اگر بارداری در طول هفته ی 20 به خودی خود پایان یابد به نام سقط جنین خوانده می شود. سقط جنین رایج ترین علت ختم بارداری به شمار می رود.

نشانه ها

علائم سقط جنین عبارتند از: خونریزی، کمردرد، کرامپ، از بین رفتن نشانه های بارداری و غیره.

خونریزی: خونریزی واژینال در سه ماهه اول بارداری باید مورد توجه قرار گیرد. خونریزی ممکنست به صورت لکه بینی یا یک خونریزی سنگین و منظم یا نامنظم باشد.
درد خفیف در ناحیه ی کمر، درد شکم، کرمپ در ناحیه لگن و غیره که ممکنست چند ساعت یا چند روز پس از خونریزی شروع شود.
خروج لخته های خون و بافت جنینی از مجرای واژن.

عوامل خطر

عوامل خطر که بروز سقط جنین را سبب می شوند عبارتند از:
  • سن مادر (35 سال به بالا)
  • سابقه ی سقط جنین و به دنیا آوردن نوزاد ناقص
  • مشکلات تخمک گذاری، چاقی، افزایش میزان هورمون های مردانه و افزایش احتمال ابتلا به دیابت بر اثر سندرم تخمدان پلی کیستیک
  • ابتلا به عفونت های باکتریایی یا ویروسی در حین بارداری
  • عامل وراثتی - سابقه ی سقط از خانواده ی مادری زن باردار.
  • سندرم آنتی بادی ضد فسفولیپید (سندرم لخته شدن خون)

نواقص ساختمانی رحم

آسیب دیدگی جسمی و قرارگرفتن در معرض مواد شیمیایی مانند بنزن، آرسنیک، فورمول، در حین بارداری یا پیش از آن.

عوامل دیگر که نقش مهمی در سقط جنین ایفا می کنند عبارتند از:

مصرف الکل، استعمال دخانیات، کوکائین، مارگزیدگی، نقص مادرزادی که با نمونه برداری معلوم می شود، مصرف داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن.

معاینه و آزمایش ها

معاینه ی بالینی
: مهم ترین تشخیص در هنگام انجام معاینه ی بالینی لگن تعیین می شود. در این مورد پزشک یک وسیله ی پلاستیکی یا فلزی را وارد واژن می کند که با کمک آن می تواند گردن رحم را باز نگه دارد و رحم قابل بررسی می شود.معاینه ی بالینی تشخیص دقیق سقط را میسر می سازد.در این معاینه اندازه ی رحم، علائم عفونت و یا بارداری نابه جا بررسی می شود.

انجام آزمایش خون : آزمایش خون از نظر بررسی کم خونی، گروه خون، سطح هورمون HCG انجام می شود. اگر سطح خونی HCG کمتر از 1000 و بیشتر از 100000 باشد غیر طبیعی تلقی می شود. آزمایش ادرار از نظر عفونت ادراری هم انجام می شود. سونوگرافی هم برای تایید بارداری انجام می شود.

سقط عود کننده یا برگشت پذیر : سقط برگشت پذیر یا عود کننده به شرایطی گفته می شود که در آن سه بار بارداری یا بیشتر با سقط پایان یافته باشد. در بیشتر موارد بر اثر اختلالات آناتومیکی، نقص مجرای مولر، سندرم آشرمن و غیرهبروز می کند. علت های دیگر ممکنست کروموزومی، هورمونی یا ایمونولوژیکی باشد.

درمان

برای جلوگیری از سقط جنین هیچ راهی وجود ندارد. اگر سقط به خودی خود انجام نشد باید از طریق کورتاژ بارداری را پایان داد. اگر احتمال بروز سقط به سبب عفونت ادراری باشد، مصرف آنتی بیوتیک های لازم توصیه می شود. اگر ناهمخوانی RH وجو د داشته باشد باید RhoGAM تجویز شود تا مانع از واکنش های تداخلی جلوگیری کند. از همه مهم تر استراحت مطلق است و دوش واژینال و نزدیکی جنسی ممنوع می شود.
 

ادامه این موضوع

خاتمه دادن به بارداری

خاتمه دادن به بارداری روشی است که جنین را از رحم خانمها خارج میکند. خاتمه دادن به بارداری امکان دارد به دلایل بسیاری انجام شود. بارداری نوجوانان، بارداریهای ناخواسته، بیماریها جنین و خطر برای مادر باردار از دلایل اصلی برای خاتمه دادن به بارداری است. یک روش سقط جنین این است که در طی یک دوره مشخص با تجویز دارو برای خانم باردار انجام می‌گیرد و جنین را از بین میبرد.

دلایلی برای خاتمه یافتن بارداری

دلایل بسیاری مانند نقص در مادر، نقص در جنین و یا عفونت وجود دارند که منجر به خاتمه یافتن بارداری می‌شود. اما در اغلب موارد پیگیری در مورد علت دقیقی که باعث سقط و خاتمه پیدا کردن بارداری می‌شود، بسیار مشکل و پیچیده است.

روشهای پایان دادن به بارداری

روشی که برای خاتمه دادن به بارداری استفاده می‌شود بستگی به مرحله بارداری و اندازه جنین دارد. روشی که برای ختم بارداری در سه ماهه اول بارداری مورد استفاده قرار می‌گیرد در مقایسه با روشی که در سه ماهه دوم و سوم استفاده می‌شود بسیار ساده تر است.

سقط جنین

سقط به معنای از دست دادن نوزاد به طور غیر ارادی است. اگر این اتفاق پس از هفته ی 20 بارداری بیفتد به نام مرده زایی (STILL BIRTH) معروف است. در پزشکی سقط را یک " کورتاژ غیر ایجادی " می گویند. این عارضه در 20 درصد بارداری ها به خصوص در اولین ما ه های بارداری بروز می کند.

سقط ناگهانی

ختم بارداری به خودی خود در 20 هفته ی اول سقط جنین یا سقط ناگهانی نامیده می شود که مهم ترین شکل پایان یافتن بارداری به شمار می رود. درمانی برای سقط جنین وجود ندارد. در مواردی که زن باردار پس از سقط دچار افسردگی شده باشد مشاوره با پزشک توصیه می شود.

مرده زایی

اگر جنین پیش از هفته ی 20 بارداری بمیرد " مرده زایی " نامیده می شود و درغیر این صورت "سقط " نام دارد. نیمی از آن ها به سبب ژنتیک، نواقص مادرزادی، عفونت یا مشکلی مربوط به بند ناف یا جفت ایجاد می شوند. از آن جا که جفت مسئول تغذیه ی جنین است و اکسیژن را به وی انتقال می دهد، وقتی که جنین دور جفت می چرخد ممکنست که بند ناف گره بخورد یا روی هم قرار بگیرد و انتقال غذا و اکسیژن متوقف شود.

Top