احساسات

کودک شما احساسات جدیدی مانند خشم و عجز، گناه، شرم، تملک گرایی و هیجان زدگی را تجربه می کند. اما پرداختن به این احساسات برای کودک مشکل است. ممکن است در نتیجه این اتفاقات قشقرق هایی را ببینید.

اضطراب جدایی در حدود 18 ماهگی به اوج خود می رسد و در دو سالگی معمولا شدت کمتری دارد.
کودک شروع به فکر کردن در مورد احساساتش می کند و ممکن است احساساتش را به کلمات ارتباط بدهد –برای مثال "غمگین". ممکن است کودک با بوسیدن شما یا در آغوش گرفتن عروسک ابراز احساس کند، که این هم بخشی از ایجاد همدلی است.

مهارت های روزمره

در حدود این زمان، کودک دوست دارد مستقل تر باشد و به تنهایی کارهایی را انجام بدهد.
در این سن کودک یاد می گیرد به تنهایی غذا بخورد، می تواند از لیوان و قاشق و شاید چنگال استفاده کند. او به اندازه قبل غذا و نوشیدنی روی خودش و اطراف نمی ریزد.
ممکن است کودک با درآوردن جوراب، کفش و لباس های بدون دکمه سعی کند هنگام لباس پوشیدن کمک کند. در این سن درآوردن لباس برای کودک آسان تر از پوشیدن لباس است.

به طور کلی، نشانه های از پوشک گرفتن کودک از حدود دو سالگی دیده می شوند، هرچند بعضی بچه ها در 18 ماهگی نشانه های آمادگی دستشویی رفتن را نشان می دهند.

وقتی کودک مهارت جدیدی را یاد می گیرد با تحسین و توجه مثبت زیاد دستاوردهای او را جشن بگیرید. کودک را تشویق کودک و کمک کنید به انجام مهارت های روزمره ای که یاد گرفته است، حتی اگر آن کارها برایش سخت هستند، ادامه بدهد.

بازی و یادگیری

بازی کردن مهم است چون بچه با بازی کردن یاد می گیرد.
در این سن، کودک با بازی کردن تصور و خلق می کند –برای مثال با غذا دادن به عروسک یا تظاهر به استفاده از تلفن – و از وقت گذراندن با خواهر و برادرها و بچه های دیگر، حتی اگر به طور مستقیم با آن ها بازی نکند، لذت می برد.

حرف زدن

در این سن کودک از حرف زدن لذت می برد و درست مثل یک فرد بزرگسال از آهنگ صدا و لحن های مختلف استفاده می کند و اغلب اوقات غان و غون کردن را با کلمات واقعی ترکیب می کند. ممکن است کودک از بارها و بارها تکرار کردن یک صدا یا کلمه هم لذت ببرد.

ممکن است کودک در 18 ماهگی از تا 25 کلمه یا حتی بیشتر استفاده کند. در این سن کودک دائم در حال یادگیری کلمات است –معمولا 1 تا 2 کلمه در هفته، یا حتی یک کلمه در روز. او به اجسامی که برایش آشنا هستند، عکس ها، افراد و اعضای بدن اشاره کرده و نام آن ها را می گوید –برای مثال گوش، بینی یا انگشت. در این سن کودک دوست دارد صدای حیوانات را دربیاورد مثل "میو میو".

در این سن کودک اسم خودش و معنای "مال من" را می فهمد. او در درک جملات و دستورات ساده هم پیشرفت می کند، مثل "آن را برای مامان بیار" یا "بیا بریم قدم بزنیم". شما می توانید از چیزهایی که به شما می گوید چیزهای بیشتری را بفهمید.

در دو سالگی، ممکن است کودک بتواند بیشتر از 50 کلمه را بگوید، از جملات 2 تا 3 کلمه ای استفاده کند (برای مثال "ماشین مامان" یا "من می برم") و کلمات "من" و "شما" را بگوید.

حرکت

کودک در 18 ماهگی به تنهایی را می رود و شروع به دویدن می کند. او بدون کمک از پله ها بالا و پائین می رود یا از مبل بالا می رود. پرت کردن توپ و ضربه زدن به آن، خط کشیدن با مداد یا مداد شمعی و ساختن برج های کوچک با لگو همه در برنامه های این سن هستند.

کارهایی که ممکن است کودک در این سن انجام بدهد عبارتند از:
  • "بیشتر" خواستن و "نه" گفتن وقتی از او خواسته می شود کاری انجام بدهد.
  • تقلید از شما –برای مثال ممکن است به جارو زدن کمک کند.
  • به تنهایی در یک صندلی کوچک نشستن
  • راه رفتن و در همان زمان حمل اجسام بزرگ
  • استفاده بیشتر از یک دست در دوسالگی

کمک به رشد کودک نوپا در 24-18 ماهگی

در این جا کارهای ساده ای عنوان می شوند که می توانید برای کمک به رشد کودک در این سن انجام بدهید:
  • در کنار کودک باشید: کودک برای مستقل شدن و پیدا کردن اعتماد به نفس به کمک شما نیاز دارد. او می خواهد اکتشاف کند اما می خواهد شما هم در آن اطراف باشید. این که در زمان اکتشافات او در آن اطراف باشید برای او معنای زیادی دارد. او می داند شما آن جا هستید و به همین دلیل است که اغلب برمی گردد و به شما نگاه می کند و اگر شما را پیدا نکند ناراحت می شود. لازم نیست هر دقیقه بالای سر کودک باشید اما مهم است که نزدیک او باشید.
  • بازی شیوه مهمی برای فهمیدن این موضوع توسط کودک است که وسیله ها چطور کار می کنند، پس برای بازی در داخل و خارج از خانه وقت بگذارید. اسباب بازی های خلاقانه بهترین نوع اسباب بازی ها هستند –لگو، میخ چوبی، لیوان آب، ظرف بستنی و جعبه های مقوایی را امتحان کنید.
  • به کودک فرصت بازی با دیگران را بدهید: بازی راه بسیار خوبی برای پیدا کردن اولین دوست ها و یادگیری چطور با بچه های دیگر بودن است. اما همنوز انتظار شریک شدن و رعایت نوبت را نداشته باشید –بچه های نوپا فکر می کنند مرکز دنیا هستند و همه چیز مال آن ها است.
  • مهارت های روزمره مثل استفاده از قاشق، آب خوردن از لیوان و درآوردن کلاه را پرورش بدهید. این کارها متضمن مهارت های حرکتی عاری از جزئیات و مهارت های حرکتی ظریف و فکر کردن کودک به کاری که انجام می دهد هستند. اما گاهی اوقات باید صبور باشید. برای مثال کثیف کردن در زمان غذا خوردن بخشی از یادگیری به تنهایی غذا خوردن است.
  • حرف زدن بیشتر بهتر است: گفتن اسم چیزهای روزمره و صحبت کردن در مورد آن ها –اعضای بدن، اسباب بازی ها و لوازم خانه مثل قاشق یا صندلی- به پرورش مهارت های زبانی کودک کمک می کند. می توانید افزایش تدریجی گفتگو نیز داشته باشید. برای مثال "صندلی" می شود "صندلی بزرگ"، "صندلی قرمز" یا حتی "صندلی بزرگ قرمز". اگر کودکتان گفت "مامان شیر" ممکن است  جواب بدهید "می خواهی مامان برات کمی شیر بیاره؟"
  • با گوش دادن به کودک و جواب دادن به او، به گفتگویش معنا بدهید. این کار باعث گفتگوی دوجانبه می شود و به شکل گیری مهارت های ارتباطی کودک کمک می کند. این کار باعث می شود کودک احساس دوست داشته شدن و ارزشمندی کند.
  • برای کودک کتاب بخوانید: می توانید با باهم کتاب خواندن، قصه گفتن، آواز خواندن و لالایی گفتن تصور و صحبت کردن کودک را تقویت کنید.
  • کودک را به حرکت کردن تشویق کنید اما به این نکته نیز توجه داشته باشید که چگونه خانه را برای حرکت کودک در آن امن و بی خطر می کنید.

پدر و مادر یک کودک نوپا بودن

شما و کودکتان هر روز کمی بشتر در مورد هم یاد می گیرید. با رشد و بزرگ تر شدن کودکتان، در مورد چیزهایی که کودک نیاز دارد و این که چطور می توانید این نیازها را برآورده کنید چیزهای بیشتری یاد می گیرید.

در واقع شما به عنوان یک پدر یا مادر همیشه در حال یادگیری هستید. هر پدر و مادری اشتباه می کند و با تجربه کردن یاد می گیرد. داشتن اعتماد به نفس در مورد چیزی که می دانید خوب است. و همچنین پذیرفتن این موضوع که چیزی را نمی دانید و پرسیدن سوال در مورد آن ها بسیار خوب است –اغلب اوقات سوالات "احمقانه" بهترین نوع سوالات هستند!

سلامت جسمی و روحی خود شما بخش مهمی از پدر یا مادر بودن است. اما با بسیاری از پدر و مادرها با تمام تمرکزی که روی مراقبت از کودک دارند، فراموش می کنند به خودشان برسند یا برای این کار وقت پیدا نمی کنند. توجه به خودتان به شما کمک می کند درک، صبوری، تصور و انرژی مورد نیاز برای پدر یا مادر بودن را به دست بیاورید.
اگر احساس خستگی، ناراحتی و امثال آن ها را دارید و نمی توانید با این حس ها مقابله کنید، کودکتان را در جایی امن (برای مثال تخت خواب کودک) بگذارید و مدتی از خانه بیرون بروید تا آرام تر بشوید. هرگز کودک را محکم تکان ندهید چون می تواند باعث خونریزی در داخل مغز و احتمالا آسیب دیدگی دائمی مغز بشود.

زمان کمک خواستن

اگر درباره موضوعی نگران هستید یا یکی از موارد زیر را در کودک 18 ماهه تان می بینید با پزشک عمومی یا پزشک خانواده مشورت کنید:
  • لذت نبردن از تماس چشمی یا در آغوش گرفتن و در آغوش گرفته شدن
  • نگفتن حتی یک کلمه
  • انجام ندادن دستورات ساده –برای مثال "لطفا توپ را به من بده"
  • عدم اشاره کردن، دست تکان دادن به نشانه خداحافظی یا استفاده از ژست های دیگر
  • عدم تظاهر طی بازی کردن –برای مثال تظاهر به برگزاری میهمانی چای یا غذا دادن به عروسک
  • نشان ندادن احساسات
  • به تنهایی راه نرفتن
  • استفاده خیلی بیشتر از یک دست در مقایسه با دست دیگر (معمولا بچه ها تا قبل از دوسالگی از یک دست بیشتر از دست دیگر استفاده نمی کنند)
  • مشکل در دیدن یا شنیدن
  • نگفتن حدود 50 کلمه
  • با هم به کار نبردن دو کلمه
  • عدم توانایی در اجرای دستورات ساده –برای مثال "لطفا توپ را به من بده"
  • تقلید نکردن از کارها و کلمات –برای مثال موقع خواندن "سر، شانه، زانو و انگشت"
  • پیش شما نیامدن برای ابراز احساس یا راحتی
  • عدم توانایی در بالا و پایین رفتن از پله ها، حتی با تکیه دادن به شما یا نرده
  • عدم توانایی در دویدن
  • مشکل بودن برداشتن و نگه داشتن اجسام –برای مثال مداد یا مدادشمعی

در هر سن کودک اگر مشاهده کردید کودک مهارت هایی را که از قبل داشت به طور قابل توجه و مستمر از دست می دهد، به متخصص کودک مشورت کنید.
همچنین در صورت مشاهده نشانه های افسردگی در خود یا همسرتان باید با متخصص مشورت کنید.
از جمله نشانه های افسردگی عبارتند از احساس غمگینی و گریه بی دلیل، احساس زودرنجی، داشتن مشکل در کنار آمدن با مسائل و احساس اضطراب شدید. اگر هر یک از این نشانه ها را در خود یا همسرتان مشاهده کردید از یک متخصص کمک بخواهید.
 
 
مجموعه
۱ تا ۳ سال » رشد کودک

ادامه موضوع

Top