ادامه موضوع

ایمپلنت های دندانی
متخصص ارتودنسی و دستگاه های متحرک و پلاک ها
ارتودنسی دندان چیست؟
پُر کردن دندان
انواع دندان مصنوعی
سفید کردن دندان
آیا ایمپلنت های دندانی برای من مناسب است؟
بررسی اجمالی بریج دندانی به جای دندان از دست رفته
 

برخی از پزشکان سایت

 
ایمپلنت های دندانی که امروزه با آن ها آشنایی داریم در سال 1952 توسط یک ارتوپد سوئدی به نام پر اینگوار برانمارک ساخته شده است. امروزه از آن ها برای جایگزین دندان از دست رفته استفاده می شود. از لحاظ خصوصیات آن، ایمپلنت دندان شامل نصب قطعه ای ( دندان ) به روش جراحی در استخوان فک است که به مرور زمان به استخوان جوش می خورد و محکم می شود. ایمپلنت می تواند جایگزین دندان از دست رفته شود یا به عنوان پایه ای برای قراردادن بریج به کار رود. ایمپلنت دندان دندان مصنوعی را در فک مستقر می کند و مانند دندان مصنوعی است با این تفاوت و مزیت که به خودی خود به استخوان متصل شده و نیازی به اتصال به دندان های مجاور ندارد. جوش خوردن دندان با استخوان فک اوسئواینتگریشن نامیده می شود. بیشتر ایمپلنت های دندانی از تیتانیوم ساخته می شوند که بدون پس زدن از سوی بدن فرد به راحتی با استخوان جفت شده و جوش می خورد. به مرور زمان، پیشرفت فن آوری و علوم سبب بالا رفتن مزایا و بهبود نتایج حاصل از به کارگیری ایمپلنت های دندانی شده است. امروزه میزان موفقیت استفاده از ایمپلنت دندان نزدیک به 98 درصد است.

چه موقع باید از ایمپلنت دندان استفاده کنیم؟  

ایمپلنت دندان می تواند جایگزین یک دندان یا چند دندان باشد. هدف از قرار دادن ایمپلنت به جای دندان طبیعی حفظ عملکرد دندان یا زیبایی آن است. به طور کلی سه گزینه برای جایگزین کردن ایمپلنت به جای دندان مطرح است:
  1. استفاده از تجهیزات دندانی متحرک ( دندان مصنوعی کامل یا بخشی از آن )
  2. ثابت نگه داشتن بریج دندان
  3. ایمپلنت دندان. انتخاب هر یک از گزینه ها ی یاد شده به عوامل متعددی بستگی دارد. این عوامل عبارتند از:
  • محل دندان از دست رفته
  • کیفیت و کمیت استخوان فک که قرارست محل قرار گرفتن ایمپلنت باشد
  • سلامت بیمار
  • هزینه ی آن
  • اولویت های بیمار
جراح متخصص محل مورد نظر را بررسی و بیمار را معاینه می کند تا وضعیت وی جهت قرار دادن ایمپلنت را بسنجد.
انتخاب بیمار برای استفاده از ایمپلنت مزایای زیادی در بر دارد. ایمپلنت های دندان که جایگزین دندان های از دست رفته می شوند بدون تاثیر گذاشتن روی دندان های مجاور یا تغییر دادن آن ها در جای مناسب قرار می گیرند. به علاوه، از آن جا که ایمپلنت دندان با بافت استخوانی فک جوش می خورد، از ثبات کافی برخوردارست و عملکرد و ظاهری مانند دندان خود فرد دارد.

انواع ایمپلنت های دندان کدامست؟ تفاوت بین آن ها در چیست؟

از لحاظ تاریخی دو نوع ایمپلنت دندان وجود دارد:
  1. آندو استیل
  2. ساب پریواستیل
ایمپلنت آندواستیل " درون استخوانی " است یعنی روی استخوان فک و در زیر بافت لثه قرار می گیرد. ایمپلنت ساب پریواستیل امروزه مورد استفاده قرار نمی گیرد زیرا درمقایسه با ایمپلنت های آندواستیل، با دوام نبود.

اگر چه عملکرد ایمپلنت جایگزین شدن به جای دندان فرد است، کاربردهای دیگری هم در دندانپزشکی دارد. به سبب ثبات و استحکامشان، ایمپلنت ها ی دندان می توانند برای نگه داشتن دندان مصنوعی به عنوان پایه به کار روند و یک مجموعه ی متناسب و باثباتی را فراهم کنند. همچنین، برای کارهای اورتودنسی، مینی ایمپلنت هایی ساخته شده است که به صورت موقتی به کار می روند ( TAD) و دندان ها را به جای مناسب حرکت می دهند. مینی ایمپلنت ها کوچک اند و به صورت موقتی به استخوان متصل می شوند تا لنگرگاهی برای جا به جا شدن دندان ها باشند. این ایمپلنت ها بعد از قرارگرفتن دندان ها در جای مناسب و دلخواه خارج می شوند.

آیا قرار دادن ایمپلنت دندان دردناک خواهد بود؟

جراحی ایمپلنت دندان تحت بیحسی موضعی انجام می شود و بنابراین در حین عمل دردی احساس نمی شود. پس از بی اثر شدن بیحسی، شرایط بعد از عمل در هر فردی متفاوت خواهد بود. اما به طور کلی، بیشتر افراد احساس ناراحتی مشابه با کشیدن دندان خواهند داشت. این درد با مصرف مسکن های بدون نیاز به نسخه مانند ایبوپروفن یا استامینوفن تسکین می یابد.

جراحی ایمپلنت چگونه انجام می گیرد؟

در مرحله ی معاینه بالینی جراح محل قرار گرفتن ایمپلنت را همراه با تصاویر مربوط به آن ( سی تی اسکن یا تصویر برداری با اشعه ایکس ) بررسی می کند. پس از معاینه و بررسی دقیق اگر جراح تشخیص دهد که امکان انجام عمل ایمپلنت دندان وجود دارد بیمار را مطلع می سازد.

جراحی ایمپلنت تحت بیحسی موضعی انجام می شود. به کمک دریل و ابزارهای خاص ایمپلنت دندان ( از جنس تیتانیوم ) در محل مورد نظر قرار داده می شود. سپس جراج لثه را بخیه می زند و دوره ی ترمیم زخم و بعد از عمل شروع می شود. مدت زمان ترمیم به کیفیت استخوان فک بیمار بستگی دارد. روند بهبودی 2 تا 6 ماه به طول می انجامد. در این مدت جوش خوردن ایمپلنت با استخوان فک یا اوسئو اینترگریشن صورت می گیرد. باید مراقب بود که در این مدت فشار یا ضربه ای به ایمپلنت وارد نشود.

پس از گذشت مرحله ی بهبودی ایمپلنت بررسی می شود تا معلوم شود که با فک جوش خورده است یا نه. اگر مشخص شد که استخوان با ایمپلنت جوش خورده است قطعه ای پروتز توسط پیچ به ایمپلنت متصل می گردد. این قطعه " نیم پایه " نامیده می شود. این قطعه دندان یا " روکش " را در جای خود نگه می دارد. دندانپزشک این قطعه را در استخوان فک قرار داده و سپس روکش یا تاج دندان قالب گرفته شده را روی آن می نشاند. روکش یا تاج دندان به کمک پیچ یا ماده ی مخصوص به قطعه ی پروتز متصل می گردد.

لازم به ذکر است که ممکنست پیش از جراحی ایمپلنت نیاز به انجام جراحی دیگر داشته باشیم. اگر کیفیت استخوان فک خوب نباشد، گرفت یا پیوند استخوان انجام می شود. یعنی بیمار وضعیتی دارد که در آن ایمپلنت باید به ناحیه ی خلفی فک بالا متصل گردد و به سبب وجود سینوس های فکی، استخوان این ناحیه کیفیت مناسب ندارد و در نتیجه باید پیوند استخوان انجام گیرد. این عمل " برجسته سازی سینوس " یا " لیفت سینوس " نامیده می شود و در آن کف سینوس توسط پیوند استخوان تقویت می شود. بدین ترتیب استخوان این ناحیه به اندازه ای محکم می شود که بتواند ایمپلنت را در خود جای دهد.

عمل " اصلاح استخوان فک یا اصلاح لبه " هم در محلی انجام می شود که استخوان کافی ندارد. لبه به استخوان فک گفته می شود که دندان ندارد. استخوان یا جایگزین استخوان برای برجسته کردن لبه یا استخوان فک به کار می رود تا محل مناسب و محکمی برای استقرار ایمپلنت شود.

هزینه ی عمل ایمپلنت چقدر است؟
هزنیه ی ایمپلنت یک دندان به محل آن و جراحی که عمل را انجام می دهد بستگی دارد.

خطرها و عوارض احتمالی ناشی از ایمپلنت دندان کدامست؟

با هر عمل جراحی، همواره خطرها و عوارضی وجود دارد که بیمار را تهدید می کند. جراحی ایمپلنت دندان هم خطرها و عوارضی را در بر دارد. مهم ترین نکته برنامه ریزی محتاطانه جهت انجام جراحی ایمپلنت با درنظر گرفتن وضعیت جسمی بیمار است. مانند همه ی جراحی های دهان و دندان، احتمال وجود اختلالات خونی، عفونت، آلرژی، وضعیت پزشکی بیمار و داروهای وی باید پیش از انجام عمل بررسی شود. خوشبختانه، میزان موفقیت بالاست و ناکامی های این عمل شامل عفونت، شکستن ایمپلنت، حجیم بودن ایمپلنت، آسیب دیدن نواحی مجاور ( اعصاب، عروق خونی، دندان ها )، قرار نامناسب ایمپلنت در استخوان فک و کیفیت و کمیت نداشتن استخوان فک است. لازم به یاد آوری است که برنامه ریزی محتاطانه و دقیق توسط یک جراح ماهر از بروز عوارض یاد شده پیشگیری می کند. در بیشتر موارد می توان اقدام به جراحی ایمپلنت را پس از گذشت دوره ی بهبودی، تکرار کرد.

پس از جراحی ایمپلنت چه مراقبت هایی لازمست؟

عمل جراحی ایمپلنت با خطر بروز عفونت همراه است که به نام " التهاب اطراف ایمپلنت " شناخته می شود. در این عارضه التهاب بافت پیرامون استخوانی که ایمپلنت را در بر دارد بروز می کند. پس از جراحی ایمپلنت دندان لازمست که مراقبت های لازم در منزل و مطب پزشک انجام شود تا از بروز این عارضه جلوگیری به عمل آید. مراقبت های خانگی شامل مسواک زدن و استفاده از نخ دندان جهت دور نگه داشتن ذرات غذا و جرم از اطراف ایمپلنت است. در مطب هم باید ابزارهای مناسب برای تمیز کردن ایمپلنت ها به کار رود تا بتوان جرم های سخت و کلسیفیه شده را از دور ایمپلنت پاک کرد.
 
 
دسته بندی
درمان بیماری‌های دهان و دندان » درمان
 

جستجوی پزشک

 
تخصص
استان/شهر
منطقه
 
 
نام پزشک
حداقل۳ حرف
استان/شهر
 

پرسش و پاسخ های مربوط

 

برخی از تمرینات

پشت بازو خوابیده

چرخش به خارج با تسمه

کش ورزشی و میله EZ

پرس شانه با سیم کش

پرس پشت بازو ایستاده

با نیمکت لاری

Top