ادامه موضوع

ایده های تربیتی برای حرف شنوی بچه ها از والدین
والدین، بچه ها و تادیب
مادرِ عصبانی
چطور می توانم فرزند عصبانی را کنترل کنم؟
نکاتی در مورد پرورش کودک
نکات بچه داری – بهبود بخشیدن به رفتار کودک نوپا
اضطراب کودکان - سنین و مراحل
دروغ - چرا کودکان دروغ میگویند و والدین چکار باید بکنند؟
برخورد با دعوای خواهر و برادرها
روشهای فرزندپروری

شبکه های اجتماعی مربوط

 

برخی از پزشکان سایت

 
به دنیا آوردن و بزرگ کردن کودک مسئولیت بسیار بزرگی است. این مسئولیت اغلب اوقات با نگرانی و اضطراب همراه است. ماهیت احساسی این مسئولیت که اغلب اوقات با ترس شروع می شود باعث می شود مدیریت خشم در پرورش فرزند بسیار مشکل بشود. در این دنیا چطور باید یک موجود غریبه ظریف، گریه ای و پرتوقع را به یک فرد بزرگسال عاقل، سازنده و توانا تبدیل کرد؟ این موجودات غریبه وقتی به دنیا می آیند دستورالعملی به همراه خود ندارند!

هیچ حوزه پرورش کودک به اندازه تربیت و یاد دادن نظم به کودک سردرگم کننده، عصبانی کننده و همراه با احساس گناه نیست. اگر والدین خیلی آسان‌گیر باشند کودک، آن ها و تمام افراد دیگری را که سر راهش هستند لگدمال می کند. اگر والدین خیلی سخت گیر باشند می توانند به روحیه کودک لطمه بزنند یا باعث ایجاد عکس العمل سرکشی ناشی از آزردگیدر کودک بشوند. کلید حل مسئله پیدا کردن انفرادی و اختصاصی تعادلی سالم برای هر کودک است.

کلید رسیدن به این تعادل درک این موضوع است که محبت و تربیت رابطه ای جدایی ناپذیر با هم دارند. ما به عنوان والدین، فرزندانمان را از سر محبت و علاقه تربیت می کنیم. در اینجا چند نکته از "باغبان های" موفق مطرح می شود:

با در نظر داشتن هدف شروع کنید. یک فرد بزرگسال سازگار چگونه است و چطور به این وضعیت می رسد؟ حسن و خوبی یک وضعیت پیش فرض در بچه ها نیست. ما باید به دنبال راه هایی برای تقویت صداقت، نزاکت، مهربانی و کمال در بچه ها و در عین حال از بین بردن ویژگی‌های متضاد آن ها در بچه ها بگردیم. این کار فرایندی پیچیده و خصوصی است و هیچ میانبری ندارد. این کار مستلزم تعهد والدین برای طی مسیر تا رسیدن به هدف است.

قوانین اساسی صریحی تعیین کرده و در اجرای آن ها ثابت قدم باشید. وظیفه والدین است که حد و حدود را تعیین کنند و به بچه های خود بگویند، "این حد و حدود حرف شنوی و رعایت نکردن آن ها نافرمانبرداری است." اگر لازم است این قواعد و قوانین را بنویسید و مطمئن شوید که کودکتان می فهمد نافرمانبرداری چیست. برای بچه های کوچکتر قواعد و قوانین را تکرار کنید. وقتی متوجه شدید که کودکانتان قواعد و قوانین خانه و همچنین پیامدهای نقض آن ها را می فهمند، بسیار مهم است که در هر زمانی آماده اجرای پیامدهای نقض قوانین باشید.

مادری می گوید، "بچه های من می دانند دروغگویی در خانه ما تحمل نمی شود. اگر بچه ها کار اشتباهی کنند و در مورد کاری که کرده اند به ما دروغ بگویند، تنبیهشان دوبرابر می شود. به توافق رسیدن درباره این موضوع برای ما زیاد طول نکشید. حالا بچه ها می دانند ما برای صداقت و قابل اعتماد بودن ارزش زیادی قائل هستیم."

تنبیه متناسب با کار اشتباه باشد. اما فقط اگر کاری اشتباه بود. والدین در جعبه ابزارهای انضباطی خود وسایلی بیشتر از اجازه ندادن برای از خانه بیرون رفتن و قطع موقت بازی دارند. تنبیه یک ابزار تعلیمی است. اگر این واقعیت را فراموش کنید ممکن است لحظات تعلیم و فرصت های رشد کودک را از دست بدهید.

یک زن این ماجرا را در رابطه با این موضوع تعریف می کند، "وقتی در حال رشد بودم با خواهرم تصمیم گرفتیم به خانه اجاره ای دیوار به دیوارمان تخم مرغ پرت کنیم. وقتی پدرمان کثیفی را دید و فهمید که ما باعث آن شده ایم ما را به خانه همسایه برد تا شخصاً اعتراف کرده و از همسایه عذرخواهی کنیم. بعد از عذرخواهی از همسایه، بعدازظهر زمستانی سرد و پرسوزی را با پاک کردن تخم مرغ خشک شده از دیوار ساختمان همسایه گذراندیم. در این ماجرا من احترام به اموال دیگران را یاد گرفتم و هیچ وقت این درس را فراموش نکردم."

بسیاری از والدینی که کفرشان در می آید فکر می کنند شاید پسر یا دخترشان دچار بی وجدانی مجرمانه است. اغلب اوقات بچه ها کارهای بسیار خطرناک، ویرانگر یا بی پروایی انجام می دهند که در نگاه اول قانون شکنی شدید به نظر می رسند. مهم است که بچه ها در محیطی پر از لطف و بخشش پرورش داده شوند و والدین از تنبیه آن ها فقط به خاطر بچه بودن خودداری کنند. بین بی مسئولیتی کودکانه و سرکشی تعمدی تفاوت زیادی وجود دارد. بخشی از وظیفه والدین بیان این تفاوت است.

وقتی مجبور هستید کودک را تنبیه کنید، حتما محبت خود را به کودک نشان بدهید و تنبیه و علت آن را برای کودک توضیح بدهید. کودک در ذهن خود عصبانیت، آزردگی و دلسردی والدین را به صورت بی مهری والدین تفسیر می کند. کودک باید بداند که تنبیه برای راهنمایی، اصلاح و در نهایت به نفع خود او است نه برای ناراحت کردن او. پس از تنبیه کردن کودک، دلیل تنبیه را دوباره به او بگوئید و او را در آغوش گرفته و ببوسید. اگر مورد تائید شما قرار گرفتن چیز خوشایندی باشد که برای فرزندتان ارزش زیادی دارد، او اغلب اوقات به دنبال تائید شما خواهد بود.
 
 
دسته بندی
درباره فرزندپروری » درباره فرزندپروری
 

جستجوی پزشک

 
تخصص
استان/شهر
منطقه
 
 
نام پزشک
حداقل۳ حرف
استان/شهر
 

پرسش و پاسخ های مربوط

وبلاگ های مربوط

 

برخی از تمرینات

پوش پرس دوبل با کتل بل

پرس با کتل

کشش پشت بازو با سیم کش و نیمکت صاف

دمبل روی نیمکت شیب دار

Bottoms up

حرکت دادن توپ تمرین به عقب و جلو

Top