در حالیکه خاتمه دادن به بارداری مهمترین موضوع بحث در بسیاری از کشورها است، تصور می شود که این مسئله در سراسر جهان رو به افزایش است. خاتمه یافتن بارداری امکان دارد بطور طبیعی اتفاق بیافتد، در این صورت سقط خود بخود انجام گرفته که به آن اصطلاحاً سقط جنین می گویند. به غیر از سقط جنین نوع دیگری از خاتمه دادن به بارداری نیز وجود دارد که آن هم سقط جنین نامیده می شود و با مشورت پزشک انجام می گیرد و در این نوع سقط، جنین را ازبین میبرند و از رحم در میاورند.

در زمانی که مادر در شرایط اضطراری قرار می گیرد به بارداری خاتمه داده می شود. دلایل اصلی که منجر به خاتمه دادن بارداری می شود عبارتند از: شناسایی هر اختلال یا ناهنجاری در جنین، در صورتی که سلامت مادر از نظر وضعیت پزشکی رو به وخامت باشد و یا عوامل اقتصادی اجتماعی.

خاتمه دادن به بارداری را بر اساس زمان رشد بچه می‌توان به سه نوع تقسیم کرد. در سه ماهه اول بارداری  به علت تفاوت در تکنیک های مورد استفاده برای سقط جنین و اینکه مادر چقدر با خطر مواجه است، خاتمه دادن به بارداری هم متفاوت است.

ختم حاملگی در سه ماهه اول را اصطلاحاً سقط جنین پزشکی به موقع مینامند. این نوع از سقط از طریق جراحی و بیرون آوردن جنین انجام می شود. در این روش، دراولین مراجعه به پزشک، به مدت دو روز استفاده از دارویی تجویز می شود که ترشح هورمونی را که به روند بارداری کمک میکند را متوقف کند. پس از استفاده از این دارو، در دومین مراجعه به پزشک، با تزریق داروی پروستا گلاندین که یک هورمون فعال است، سقط جنین را انجام میدهد. از این روش برای بارداری های بالای هفته هفتم هم استفاده می شود.

سقط جنین بعد از ماه هفتم بسیار پیچیده است و به مراقبتهای پزشکی نیازدارد از آنجا که سقط جنین در این دوره از بارداری برای بدن مادر سخت تر است به همین دلیل او به مراقبت پرستار خانه و یا ماما احتیاج دارد. چون دراین مرحله سقط جنین از طریق ساکشن انجام می شود و زن باردار باید بیهوش شود.

بعد از هفته پانزدهم بارداری از روشی بنام D&C استفاده می شود که اتساع (باز کردن) یا تخلیه نامیده می شود. تخلیه نیز بعد از استفاده از بی حس کننده انجام میگیرد.
مطالعاتی که درمورد هر دو روش سقط جنین انجام گرفته نشان میدهد که سقط جنین استرس بسیار زیادی را بوجود میاورد. این استرس ممکن است باعث بیماری روانی یا افسردگی شود. در بین خانمهایی که سقط جنین میکنند یا به بارداری خاتمه میدهند احساس غم یک مسئله شایع است.

دلایل اصلی که برای ختم بارداری ذکر شده اند عبارتند از: بارداری نوجوانان، بارداری های ناخواسته، ناتوانی دهانه رحم، بیماری های جنینی مانند، توکسوپلاسموز (نوعی عفونت تک سلولی، که از مادری که به این عفونت مبتلا است به جنین منتقل می شود)، جنین مبتلا به سندروم داون (بیماری ژنتیکی که شامل ناتوانی ذهنی خفیف تا متوسط است)، در برخی از سندرم های مشابه که نقص هایی مانند اسپینا و بیفیدا (شکاف مادرزاد در مهره ها یا بیرون زدگی نخاع) در جنین وجود دارد و غیره. تجاوز به عنف هم یکی از دلایلی است که به خاتمه دادن بارداری منجرمی شود.

هرکدام از این عوارض ناشی از سقط جنین برای تمام خانم‌ها وجود دارد. در خانم‌هایی که سقط جنین داشته اند احتمال بیشتری برای ابتلا به سرطان پستان، حاملگی خارج از رحم (حاملگی در لوله فالوپ یا لوله تخمدان)، آسیب به روده ها و غیره وجود دارد. اثر سقط جنین بر روی بارداریهای بعدی نیز بسیار زیاد است. در خانمهایی که سقط جنین داشته اند امکان داشتن جفت سر راهی (وقتی جفت در قسمت تحتانی رحم قرار میگیرد و دهانه رحم را مسدود میکند)، صدمه خوردن به دهانه رحم در بارداریهای بعدی، احتمال خونریزی در سه ماهه اول بارداری خیلی بیشتر از خانمهایی است که سقط جنین نداشته اند. خانمهایی که یک بار سقط جنین داشته اند به احتمال زیاد در بارداریهای بعدی باید سزارین شوند.

افرادی که طرفدار فلسفه زندگی هستند، می‌گویند یک جنین یک بچه است و از بین بردن آن درست مثل قتل و کشتن است. این عقیده و نظر درست است و بعضی از سقط جنین ها نیز پایه و اساس علمی دارند. به هر حال، این مقاله برای اظهار نظر در این مورد نیست. این مقاله خلاصه ای از دلایل و روشهای مشخص شده ای است که خواننده را برای تصمیم گیری در این مورد راهنمایی می‌کند.
 

ادامه این موضوع

دلایلی برای خاتمه یافتن بارداری

دلایل بسیاری مانند نقص در مادر، نقص در جنین و یا عفونت وجود دارند که منجر به خاتمه یافتن بارداری می‌شود. اما در اغلب موارد پیگیری در مورد علت دقیقی که باعث سقط و خاتمه پیدا کردن بارداری می‌شود، بسیار مشکل و پیچیده است.

روشهای پایان دادن به بارداری

روشی که برای خاتمه دادن به بارداری استفاده می‌شود بستگی به مرحله بارداری و اندازه جنین دارد. روشی که برای ختم بارداری در سه ماهه اول بارداری مورد استفاده قرار می‌گیرد در مقایسه با روشی که در سه ماهه دوم و سوم استفاده می‌شود بسیار ساده تر است.

سقط جنین

سقط به معنای از دست دادن نوزاد به طور غیر ارادی است. اگر این اتفاق پس از هفته ی 20 بارداری بیفتد به نام مرده زایی (STILL BIRTH) معروف است. در پزشکی سقط را یک " کورتاژ غیر ایجادی " می گویند. این عارضه در 20 درصد بارداری ها به خصوص در اولین ما ه های بارداری بروز می کند.

سقط جنین

اگر بارداری در طول هفته ی 20 به خودی خود پایان یابد به نام سقط جنین خوانده می شود. درمان موثری برای سقط جنین وجود ندارد. در مواردی که زن باردار پس از از دست دادن بچه احساس افسردگی می کند مشورت با پزشک متخصص الزامیست.

سقط ناگهانی

ختم بارداری به خودی خود در 20 هفته ی اول سقط جنین یا سقط ناگهانی نامیده می شود که مهم ترین شکل پایان یافتن بارداری به شمار می رود. درمانی برای سقط جنین وجود ندارد. در مواردی که زن باردار پس از سقط دچار افسردگی شده باشد مشاوره با پزشک توصیه می شود.

مرده زایی

اگر جنین پیش از هفته ی 20 بارداری بمیرد " مرده زایی " نامیده می شود و درغیر این صورت "سقط " نام دارد. نیمی از آن ها به سبب ژنتیک، نواقص مادرزادی، عفونت یا مشکلی مربوط به بند ناف یا جفت ایجاد می شوند. از آن جا که جفت مسئول تغذیه ی جنین است و اکسیژن را به وی انتقال می دهد، وقتی که جنین دور جفت می چرخد ممکنست که بند ناف گره بخورد یا روی هم قرار بگیرد و انتقال غذا و اکسیژن متوقف شود.

Top