ادامه موضوع

پیوند بافت لثه

شبکه های اجتماعی مربوط

 

برخی از پزشکان سایت

 
فِلپ برای توضیح بیماری های لثه ای به کار می روند. لثه ها می بایست در اطراف دندان ها به خوبی قرار بگیرند و آن ها را بپوشانند تا بتوانند از بخش های حساس آن ها محافظت کنند – مثل ریشه ها و اعصاب دندان- و همانند درختان ریشه های دندان ها هم باید به صورت محکمی در لثه های ما کاشته شوند تا استوار بایستند و نه به کنار بیفتند و نه بیرون بیفتند.

التهاب لثه و یا ژنژیویت (gingivitis) بیماری در فضای اطراف دندان ها است و بسیار هم شایع می باشد و اکثر افراد با باکتری هایی که در سطح لثه ها ایجاد می شوند درگیر هستند. دندانپزشک می تواند از بیماری لثه جلوگیری کند، اگر ما وظایف خود را به درستی انجام دهیم مثل مسواک زدن و استفاده از نخ دندان و بررسی های منظم هر 6 ماه یک بار و تمیز کردن دندان ها به طور مرتب. اگر بیماری لثه را درمان نشده به حال خود رها کنیم، ژنژیویت خفیف تا متوسط می تواند زمینه ی بیماری لثه ای پیشرفته را ایجاد کند و درمان های تهاجمی و جدی تری برای حفظ دندان ها لازم می شود.

دندانپزشک بررسی می کند که آیا جراحی برای بیماران لازم است یا که خیر و آیا این جراحی دندان های فرد را در مدت بیشتری حفظ می کند. حفظ دندان ها، هدف اولیه در دندانپزشکی است.

جراحی لثه ها و یا بافت های اطراف دندانی، وقتی انجام می شود، شامل قطع کردن بخش هایی برای تحریک رشد بافت های جدید می باشد، گاهی اوقات، بافت های جدید و تازه نیاز به گرافت (پیوند) دارند.

دلایل انجام جراحی لثه

جراحی لثه و بافت های اطراف دندانی، اولین راه برای درمان مشکلات لثه نمی باشد. اکثر مواقع، یک مداخله است که پس از امتحان بسیاری از روش های درمانی غیر جراحی و با قدرت تهاجم کم تر اتخاذ می شود. اگر چه افرادی که دیرتر به سراغ درمان می روند، در واقع در زمانی که پیشرفت بیماری لثه ای آن ها ممکن است زودتر گزینه های جراحی را مطرح کند، ولی ممکن است پزشک هم به آن ها این توصیه را در ابتدا نکرده باشد. اغلب، دندانپزشک اولین فردی است که اولین نشانه های بیماری لثه ای را متوجه می شود و آن را بیان می کند شامل ژنژیویت و یا بیماری لثه ای پیشرفته تر و برنامه ی درمانی ممکن است از تمیز کردن عمقی تا رسیدن به ریشه ها که برنامه ریزی و پوسته پوسته شدن نام دارد تا درمان های تکمیلی توسط متخصص دندان و لثه متغیر باشد.

پریودنتیست ارزیابی می کند که پسرفت لثه تا چه حدی عمیق است و تا کجا بافت های لثه ای از دندان ها دور شده اند. آن ها میزان پیشرفت را مشخص می کنند و معمولا از معیار میلی متر استفاده می کنند، توسط تمیز کردن ریشه دندانی با استفاده از آنتی بیوتیک، داروهای آنتی میکروبیال و سایر داروها برای مبارزه با رشد باکتری ها در زیر خط لثه ای و در خارج در مرحله ی مراقبت در منزل که باید بهداشت دهان و دندان در حد عالی باشد و از دهان شویه ها و مسواک های مخصوص استفاده شود. اگر عمق بافت های لثه ای و یا بافت های اطراف دندان ها کم نشود و پس از درمان در اطراف دندان ها به مرور زمان سفت شوند، ممکن است در ادامه کار بعدی جراحی باشد که می توان آن را انجام داد.

تخمین زده شده است که نیمی از موارد بیماری های لثه ای شدید در اثر استعمال دخانیات ایجاد می شود، ولی نیمی دیگر از موارد به علت بهداشت پائین دهان و دندان، شرح حال خانوادگی بیماری لثه ای و مشکلات سلامتی و یا آسیب های دهانی در اثر مراقبت های دهان و دندان ایجاد می شود. در افراد سیگاری احتمال ایجاد بیماری لثه ای 3 برابر افرادی است که هرگز سیگار نکشیده اند ولی در میان افراد غیر سیگاری، افرادی هستند که دقیقا بهداشت دهان و دندان را رعایت می کنند و فقط به علت زمینه های ژنتیکی در معرض پسرفت بافت لثه ای قرار دارند، سایرین که به سختی مسواک می زنند، در آن ها آسیب لثه رخ می دهد و مواردی هم هستند که بافت های ضعیف و یا نازک دارند.

بدون در نظر گرفتن علت و یا منبع ایجاد مشکلات لثه و بافت های اطراف دندانی، وقتی که این مشکلات شناسایی شد، می بایست ترمیم شوند و با مداخله ی به جا و حرفه ای بهبود یابد و از تمام توصیه هایی که برای داشتن بافت لثه ای سالم لازم است، در زمانی که درمان به پایان می رسد، پیروی کنند.

اگر معیارهای پیشگیری به خوبی اثر نکند و اگر شما در مرحله ای باشید که به جراحی نیاز داشته باشید، آسیب نمی تواند برگردد ولی می توانید آن را با کمک دندانپزشک، پریودنتیست و یا جراح دهان اصلاح کنید و گاهی اوقات لازم است که 2 نفر از این متخصصین و یا بیشتر با هم همکاری کنند تا مشکل شما بر طرف شود. به هر حال اصلاح بافت لثه زمان بر است، در حالی که به داشتن بهداشت کافی در زمان انجام ترمیم بستگی دارد.

جراحی پیوند لثه (استفاده از گرافت)

در مواردی که جراحی لثه لازم می شود، بافت لثه تقریبا همیشه پسرفت می کند، پس نمی تواند مدت زیادی کل ریشه ی دندان را بپوشاند و یا به اندازه ی کافی به دندان برسد تا به خوبی به آن بچسبد و پایداری دندان ها را حفظ کند. دندان ها ممکن است شل شوند و هدف از جراحی باز سازی مجدد بافت لثه ای از دست رفته است. با استفاده از تکنیکی به نام جراحی فلپ، پریودنتیست و یا جراح دهان و دندان می تواند نواحی از لثه را که نیاز به رستوریشن (روش های بازسازی دندانی شامل روكش ها، بريج ها) دارد برش دهد و در حالی که بافت لثه از دست رفته، بخش های در معرض دندان ها را می تواند تا عمق تمیز کند و با داروهای از بین برنده باکتری ها درمان کند.

به علت آن که التهاب بافت های اطراف دندان و یا بیماری لثه باعث می شود تا لثه ها از سطح دندانی پسرفت کنند و تحلیل بروند، پلاک و باکتری ایجاد می شود و مناطق مرطوبی بین دندان ها و لثه شکل می گیرد. در ادامه بدن سلول هایی را برای مقابله با عفونت می فرستد و این سلول های ایمنی طبیعی اغلب استخوان و بافتی را که عفونت دارد تخریب می کنند. عوامل بی حس کننده و یا بی حسی موضعی هم ممکن است برای این جراحی استفاده شود، و متخصص بیماری های لثه ممکن است پیشنهاد کند که بیمار پیش از انجام روشی برای کاهش درد در زمان جراحی و پس از آن از داروهای کاهنده ی درد استفاده کند.

وقتی که جراحی کامل می شود و ریشه های دندانی برداشته می شوند، فلپ ها یا بخیه زده می شوند و یا بالا آورده می شوند تا ترمیم بیابند و یا روش جراحی ثانویه ای ممکن است لازم شود. اگر از دست دادن بافت استخوانی خیلی شدید باشد، ممکن است این روش جراحی شامل پیوند استخوان و بافت هم بشود. ممکن است استخوان در طرفین خود صاف باشد و یا برجستگی داشته باشد و استخوان طبیعی و یا مصنوعی در آن پیوند زده می شود و زمانی به آن داده می شود که اتصال پیدا کند. رشد استخوانی در واقع می تواند از راه گرافت جراحی ایجاد شود و پروتئین هایی که بازسازی استخوان را تحریک می کنند، هم می توانند برای تولید و بازسازی استخوانی به کار روند.

بافت لثه، توانایی محدودی برای رشد دوباره و یا ترمیم دارد. وقتی که بافت لثه از بین می رود، این روند غیر قابل برگشت است. پس از انجام گرافت استخوانی و قرار دادن آن در محل مناسب و با تکمیل و یا پیشرفت روند ترمیم، روشی که رژنریشن هدایت شده ی بافتی نام دارد، می تواند شروع شود. بافت های نرم به طور کاملی دوباره بازسازی نمی شوند ولی می توان آن ها را از نواحی دیگری آورد (معمولا از سقف دهان) و در نواحی که بافت لثه پسرفت کرده است، پیوند زده می شود و ریشه ها ممکن است در معرض قرار بگیرند. گاهی اوقات بخشی از ماده ای که شبیه مش است، در بین سطح سخت دندان و سطح یا سطح استخوانی و بافت لثه قرار داده می شود و بافت جدید دوباره رشد می کند و به اطراف دهان می رسد. روش دیگر، برداشت بخشی از بافت است از محل دیگر که فلپ نام دارد، و در ادامه پیوند آن با بافت پسرفت کرده ی باقیمانده در بخش زیرین انجام می شود. بافت جدید در بالای ناحیه ی تحلیل رفته قرار داده می شود تا نواحی ریشه دندان را که در معرض قرا گرفته است بپوشاند و به بافت های اطراف دندان پیوند زده می شود.

پس از انجام جراحی لثه چه انتظاری باید داشته باشیم

هر فردی که در دندان وی و لثه ی او تکه ی غذایی گیر کرده باشد، می داند که بافت لثه بسیار حساس است و ممکن است در این حالت درد ایجاد شود. جراحی لثه بر روی نواحی از دهان با پایانه های عصبی زیاد متمرکز می شود ولی در مواردی که به مداخله ی جراحی نیاز است، احتمال دارد که دندان ها و لثه ها به مرور زمان باعث درجاتی از ناراحتی و مشکلات شوند. حساسیت دندانی، تحریک لثه ها و یا گیر کردن ذرات در حفرات دندانی ممکن است در زمان تحریکات در زمان رویارویی با جراحی لثه شایع باشد و بی حسی ناحیه با بیحسی موضعی احتمالا می تواند از ایجاد درد بیشتر در طی این روش پیشگیری کند. پس از انجام جراحی، در زمانی که درد و حساسیت ممکن است متوسط تا شدید باشد، این مشکلات با داروهای کاهنده ی درد بدون نسخه که در بازار در دسترس می باشند (OTC) و یا داروهای کوتاه مدت ضد درد بهبود می یابد. اگر درد پس از حدود 3 روز پابرجا باشد، توصیه می شود که بیمار توسط جراح ویزیت شود و بررسی های لازم به عمل بیاید.

بیشتر روش های جراحی که بر روی بافت لثه انجام می شود، بر روی بافت های اطراف دهان انجام می شود و پوششی برای آن ایجاد می شود که کیسه و پوشش نرم و شکل پذیری است که از نواحی پیوند زده شده بافتی برای حدود 2 هفته و یا بیشتر و یا کمتر محافظت می کند. بخیه ها یا خودبخود جذب می شوند و یا باید حدود 10 روز پس از جراحی کشیده شوند، که در زمان دوره ی پیگیری و معاینه است که جراح دهان و دندان و یا پریودنتیست آن را انجام می دهد. تمیز نگه داشتن دهان و دندان بدون اختلال در محل جراحی در این زمان بسیار مهم است، در واقع از نظر پیشگیری از ایجاد عفونت. دهان شویه ی ضد میکروبی هم ممکن است بخشی از مراقبت های دهان و دندان پس از این روش جراحی باشد.

خونریزی و تورم که خطر شکل گیری عفونت را افزایش می دهد، هم ممکن است در 2 تا 3 روز پس از انجام این روش جراحی رخ دهد و خوردن و آشامیدن هم ممکن است برخی مشکلات را برای بیمار ایجاد کنند، به طوری که لثه و دندان ها ممکن است پس از انجام هر نوع اقدامی بر روی بافت های اطراف دندان و لثه های بسیار حساس شوند و بویژه پس از انجام یک روش جراحی تهاجمی. همچنین ممکن است که حساسیت طولانی مدتی نسبت به غذاهای سرد و یا گرم و همینطور نسبت به سایر محرک ها در این بیمار وجود داشته باشد. این موارد می تواند با دندانپزشک شما به بحث و تبادل نظر گذاشته شود و یا در مورد بهداشت پس از درمان در چندین ماه پس از جراحی و یا زودتر می توانید با پزشک خود مشورت کنید.

مراقبت مناسب از دندان ها و لثه ها پس از انجام هر نوع روش جراحی بسیار مهم است. نواحی دارای گرافت و نواحی پیوند زده شده در بافت های لثه ای ممکن است به تحلیل لثه ای حساس تر باشند و زودتر دچار آسیب شوند و ممکن است در سطح ریشه های دندان، وقتی مراقبت دهان و دندان فراموش شود، حفراتی ایجاد شود ولی معمولا این ها خفیف هستند. تمیز کردن آرام دندان ها با یک مسواک نرم و پیگیری هر نوع توصیه ای توسط دندانپزشک و یا پریودنتیست می تواند به شما در حفظ سلامت لثه کمک کند.
 
 
دسته بندی
بیماری‌های لثه » درمان بیماری‌های لثه
 

جستجوی پزشک

 
تخصص
استان/شهر
منطقه
 
 
نام پزشک
حداقل۳ حرف
استان/شهر
 
 

برخی از تمرینات

با دستگاه سیم کش

کلین اند پرس

حرکت دو ضرب با کتل بل

خم شدن به پهلو با میله هالتر

حرکت دادن توپ تمرین به عقب و جلو

پرس بردفورد/ راکی

Top