در این سن کودک می تواند چه کارهایی انجام بدهد؟

در این سن کودک شروع به فهمیدن تفاوت بین چیزها می کند. این دنیا جای پیچیده ای است و کودک شروع به فهمیدن این موضوع می کند. او درکی ابتدایی از این موضوع خواهد داشت که کارها در خانه چطور انجام می شوند –و این نشان دهنده استانداردهای شما است. بنابراین وقتی کارها در خانه های دیگر به طور متفاوتی انجام می شوند، مثلا این که به کودک اجازه داده می شود قبل از غذا شیرینی بخورد، او قانون خانه را انتخاب می کند.

با استوار و نامتناقض نگه داشتن امور  زندگی خود کودک می توانید به او کمک کنید این تفاوت ها را بفهمد. مادامیکه قواعد و قوانین خانه برای کودک مشخص هستند می توانید به او توضیح بدهید افراد دیگر قواعد و قوانین متفاوتی دارند.

کودک در تعیین تفاوت های بین اجسام احساس اطمینان بیشتری خواهد داشت! او می تواند شکل های مختلف را تشخیص بدهد و حتی مربع، دایره و مثلث را در پازل جا بدهد. او در حرکت دادن اجسام بزرگ تر مثل اسباب بازی های کششی و رانشی هم مهارت بیشتری به دست می آورد هرچند راه رفتن بین لوازم خانه با در دست داشتن این اجسام بزرگ هنوز برای کودک مشکل است.

قوه تخیل کودک در این سن قوی تر می شود. وقتی کودک بازی می کند تظاهر می کند یک جسم نشان دهنده یک جسم دیگر است. برای مثال یک تکه لگو می تواند ماشین، جعبه یا چادر بشود.

در این سن کودک عکس کتاب ها را هم تشخیص داده و آن ها را با اسباب بازی ها و اجسام اطراف خود تطبیق می دهد. بنابراین اگر عکس گربه را در یک کتاب به کودک نشان بدهید ممکن است بتواند گربه خانگی تان را نشان بدهد.

کودک چطور یاد می گیرد حالت روحی خود را کنترل کند؟

بهترین راه این است که شما الگوی او باشید. پس سعی کنید هر چقدر که کودک صبوری شما را تحت فشار گذاشت کنترل خود را از دست ندهید و داد نزنید. بعد کودک از شما یاد می گیرد کدام رفتار قابل قبول و کدام رفتار غیرقابل قبول است.
اگر کودک بدخلقی کرد خونسردی خود را حفظ کنید و به رفتار خوب او پاداش بدهید.

چقدر می توانم انتظار داشته باشم کودک کارهایش را به تنهایی انجام بدهد؟

کودک یاد می گیرد از خودش مراقبت بکند اما هنوز به کمک شما نیاز دارد. ممکن است کودک بتواند کلاه به سرش بگذارد، زیپ ژاکتش را باز کند یا پیراهن بدون دکمه را از تن دربیاورد.
وقتی کودک مهارت جدیدی را امتحان می کند، چه موفق شد و چه موفق نشد، بگذارید بداند شما از تلاش او احساس افتخار می کنید. او را تشویق کنید دوباره تلاش کند. خیلی زود برای کمک به کودک اقدام نکنید. مهم است که کودک زمان کافی داشته باشد تا کارها را به تنهایی و با سرعت خود انجام بدهد.

سعی کنید قبل از این که کودک آمادگی داشته باشد او را برای انجام کارهای جدید تحت فشار قرار ندهید. انعطاف پذیر باشید. اگر به تنهایی لباس پوشیدن کودک به این معناست که او یک روز را صرف گشتن با تی-شرت و شورت و چکمه زمستانی و بارانی می کند، با او همراه بشوید. کودک هر چه بیشتر تمرین کند بهتر عمل می کند.

وقتی کودکم را به مهدکودک می برم ناراحت می شود. چه کار می توانم بکنم؟


طبیعی است که وقتی کودکتان آزرده است خودتان هم ناراحت بشوید. اما هرچند ممکن است بعد از بردن فرزندتان به مهدکودک احساس بسیار بدی داشته باشید، احتمالا کودک ناراحتی خود را خیلی زود فراموش می کند و سرگرم بازی می شود.

برای اطمینان خاطر از پرسنل مهدکودک بپرسید وقتی از آن جا می روید کودکتان چطور رفتار می کند. اما اگر زمان جدا شدن از هم همچنان برای هر دوی شما دردناک بود می توانید کارهای زیر را انجام بدهید:
  • وقتی صبح به کودک صبحانه می دهید و لباس می پوشانید و وقتی او را به مهدکودک می برید آرام و خونسرد باشید. حتی اگر از درون ناراحت هستید نهایت تلاشتان را بکنید که ظاهری آرام داشته باشید.
  • با کودکتان صحبت کنید. به او بگویید در مهدکودک تا زمان برگشتن شما در امنیت خواهد بود، بچه ها و پرسنل مهدکودک او را دوست دارند و در آن جا به او خیلی خوش خواهد گذشت.
  • می توانید یکی از وسایل خودتان را مثل کیفی یا روسری به کودک بدهید. این وسیله به عنوان وسیله ای آرام بخش عمل می کند و به کودک این اطمینان را می دهد که شما برای بردن او برمی گردید.
  • وقتی به مهدکودک رسیدید با عشق و علاقه اما محکم و مختصر از کودک جدا شوید. یکی از پرسنل مهدکودک را پیدا کنید، سریع کودکتان را ببوسید و در آغوش بگیرید و از او خداحافظی کنید و بعد او را به مسئول مهدکودک بسپارید. بدون تئقف اضافی از مهدکودک بیرون بروید. هر چه این کار مختصرتر انجام بشود برای هر دوی شما بهتر است.
 
 
مجموعه
۱ تا ۳ سال » رشد کودک

ادامه موضوع

Top