کودک نوپای شما یک فرد کوچک پرمشغله است. او از بازی کردن لذت می برد و تجربه تکان دادن، پرتاب، انداختن و ضربه زدن به چیزها را دوست دارد. او برای این که بفهمد چه کارهای مختلفی انجام بدهد و این که با چیزهای اطراف خود چه کار می تواند بکند، از آزمون و خطا استفاده می کند. او از بلوک ها برج های کوچکی می سازد، با مداد یا مداد شمعی خط خطی می کند و وسیله ها را در سبد می ریزد.

12 تا 15 ماهگی زمان بسیار مهمی برای رشد احساسی و اجتماعی کودک نوپا است چون اضطراب جدایی از 14 ماهگی به اوج خود می رسد. در این سن کودک شروع به نشان دادن همدلی نیز می کند. برای مثال ممکن است وقتی کسی را در حال گریه کردن می بیند غمگین یا ناراحت بشود. همدلی فهمیدن احساس دیگران است که وقتی کودک بزرگ می شود برای ایجاد رابطه او با دیگران اهمیت زیادی دارد.

در این زمان صدا درآوردن های بی معنی کودک تمام می شوند و کودک شروع به ادای کلمات کامل واقعی می کند. اما هنوز حرف نمی زند و با غرغر کردن، سر تکان دادن و اشاره کردن با شما ارتباط برقرار می کند. حتی ممکن است در جواب سوالات شما به چیزها یا افرادی که می شناسد اشاره کند.

در رشد زبان کودک، انتظار شنیدن یک یا دو کلمه را در حدود 12 ماهگی کودک و تا شش کلمه (یا حتی بیشتر) را در 15 ماهگی او داشته باشید. در این دوره کودک اسم اجسامی را که برایش آشنا هستند بیان کرده و می گوید.

در خلال این ماه ها کودک نوپا بدون کمک شما یا کمک گرفتن از یک تکیه گاه مثل مبل می ایستد و احتمالا به تنهایی راه رفتن را شروع می کند. وقتی راه رفتن کودک بهتر شد ممکن است از پله ها یا حتی مبلمان بالا برود. اگر او هنوز به تنهایی راه نمی رود خیلی نگران نباشید. بعضی بچه ها تا 18-15 ماهگی به تنهایی راه نمی روند.

کارهای دیگری که ممکن است بچه ها در این سن شروع به انجام آن ها کنند عبارتند از:
  • بغل کردن شما
  • اشاره کردن به اعضای بدن یا اسباب بازی های مورد علاقه اش وقتی شما نام آن ها را می برید
  • نوشیدن از لیوان –احتمالا با کمی ریختن مالعات از لیوان- و استفاده از قاشق
  • انجام دستورالعمل های ساده –مثلا وقتی به کودک می گویید لطفا این قطعه را به من بده، لازم نیست به او نشان بدهید چه کار بکند.
  • سعی می کند هنگام پوشاندن لباس هایش به شما کمک کند، اغلب اوقات با باز کردن دست هایش برای پوشیدن آستین یا بلند کردن پاهایش برای پوشیدن کفش.

کمک به رشد کودک نوپا در 15-12 ماهگی

در این جا موارد ساده ای عنوان می شوند که می توانید برای کمک به رشد کودک در این سن انجام بدهید:
  • کودک را زیاد در آغوش بگیرید، نوازش کنید و ببوسید: همدلی و توجه مثبت برای رشد احساسی کودک خوب مفید هستند. اما انتظار نداشته باشید کودک همیشه جواب این همدلی و احساسات را بدهد. او هنوز در حال یادگیری این موضوع است که احاساتش چگئنه کار می کنند  و چطور باید با دیگران همراه بشود.
  • بازی شیوه مهمی برای این است که کودک بفهمد وسیله ها چگونه کار می کنند بنابراین برای بازی در داخل خانه و بازی در فضای آزاد برای کودک خود وقت بگذارید. اسباب بازی های قابل تغییر و تنظیم برای بازی عالی هستند – بلوک های خانه سازی (لگو)، لیوان آب، ظرف بستنی و جعبه های کارتنی را امتحان کنید. کودک عاشق این است که بازی هایی مثل تاپ تاپ خمیر یا دالی موشک با شما انجام بدهد.
  • هر چه بیشتر با کودک صحبت کنید بهتر است: گفتن اسم هر چیزی و صحبت کردن در مورد آن ها –اعضای بدن، اسباب بازی ها و لوازم خانه مانند قاشق یا صندلی- می توانند به توسعه مهارت های زبانی کودک کمک کنند. می توانید گفتگو با کودک را به تدریج افزایش بدهید. برای مثال ممکن است صندلی به صندلی بزرگ، صندلی قرمز یا حتی صندلی قرمر بزرگ تبدیل شود. و می توانید چیزی را که کودک می گوید تکرار کنید –به عنوان مثال اگر کودک می گوید "مامان" شما هم بگویید "مامان".
  • با گوش دادن به کودک و جواب دادن به او به گفتگوی کودک معنا بدهید. این کار گفتگویی دوجانبه ایجاد می کند و به شکل گیری مهارت های ارتباطی کودک کمک می کند. این کار باعث می شود کودک احساس ارزشمندی و دوست داشته شدن بکند.
  • برای کودک نوپای خود کتاب بخوانید: با با هم کتاب خواندن، قصه گفتن، آواز خواندن و لالایی خواندن می توانید گفتگو و تخیل کودک را تقویت کنید.
  • کودک را به حرکت کردن تشویق کنید: این کار به کودک کمک می کند ژست بگیرد و ماهیچه های خود را تقویت کند و مبنایی برای حرکات پیچیده تر مانند ایستادن، راه رفتن و دویدن فراهم کند. اما به ایمن ساختن خانه خود نیز توجه داشته باشید. خوب است وقتی کودک اطراف خود را بررسی می کند شما در کنار او باشید چون به او احساس می کند احساس امنیت داشته باشد و اعتماد به نفس پیدا کند.
  • مهارت های روزمره مانند استفاده از قاشق، نوشیدن از لیوان و برداشتن کلاه را پرورش بدهید. این مهارت ها هم شامل مهارت های حرکتی زمخت و هم شامل مهارت های حرکتی ظریف و همچنین شامل توانایی کودک برای فکر کردن در مورد کاری که انجام می دهد هستند. اما گاهی اوقات باید صبور باشید. برای مثال، کثیف کاری در زمان غذا خوردن یکی از راه های یادگیری به تنهایی غذا خوردن برای کودک است.

پدر و مادر کودک نوپا بودن

شما و کودکتان هر روز چیز جدیدی در مورد هم یاد خواهید گرفت. وقتی کودک نوپای شما رشد می کند، در مورد نیازهای او و چگونه برآوردن این نیازها اطلاعات بیشتری کسب می کنید.

در واقع شما به عنوان یک پدر یا مادر همیشه در حال یادگیری هستید. هر پدر و مادری اشتباه می کنند و با تجربه کردن یاد می گیرند. داشتن اعتماد به نفس در مورد چیزی که می دانید خوب است و همین طور خوب است بپذیرید چیزهایی را نمی دانید و سوال کنید –اغلب اوقات سوالات "احمقانه" بهترین نوع سوالات هستند!

سلامت روحی و بدنی خود شما بخش مهمی از پدر یا مادر بودن است. اما بسیاری از والدین با متمرکز ساختن تمام توجه خود بر کودک، فراموش می کنند به خود توجه داشته باشند یا برای خود وقت نمی گذارند. توجه داشتن به خودتان به شما کمک می کند درک، صبوری، تخیل و انرژی مورد نیاز برای پدر یا مادر بودن را پیدا کنید.

اگر احساس خستگی یا ناراحتی یا احساساتی مشابه دارید و نمی توانید با آن ها مقابله کنید، کودکتان را در جایی امن –برای مثال تخت خواب کودک- بگذارید و زمانی را بیرون بگذرانید تا آرام تر بشوید. یا از کسی بخواهی برای مدتی کودک را نگه دارد. هرگز کودک را تکان ندهید چون این کار می تواند باعث خونریزی در مغز و احتمالا آسیب دیدگی دائمی مغز بشود.

چه زمانی کمک بخواهیم؟


اگر هر گونه نگرانی دارید یا یکی از موارد زیر را در کودک 12 تا 15 ماهه تان می بینید با پزشک عمومی یا پزشک خانواده مشورت کنید:
  • کودک با شما تماس چشمی برقرار نمی کند.
  • کودک به صداها توجه نشان نمی دهد.
  • صدا در نمی آورد (غان و غون نمی کند).
  • از تک واژه ها استفاده نمی کند.
  • احساسات و عواطف خود را نشان نمی دهد.
  • به نظر نمی رسد شما را می فهمد.
  • وقتی نام او را صدا می زنید واکنش نشان نمی دهد.
  • سعی نمی کند به شما بگوید چه می خواهد.
  • کارهایی مثل دست تکان دادن یا اشاره کردن را انجام نمی دهد.
  • چهار دست و پا راه نمی رود.
  • با گرفتن جایی یا چیزی نمی ایستد.
  • از یک دست خود خیلی بیشتر از دست دیگرش استفاده می کند.
  • چشمش اغلب اوقات به داخل یا خارج انحراف دارد.
  • اجسام متحرک را با چشم دنبال نمی کند.
  • مهارت هایی را که زمانی داشت به طور مستمر و قابل توجه از دست می دهد.

همچنین اگر نشانه¬های افسردگی پس از زایمان را در خود یا همسرتان مشاهده کردید باید از متخصص بهداشت کمک بخواهید.
بعضی نشانه های افسردگی پس از زایمان عبارتند از احساس اندوه و گریه بی دلیل، احساس زودرنجی، داشتن مشکل در مقابله و احساس اضطراب شدید. اگر این نشانه ها را در خودتان یا همسرتان دیدید از یک متخصص بهداشت کمک بخواهید.

بچه ها با سرعت های مختلفی رشد و پرورش پیدا می کنند. اگر نگران نرمال بودن رشد فرزندتان هستید ممکن است دانستن این موضوع که نرمال انواع مختلفی دارد به شما کمک کند. اما اگر هنوز احساس می کنید مشکلی وجود دارد فرزندتان را برای ویزیت پیش پزشک خانواده یا پزشک عمومی ببرید.
 
 
مجموعه
۱ تا ۳ سال » رشد کودک

ادامه موضوع

Top