به دنیا آوردن و بزرگ کردن کودک مسئولیت بسیار بزرگی است. این مسئولیت اغلب اوقات با نگرانی و اضطراب همراه است. ماهیت احساسی این مسئولیت که اغلب اوقات با ترس شروع می شود باعث می شود مدیریت خشم در پرورش فرزند بسیار مشکل بشود. در این دنیا چطور باید یک موجود غریبه ظریف، گریه ای و پرتوقع را به یک فرد بزرگسال عاقل، سازنده و توانا تبدیل کرد؟ این موجودات غریبه وقتی به دنیا می آیند دستورالعملی به همراه خود ندارند!

هیچ حوزه پرورش کودک به اندازه تربیت و یاد دادن نظم به کودک سردرگم کننده، عصبانی کننده و همراه با احساس گناه نیست. اگر والدین خیلی آسان‌گیر باشند کودک، آن ها و تمام افراد دیگری را که سر راهش هستند لگدمال می کند. اگر والدین خیلی سخت گیر باشند می توانند به روحیه کودک لطمه بزنند یا باعث ایجاد عکس العمل سرکشی ناشی از آزردگیدر کودک بشوند. کلید حل مسئله پیدا کردن انفرادی و اختصاصی تعادلی سالم برای هر کودک است.

کلید رسیدن به این تعادل درک این موضوع است که محبت و تربیت رابطه ای جدایی ناپذیر با هم دارند. ما به عنوان والدین، فرزندانمان را از سر محبت و علاقه تربیت می کنیم. در اینجا چند نکته از "باغبان های" موفق مطرح می شود:

با در نظر داشتن هدف شروع کنید. یک فرد بزرگسال سازگار چگونه است و چطور به این وضعیت می رسد؟ حسن و خوبی یک وضعیت پیش فرض در بچه ها نیست. ما باید به دنبال راه هایی برای تقویت صداقت، نزاکت، مهربانی و کمال در بچه ها و در عین حال از بین بردن ویژگی‌های متضاد آن ها در بچه ها بگردیم. این کار فرایندی پیچیده و خصوصی است و هیچ میانبری ندارد. این کار مستلزم تعهد والدین برای طی مسیر تا رسیدن به هدف است.

قوانین اساسی صریحی تعیین کرده و در اجرای آن ها ثابت قدم باشید. وظیفه والدین است که حد و حدود را تعیین کنند و به بچه های خود بگویند، "این حد و حدود حرف شنوی و رعایت نکردن آن ها نافرمانبرداری است." اگر لازم است این قواعد و قوانین را بنویسید و مطمئن شوید که کودکتان می فهمد نافرمانبرداری چیست. برای بچه های کوچکتر قواعد و قوانین را تکرار کنید. وقتی متوجه شدید که کودکانتان قواعد و قوانین خانه و همچنین پیامدهای نقض آن ها را می فهمند، بسیار مهم است که در هر زمانی آماده اجرای پیامدهای نقض قوانین باشید.

مادری می گوید، "بچه های من می دانند دروغگویی در خانه ما تحمل نمی شود. اگر بچه ها کار اشتباهی کنند و در مورد کاری که کرده اند به ما دروغ بگویند، تنبیهشان دوبرابر می شود. به توافق رسیدن درباره این موضوع برای ما زیاد طول نکشید. حالا بچه ها می دانند ما برای صداقت و قابل اعتماد بودن ارزش زیادی قائل هستیم."

تنبیه متناسب با کار اشتباه باشد. اما فقط اگر کاری اشتباه بود. والدین در جعبه ابزارهای انضباطی خود وسایلی بیشتر از اجازه ندادن برای از خانه بیرون رفتن و قطع موقت بازی دارند. تنبیه یک ابزار تعلیمی است. اگر این واقعیت را فراموش کنید ممکن است لحظات تعلیم و فرصت های رشد کودک را از دست بدهید.

یک زن این ماجرا را در رابطه با این موضوع تعریف می کند، "وقتی در حال رشد بودم با خواهرم تصمیم گرفتیم به خانه اجاره ای دیوار به دیوارمان تخم مرغ پرت کنیم. وقتی پدرمان کثیفی را دید و فهمید که ما باعث آن شده ایم ما را به خانه همسایه برد تا شخصاً اعتراف کرده و از همسایه عذرخواهی کنیم. بعد از عذرخواهی از همسایه، بعدازظهر زمستانی سرد و پرسوزی را با پاک کردن تخم مرغ خشک شده از دیوار ساختمان همسایه گذراندیم. در این ماجرا من احترام به اموال دیگران را یاد گرفتم و هیچ وقت این درس را فراموش نکردم."

بسیاری از والدینی که کفرشان در می آید فکر می کنند شاید پسر یا دخترشان دچار بی وجدانی مجرمانه است. اغلب اوقات بچه ها کارهای بسیار خطرناک، ویرانگر یا بی پروایی انجام می دهند که در نگاه اول قانون شکنی شدید به نظر می رسند. مهم است که بچه ها در محیطی پر از لطف و بخشش پرورش داده شوند و والدین از تنبیه آن ها فقط به خاطر بچه بودن خودداری کنند. بین بی مسئولیتی کودکانه و سرکشی تعمدی تفاوت زیادی وجود دارد. بخشی از وظیفه والدین بیان این تفاوت است.

وقتی مجبور هستید کودک را تنبیه کنید، حتما محبت خود را به کودک نشان بدهید و تنبیه و علت آن را برای کودک توضیح بدهید. کودک در ذهن خود عصبانیت، آزردگی و دلسردی والدین را به صورت بی مهری والدین تفسیر می کند. کودک باید بداند که تنبیه برای راهنمایی، اصلاح و در نهایت به نفع خود او است نه برای ناراحت کردن او. پس از تنبیه کردن کودک، دلیل تنبیه را دوباره به او بگوئید و او را در آغوش گرفته و ببوسید. اگر مورد تائید شما قرار گرفتن چیز خوشایندی باشد که برای فرزندتان ارزش زیادی دارد، او اغلب اوقات به دنبال تائید شما خواهد بود.
 

ادامه این موضوع

اضطراب کودکان - سنین و مراحل

اضطراب بخشی طبیعی از رشد کودکان است. اما تخمین زده می شود که در هر نقطه از دنیا بین 8-22 ٪ از کودکان اضطراب شدید را بیشتر از کودکان دیگر تجربه می کنند، که باعث کاهش موفقیتشان در زندگی می شود.

برخورد با دعوای خواهر و برادرها

برخی دعواها جزیی از واقعیت زندگی هستند. جدای از این، بچه ها هنوز در حال یادگیری نحوه تعامل با دیگران هستند. وقتی که دعوا اتفاق می افتد، بهترین اقدام اینست که برای جلوگیری از صدمه دیدنشان وارد عمل شوید . پس از آن باید برای حل مسئله بطور سازنده به آنها کمک کنید.

دروغ - چرا کودکان دروغ میگویند و والدین چکار باید بکنند؟

بیشتر کودکان در بعضی شرایط دروغ میگویند، اما اولین بار که اتفاق می افتد ممکن است برای والدین یک سورپرایز واقعی باشد. یادگیری دروغ همانند یادگیری صداقت بخشی از رشد کودک است. در اینجا اهمیت نحوه انتقال این پیام که صداقت مهم است مشخص می شود.

روشهای فرزندپروری

بک تربیتی با تربیت کودکانی متفاوت مرتبط بوده و سبک مقتدرانه به طور کلی با رفتارهای مثبت مانند اعتماد به نفس بالا و خود کفایی در ارتباط است. با این حال، عوامل مهم دیگر از جمله فرهنگ، درک کودکان از رفتار پدر و مادر، و تأثیرات اجتماعی نیز نقش مهمی در رفتار کودکان ایفا می کنند.

نکات بچه داری – بهبود بخشیدن به رفتار کودک نوپا

زندگی می تواند برای کودکان نوپا مایوس کننده باشد. کودکان نوپا هرچند مشتاق نشان دادن استقلال خود هستند همیشه نمی توانند آن قدر که دوست دارند سریع حرکت کنند یا نیازهایشان را ابراز کنند. این ترکیب می تواند به بدخلقی و بدرفتاری کودک منجر بشود. اما شما می توانید با نشان دادن محبت، توجه، تحسین، تشویق و مقداری انضباط به کودک یاد بدهید خوب رفتار کند.

ایده های تربیتی برای حرف شنوی بچه ها از والدین

ما به عنوان والدین مسئول آموزش و تربیت فرزندانمان هستیم. به عهده ما است که مرزها را تعیین کنیم و وقتی این مرزها به چالش کشیده می شوند اقتدار خود را نشان بدهیم. این به معنای حکمرانی با خشم و خشونت نیست.

چطور می توانم فرزند عصبانی را کنترل کنم؟

داشتن فرزندی عصبانی مثل راه رفتن در میدان مین است. در این میدان نمی دانید آیا گام بعدی شما باعث انفجار می شود یا خیر. کودک عصبانی در اصل تمام خانواده را گروگان می گیرد. با این بچه ها همیشه ترس از انجام دادن کاری یا گفتن چیزی اشتباه و بعد مجبور شدن به تحمل خشم و عصبانیت کودک وجود دارد.

مادرِ عصبانی

وقتی ما همیشه با خشم و عصبانیت واکنش نشان می دهیم، نتیجه برعکس می شود. در این شرایط بچه ها به جای این که مشتاقانه به حرف های عاقلانه ما گوش بدهند -حتی حرف هایی که در زمان آرامش گفته می شوند- حرف هایمان را نشنیده می گیرند. اگر خشم و عصبانیت به اندازه کافی خشونت آمیز یا شدید باشد، ممکن است بچه ها حتی از مادر عصبانی بترسند و از او دور بشوند.

نکاتی در مورد پرورش کودک

بچه ها همیشه رمز و رازی خواستنی و گاهی اوقات تنش زا هستند. در نبود دفترچه راهنما، منابع فراوان و شگفت انگیز نکات راهنمای پرورش کودک وجود دارند. خانواده، دوستان، کتاب ها، فیلم های ویدئویی، و وب سایت ها تعدادی از منابع ارزشمند موجود برای والدین امروزی هستند.

والدین، بچه ها و تادیب

تربیت کردن فرایند یاد دادن این موضوع به کودک است که چه رفتارهایی قابل قبول و چه رفتارهایی غیرقابل قبول هستند. به عبارت دیگر، تربیت به کودک یاد می دهد قواعد و قوانین را رعایت کند. تربیت شامل تنبیه، مثل اجازه ندادن برای بازی، و مهم تر از آن شامل پاداش است.

Top