیگر، شکاف لب و شکاف کام ممکن است بخشی از مشکلات  پزشکی دیگر باشند.
 
شکاف لب و شکاف کام چگونه  تشخیص داده می شوند؟

به علت آن که فرآیند شکاف دار شدن تغییرات فیزیکی بسیار واضحی را ایجاد می کند، شکاف لب و یا شکاف کام به راحتی تشخیص داده می شوند.  اگر شکاف در کودک متولد نشده وجود داشته باشد، سونوگرافی پیش از تولد  در برخی مواقع می تواند آن را  مشخص کند. اگر در سونوگرافی پیش از تولد تولد کودک، شکاف دار شدن مشخص نشود، معاینه بالینی دهان، بینی و کام وجود شکاف لب و یا شکاف کام را پس از تولد کودک تائید می کند. گاهی اوقات، آزمون  تشخیصی ممکن است برای تعیین  و یا رد وجود سایر ناهنجاری ها انجام شود.
 

ادامه این موضوع

اختلالات مفصل گیجگاهی فکی- تمپورومندیبولار

TMD با TMJ تفاوت دارد، اولی به بیماری و اختلال مفصل گیجگاهی-فکی اشاره دارد و دومی نام این مفصل است. این مفصل از نوع مفاصل لولایی است و امکان صحبت و جویدن و خمیازه کشیدن را به ما می دهد. این مفصل در اثر عواملی مثل ضربه، آرتروز و یا مشکلات دندانی و استرس آسیب می بیند.

بوی بد دهان- هالیتوزیس

از شایع ترین علل بوی بد دهان (هالیتوزیس)، باکتری های دهانی، بهداشت ضعیف دهان، عفونت های دهانی و تنفسی، خشکی دهان، دیابت و استعمال سیگار می باشد. شرح حال دارویی و بررسی بیماری های زمینه ای به تشخیص علت زمینه ساز آن بسیار کمک می کند. در نهایت اگر به دستورات دندانپزشک توجه شود، بهداشت دهان رعایت شود و بیماری های زمینه ای درمان شوند، در اکثر موارد بوی دهان به حالت طبیعی بر می گردد.

اختلالات مفصل تمپورومندیبولار- فکی–گیجگاهی

مفصل تمپورومندیبولار از یک طرف با فک تحتانی و از طرف دیگر با استخوان گیجگاهی ارتباط دارد. ویژگی منعطف آن، تکلم و جویدن و خمیازه را ممکن می سازد. درگیری های این مفصل شامل درد میوفاشیال، مشکلات دیسک و دررفتن فک و آرتریت می باشد.

اختلالات مفصل فکی – گیجگاهی چگونه تشخیص داده می شود؟

برای درمان اختلالات مفصل فکی – گیجگاهی تلاش می شود تا درمان های جراحی و تهاجمی انجام نشود. بهترین کار، روش های مراقبت شخصی مثل نوع غذای مصرفی، و عدم فشار زیاد به فک می باشد. می توان ورزش های کششی را هم در دستور کار داشت. داروهای NSAIDs هم در این راستا تاثیر دارند. اسپلینت استابیلیزان و بایت گارد هم در این اختلالات کاربرد دارند.

برای بوی بد دهان و تنفس بدبو چه کاری می توانید انجام دهید؟

برای آن که دهانتان بوی مطبوعی داشته باشد، می توانید مسواک بزنید و از نخ دندان استفاده کنید. سطح زبان را با مسواک تمیز کنید. پیاز و سیر استفاده نکنید. سیگار را ترک کنید. در سلامت لثه ها کوشا باشید. آدامس های جویدنی بدون قند استفاده کنید و در نهایت اگر علی رغم تمام این موارد، بوی بد دهان پابرجا بود، به نزد پزشک بروید.

چه عللی باعث ایجاد حساسیت در دندان ها می شود؟

نوشیدن و خوردن مواد سرد، گرم و شیرین و اسیدی می تواند باعث حساسیت دندان شود. تحلیل لثه ها، سائیدگی دندان ها از علل افزایش حساسیت دندان هستند. برای کاهش این مشکل باید از مسواک و خمیردندان های خاصی استفاده کرد. گاهی دندانپزشکان خمیردندان با فلوراید بالا را توصیه می کنند.

زخم های مخاطی دهان چیست؟

زخم های مخاطی دهان یا آفت زخم هایی است که درون دهان تشکیل می شود. زخم های مخاط دهان در زنان دو برابر بیش تر از مردان بروز می کند و به طور معمول در سن 10 تا 20 سالگی بروز می کند. هرچند ممکنست زود تر از آن هم دیده شود.

علائم اختلالات مفصل تمپورومندیبولار (مفصل گیجگاهی – فکی) TMD چیست؟

در اختلال مفصل گیجگاهی فکی، زمان مشخصی برای مدت علائم آن نمی توان متصور شد. علائم آن از مشکلات ظاهری مثل چهره ی خسته، ورم کنار صورت تا درد و صدای کلیک و قفل شدن فک، متغیر می باشد. حتی ممکن است وزوز گوش هم در این اختلال مشاهده شود.

علائم بوی بد دهان- هالیتوزیس

شما ممکن است همیشه متوجه بوی بد دهان خود نباشید. علت آن اینست که سلول های مسئول شناسائی بو در بینی بالاخره برای استشمام بو استفاده می شوند. سایر افراد ممکن است متوجه بوی دهان شما شوند و با دور شدن از شما هنگام صحبت و یا مواجهه با شما، واکنش نشان دهند.

مسائل مرتبط با بوی بد دهان و تنفس بدبو

هالیتوزیس معمولا با بهداشت بد دهان و دندان، سیگار، بیماری لثه، غذا و دارو و خشکی دهان ارتباط دارد. این حالت در صبح ممکن است طبیعی باشد. در اطفال می تواند نشانه عفونت باشد. در هر حالت می بایست مشکل زمینه ای بیمار برطرف شود.

Top